Wesołych Świąt

By tradycję zachować, życzenia trzeba złożyć choćby dla przyzwoitości (mimo przerwy w blogowaniu). Będzie krótko, zwięźle i treściwie:

Wesołych Świąt !!

"Poradnik Rehabilitacji Domowej"

Nie jesteś lekarzem, rehabilitantem, a chcesz pomóc bliskiej Ci osobie? Poradnik rehabilitacji domowej pomoże Ci zmierzyć się z trudną sytuacją.

Przerwa

Potrzebuję odetchnąć, przemyśleć, zastanowić się. Za dużo się ostatnio wokół mnie dzieje, a za mało mam nad tym wszystkim kontrolę. Zmęczyłem się.

Przerwa w blogowaniu do odwołania.

Bezrobocie

Obiegówka podbita, identyfikator oddany, dokumenty do izby lekarskiej by PWZ otrzymać zaniesione.

Koniec stażowania. Jeszcze tylko na październikową pensję trzeba poczekać. Czas udać się na bezrobocie. W Urzędzie Pracy trzeba się zarejestrować.

Wypadałoby dekoracje zmienić, bo już nieaktualna jest, ale jakoś nie chce mi się. Pomysłów brak. Czasami też wewnętrzny głos mi mówi, że może i blogowanie skończyć... tu się ostatnio niewiele dzieje. Natchnienia mi brakuje (blogowe wypalenie?). A jak się do normalnej pracy pójdzie to czasu będzie jeszcze mniej.

Życie jest miękkie jak Krówka

Co u mnie słychać??

Na urlopie jestem, czyli nie dzieje się nic na tyle ciekawego, aby tutaj często relację zdawać. Z takich infantylnych nowości to tylko to, że Krówkę zjadłem i w papierku miałem napis taki jak tytuł notki. Były też inne napisy, ale ten spodobał mi się najbardziej. No a poza tym może trochę napięcie rośnie przed tym jak zostaną rozdane rezydentury.

"Hej, co u Ciebie słychać??"

Dostałem wiadomość od znajomej z zapytaniem co u mnie słychać. To miłe, że ktoś się tam zainteresował co u mnie słychać. Rozwala mnie tylko to, że od przeszło pięciu lat się nie odzywała. Tak nagle mnie znalazła na portalu społecznościowym i postanowiła wysłać zaproszenie do znajomych. Rychło w czas, tym bardziej że mamy trochę wspólnych znajomych i można było mnie już dawno temu tam zauważyć.

CFTR, czyli jak się uczyć

Wiele osób w mailach pyta mnie jak się ma uczyć (najczęściej do matury). Niestety, ale rozczaruję wszystkich, nie mam żadnego fantastycznego sposobu, aby się czegoś nauczyć. Każdy ma jakąś lepszą lub gorszą metodę na zapamiętywanie informacji. Jedni potrzebują więcej czasu, inni mniej na przyswojenie czegoś. Ktoś lubi uczyć się w nocy, ktoś inny nie rozumie tego co czyta po godzinie 23. Czasami wystarczy raz przeczytać jakiś fragment i w głowie już on zostaje. Innym razem można coś czytać sto razy i nadal w głowie pustka.

Jeden brzuch

Miał być operowany brzuch, więc był brzuch. Czyli historia z serii jak chirurdzy zmieniają plan zabiegów.

Plan operacyjny był od wczoraj jasny: najpierw jest operowana ginekomastia, a później klasyczna cholecystektomia. I tak było ustalone do 8:05 czasu miejscowego. Wchodzę rano na oddział, zerkam na rozpiskę, aby sprawdzić który anestezjolog gdzie jest. Wszystko było zgodnie z tym co od wczoraj wiedziałem. 

Brzuch i głowa

Urzędowałem dzisiaj na urologii. Z urologami to akurat fajnie się pracuje, bo oni nie awanturują się tak jak chirurdzy. Na samym początku mieliśmy przednią zabawę, bo dostaliśmy nowy respirator. Podobno jakiś najnowszy model, choć intubować sam jeszcze nie potrafi. Ekranik dotykowy jest pełen kolorków, monitor też pokazuje ładnie wykresiki i trapeziki, więc anestezjolog musiał się nacieszyć nową zabawką. Chociaż nie które pokrętła to nie wiadomo po co były. Później się sprawa z tym wyjaśniła i stanęło na tym, że owe pokrętła są, ale według instrukcji mamy ich nie ruszać.

Leczenie transgraniczne - czy to szansa dla polskich lekarzy?

Ostatnio dużo mówi się o dyrektywie unijnej dotyczącej leczenia transgranicznego. 25 października zacznie obowiązywać dyrektywa unijna o leczeniu transgranicznym. Oznacza otwarcie granic dla pacjentów. Zasada jest prosta – możesz leczyć się w całej Unii Europejskiej. Narodowy Fundusz Zdrowia zwraca koszty świadczenia do wysokości, jaką płaci lokalnym szpitalom i przychodniom. Mówiąc najprościej, przechodzisz terapię za granicą, płacisz tam rachunki za wszystkie zabiegi, a po powrocie do Polski składasz wniosek o refundację kosztów leczenia.

Dzień atropinki

Przyjechałem nieco spóźniony do szpitala (przez wakacje to ilość świateł na skrzyżowaniach chyba uległa podwojeniu). Pamiętam, że ostatnim razem jak oddelegowałem się na anestezję to właśnie awantura zaczęła się od spóźnionego anestezjologa. Zbiegiem okoliczności się stało, że dziś na chirurgii ten sam anestezjolog znieczulał co wówczas. I podobnie jak tamtego dnia, tak i dziś punktualnie nie był, bo spotkaliśmy się przy wejściu na blok operacyjny. Przy okazji wpadliśmy na ordynatora chirurgii, który widząc takie spóźnione anestezjologiczne combo obrzucił nas wzrokiem Bazyliszka. Nam akurat ten morderczy wzrok zbytnio nie przeszkadzał, abyśmy ucięli sobie miłą pogawędkę:

Podsumowanie stażu

Staż podyplomowy miał być okresem, gdzie nauczę się praktycznej medycyny. W teorii to miałem się tyle nauczyć, że zastanawiałem się, gdzie ja to w swej głowie zmieszczę. W praktyce wyszło to tak, że chęci do nauki były (raz mniejsze, raz większe) i nadal pozostały - może na specjalizacji będzie lepiej. Owszem czegoś się tam nauczyłem, czasem chciano mi coś pokazać, ale były też momenty gdzie przeszkadzałem wszystkim dookoła. Ogólnie zaczynałem staż z pozytywnym nastawieniem, bo wszystko się pięknie zapowiadało i układało. Rok szybko minął (pamiętam jak po wakacjach nie mogłem znaleźć stetoskopu). Wiele się pozmieniało. To że teraz wszystko jest wywrócone do góry nogami i niekoniecznie mi się podoba to inna sprawa.

Wniosek o specjalizację

Wniosek o rezydenturę leży już złożony w urzędzie wojewódzkim. Komplet dokumentów pani przyjęła bez problemów, braków żadnych nie stwierdziła. Nawet jeden dokument był ponad to co wymaga minimum, czyli zgoda przyjęcia na specjalizację od ewentualnego przyszłego szefa. Teraz tylko czekać na wynik postępowania. Spodziewałem się dzisiaj dzikich tłumów, bo już są wyniki z LEKu, ale jednak obyło się bez gigantycznej kolejki. Pozostaje tylko czekać na wynik całego postępowania.

Co jakiś czas zerkam sobie na statystkę ile jest chętnych na daną specjalizację i czy już jest ich więcej niż ilość przyznanych miejsc.

LEK

Do trzech razy sztuka. Choć to dopiero drugi LEK w historii świata, toteż gdyby nie zmiana nazwy to byłby to już mój trzeci LEP. Jak ten czas leci. Znowu się spotkam ze znajomymi, plotki powymieniam, wywiady przeprowadzę kto jaką specjalizację planuje zrobić. Na dużej sali gimnastycznej w jakimś gimnazjum ma się odbyć ta impreza, więc dużo osób musi być zaproszonych - będzie o kim dyskutować. Organizatorem jest Centrum Egzaminów Medycznych (CEM), podobnie jak to miejsce miało w lutym br. Niestety catering nie jest przewidziany. Suchego chleba i wody nawet nam żałują.

Miejscówka

Przejechałem się dzisiaj pociągiem. Nie jednym, a w trzema - jeden był taki sobie, a pozostałe dwa ładne i wygodne. Przez pół drogi czułem się jak w samolocie, bo wagon był bezprzedziałowy. Prawie 350 km zrobiłem. Bez żadnego opóźnienia. Czasami osiągając międzyplanetarną prędkość 123 km/h.

Prawy do lewego

Pogoda deszczowa, wszyscy się uczą. Dlatego też ostatnio nie mam nawet o czym pisać. Niektórzy w przerwach w nauce lubią sobie do mnie zadzwonić (miłe to), i mnie wówczas mobilizować do nauki. Ja mobilizację mam, ale po każdej rozmowie mam ją jeszcze większą. Są też tacy co lubią ponarzekać, że nauki mają już dość, że na testy już patrzeć nie mogą i jest im niedobrze. Zadziwiające jest, że zwykle telefon zaczyna dzwonić wtedy kiedy ja do tej nauki się zaczynam zabierać. Jak robię sobie przerwę to jest cisza xD

Miejsca rezydenckie

Przyjaciel Bartosz, znany w kraju jako minister zdrowia rozdał wczoraj rezydentury. Już od kilku tygodni był to jeden z głównych tematów rozmów wśród stażystów. Nie wiem czemu, ale parę osób nawet się pokusiło o telefon do mnie z zapytaniem czy coś wiem - przecieki to ja miałem zawsze z dziekanatu, ale z resortu zdrowia to nic na mnie nie kapało. No bo co by ta wiadomość tak naprawdę miała zmienić?? Jak ktoś chce zostać pediatrą, to nie zapragnie nagle zostać neurologiem.

Duże piwo

Umówiłem się ze znajomym w ramach wzajemnego odreagowywania nauki. Na rynek poszliśmy, bo ja przecież lubię rynek. Sobota jest to i ludzi wszędzie pełno. Lokali dużo do wyboru, coś na pewno sobie znajdziemy. Po rynku oczywiście ulotkarki biegają i do knajp zapraszają. Chcąc się wpasować w ich target ulotkę wzięliśmy, do knajpy zaprosić się daliśmy. Oferta zachęcająca wręcz była: wstęp z ulotką gratis, piwo i whisky po piątaku. No jak tutaj nie ulec takiej promocji. Poprosiłem o drugą ulotkę, bo tylko jedną dostaliśmy, a nas dwoje było i każdy za free wejść chciał. Ulotkę dziewczęta dały, drogę do lokalu pokazały, dobrze bawić się kazały.