Z życia studenta medycyny

Na piękne oczy

2012-03-09T11:49:00.001+01:00

Zaliczenie okulistyki odbyło się "na piękne oczy", czyli adekwatnie do przedmiotu. Cała ta klinika to według mnie jedna z najbardziej niezorganizowanych jednostek. Inne kliniki też nie są zorganizowane, tylko tam w tym nieładzie jest jakaś logika. Tutaj jej ewidentnie brak.

A na seminarium zacząłem chrapać :P

Spotkanie starostów

2012-03-08T19:06:00.002+01:00

Urządziliśmy sobie dzisiaj spotkanie starostów. Poszło nawet sprawnie i bez żadnych ostrych wymian zdań.

Pierwszym punktem obrad był harmonogram egzaminów. Przy dobrych i pomyślnych wiatrach do połowy czerwca sesja zostanie zakończona. Średnio wychodzi po dwa egzaminy na miesiąc. Czyli w sam raz, aby po każdym mieć chwilę na odpoczynek i przygotowanie do kolejnego. Wszystkim zależy na tym, aby z uczelnią pożegnać się jak najszybciej, by złożyć papiery do Izby Lekarskiej, żeby móc przystąpić do ostatniego w historii LEPu.

Kolejną atrakcją do omówienia był bal absolwentów, który odbędzie się prawdopodobnie w pierwszej połowie listopada. Tutaj to nie doszliśmy do żadnego większego konsensusu. Po doświadczeniach sprzed 3 lat, kiedy był organizowany półmetek, nie bardzo mam ochotę na branie udziału w przygotowywaniu tej imprezy. Awantur wówczas końca nie było. A przecież wiadomo, że 300-400 osóbom to się nie dogodzi. Najlepiej żeby było tanio i zajebiście.

Ze spraw przyziemnych to jutro mam zaliczenie z oczologii.

Dom dziecka

2012-03-06T17:38:00.001+01:00

Miałem dzisiaj zajęcia w domu dziecka. Obawiałem się tych zajęć. Obawiałem się tego, co tam można zobaczyć. Na szczęście nie było aż tak źle.

Zajęcia odbywały się w ośrodku, gdzie przebywają dzieci w wieku od niemowlaka do 10 lat. Najpierw było seminarium wprowadzające (miłym zaskoczeniem była przygotowana dla nas kawa i herbata) na temat skąd te dzieci są, jaka jest procedura adopcyjna, jakie mają tutaj warunki, jak są wychowywane, jak wszyscy starają się dać im namiastkę prawdziwego domu etc. Większość tych dzieci pochodzi z rodzin patologicznych, zaniedbanych. Dużo też jest porzuconych ze względu na choroby wrodzone (np. FAS) i przewlekłe. Obecnie (według tego co usłyszałem) mało jest sierot biologicznych, czyli takich co nie mają rodziców. Zdecydowanie przeważają dzieci, które rodziców posiadają jednak nie potrafią (z różnych przyczyn) podołać tej roli.

Po seminarium poszliśmy obejrzeć dzieci. Słowo 'obejrzeć' nie jest chyba najlepszym określeniem, a zostało użyte przez asystentkę. To nie są przecież eksponaty w muzeum, które ktoś przychodzi pooglądać.

Moja grupa poszła obejrzeć dzieci młodsze - do lat 3. Najpierw zwiedziliśmy ich kuchnię, łazienkę, pokoje. Przyznam szczerze, że byłem zaskoczony warunkami. Naprawdę poczuć się można było jak w domu. Wszystko czyste, odremontowane, pomalowane. Jeden z kolegów stwierdził, że niektórzy pewnie tak w swoim domu mogą nie mieć. I to jest prawda.

Same dzieci różnie reagowały na wizytę gości. Jedni podchodzi, chcieli być brani na ręce, inni przestraszeni uciekali do kąta. Widać było jak bardzo im brakuje miłości, poczucia bliskości rodzica. Serce przy takich maluszkach by każdemu zmiękło.

Starsze dzieci nazywają wszystkich ciociami i wujkami. Akurat moja grupa ich 'nie oglądała', bo poszły już do szkoły. Wychowawca mówił, że dzieci są już tak wyczulone, że kiedy przychodzi jakaś para to od razu widzą w nich potencjalnych rodziców. Na studentów tak nie reagują. Wiadomo przecież, że im starsze dziecko tym jego szanse na adopcje maleją. A jeśli jest obciążone jakąś chorobą to te szanse jeszcze bardziej maleją. Podobno jest tam chłopiec chory na hemofilię, który nie raz już mówił, że wie że przez chorobę nikt po niego nie przyjdzie. Taki mały dzieciaczek, a już sobie zdawał sprawę, że życie nie jest wcale proste.

Przez to wszystko przypomniał mi się film "Stuart Malutki" :))

Lubię poniedziałki

2012-03-04T22:20:00.005+01:00

Lubię poniedziałki ... ale tylko takie, które okazują się niedzielą i można jeszcze spokojnie spać :))

Oby jutro nie było na odwrót, bo muszę wstać w okolicach 7:00 :P

La versione italiana

Świat jest jednak mały

2012-03-03T01:05:00.010+01:00

Wczorajszą wieczorową porą udałem się w odwiedziny do mojej koleżanki. Szedłem spokojnym, jednostajnym krokiem za jakąś grupką dziewczyn słuchając jednocześnie komercyjnej stacji radiowej. Nagle jedna z ów niewiast obróciła się do tyłu i na mój widok wydała z siebie donośny krzyk: O jaaaaa!! Raaaafaaaał!! Radość się stała dookoła, bo po chwili ze cztery panie się na mnie rzucały i mnie wycałowały ze szczęścia że ujrzały moje lico.

Jedną z nich wywołałem telepatycznie, bo myślałem dzisiaj o niej, że trzeba się zdzwonić, a tu masz... na ulicy przypadkiem się spotkaliśmy.

Najciekawszym zaskoczeniem była jedna z koleżanek koleżanek mych, gdyż zapytała mnie czy to możliwe, żeby kojarzyła mnie z mojej 'egzotycznej wyspy', bo ona tam mieszka. To bardzo możliwe, bo ja tam przecież przez rok urzędowałem. Więc dostałem od razu zaproszenie na wakacje. Plany wakacyjne robią się coraz bardziej napięte, a niestety trwają tylko 3 miesiące.

Dziewczęta wybierały się na wieczór panieński. Zaprosiły mnie nawet. Tylko nie wiem w jakim celu. Osoby płci męskiej wiadomo w jakim charakterze występują na wieczorach panieńskich, a ja mimo że jestem urody przecudnej, nie byłem gotowy aby w takiej roli się sprawdzić.

I niech ktoś mi powie, że świat nie jest mały :))

La versione italiana

Bez gwiazdki

2012-03-02T00:55:00.006+01:00

Dzisiejszy (a czasowo to wczorajszy) dyżur upłynął bezgwiezdnie. Niestety nie wchodziły mi nogi w tyłek, mimo moich szczerych chęci do wykonywania prostych czynności medycznych. Lekarz dyżurny zażyczył sobie spokojny dyżur.

Z powodu deficytu pacjentów chirurgicznych w zaprzyjaźnionym szpitalu, urzędowałem na SORze. Zaszczyciłem swoją obecnością część internistyczną, gdzie królowały przypadki kardiologiczne - czyli zawały, dławice piersiowe, migotania przedsionków i kryzy nadciśnieniowe. Na drugim miejscu swój popis dawali koledzy od chorób rozumu, czyli neurolodzy. Dla dekoracji byli pacjenci urologiczni, z problemami żołądkowymi i z bólami kręgosłupa.

Skoro już zabierałem przestrzeń życiową i używałem obecnego tam tlenu to postanowiłem się na coś przydać. I dzięki temu mogłem sobie poprzypominać czasy praktyk pielęgniarskich i pobawić się w wampira, czyli pobierałem krew (taki czerwony płyn który krąży w naczyniach krwionośnych jakby kto nie był zorientowany, na widok którego niektórzy mdleją:P). Wyszedłem trochę z wprawy... o ile takową posiadałem. Mimo to udało mi się założyć jeden venflon w kolorze bladego różu... i to za pierwszym razem. Starałem się bardzo wykonując ową czynność, i chyba się udało zrobić to bezboleśnie, ale pacjentka i tak musiała zacząć narzekać i lamentować, że czemu w łokieć, bo teraz nie będzie mogła nim ruszać i sweterka założyć.

Kilku pacjentów miało zafundowaną przeze mnie przyjemność w postaci badania EKG. Pielęgniarka odpytała mnie z odprowadzeń przedsercowych. Nie dałem się zagiąć, chociaż przyznam szczerze z niektórymi nie byłem pewny. Ale kolorki za to pamiętam bez problemu, bo mam na to fajny sposób. Zdecydowanie gorzej było z interpretacją tych krzywych :P

Było ze mną jeszcze dwóch chłopaków z III roku. Zaskoczyli mnie. Nie wiedziałem, że do mierzenia ciśnienia tętniczego potrzeba aż dwóch osób. Jeden słuchał tonów, a drugi pompował mankiet i trzymał 'zegarek'. Ja zwykle taki zabieg wykonuję samodzielnie bez nadzoru :P

W międzyczasie przyjechał pan z niedokrwioną nogą. Czyli coś na co czekałem. Jeszcze dobrze pacjenta nie zobaczyłem, a już zdążyłem zapytać ratowników, czy pan jest pod wpływem alkoholu. Nasunęła mi się taka myśl dlatego że z daleka było słychać jaką piękną polszczyzną pan władał. Pacjent akurat był trzeźwy, ale miał przypadłość neurologiczną, która ograniczała mu świadomy kontakt ze światem, racząc nas ciągle soczystą łacińską mową ojczystą :]

Mimo swojej przypadłości pan nie był skory do współpracy, oj nie... co to to nie... Zbadać się nie chciał dać, wierzgał ruchomymi kończynami na lewo i prawo, chcąc przy okazji wszystkich rozpier*** z karabinu maszynowego. Pacjent mentalnie był jeszcze na froncie wojennym i z tego co mówił to wywnioskowałem, że walczył właśnie z sowieckim zaborcą. A wraz z rozwojem akcji diagnostycznej, jego kontratak też narastał.

Pobranie krwi było nie lada wojną i dla nas: jedna osoba się wkuwała, a pozostałe 5 osób go trzymało (a biorąc pod uwagę, że jeden z ratowników miał masę mięśniową dwa razy większą od mojej to można liczyć 6 osób). Pacyfikacja za pomocą Relanium nieco złagodziła sytuację, aczkolwiek do pacjenta nadal nie docierało co się do niego mówiło i dalej wojnę toczył ze wszystkimi twierdząc że jest generałem.

Noga jednak niedokrwiona była i zabieg był konieczny. Biorąc pod uwagę żywotność pozostałych kończyn, to ta czwarta może mu być jeszcze użyteczna. Kto wie ile razy jeszcze z Bolszewikami przyjdzie mu toczyć bój xD

La versione italiana

Petocje

2012-02-28T12:57:00.002+01:00

Czy ktoś wie co to są 'petocje'?? Zapewne większość wpisuje teraz to słowo w wyszukiwarkę i sprawdza. Ja też bym nie widział od razu co to jest, chociaż miałem pewne przypuszczenia czym 'petocje' mogą być. Jak się później okazało moje myślenie szło w dobrym kierunku.

Jak wspominałem w poprzednim semestrze, asystencji od medycyny sądowej są specyficznymi i bardzo sympatycznymi ludźmi. Nadal podtrzymuję to stwierdzenie. Zajęcia są konkretne, mijają w miłej i przyjemnej atmosferze, a omawiany materiał jest podparty przykładami z życia - wiadomo sądówka to trzeba tutaj się opierać na faktach, a nie fantazjach.

Dzisiaj mieliśmy zajęcia z jednym z najfajniejszych asystentów z jakim miałem okazję mieć zajęcia. Seminarium rozpoczęliśmy od spraw organizacyjnych, czyli: Jak zdać egzamin z medycyny sądowej.

Asystent: Ile chcecie się uczyć medycyny sądowej do egzaminu??

Ktoś z sali: Tydzień.

Asystent: Jak ktoś chce się tydzień czasu uczyć to można mu tylko współczuć. Oznacza to że jest leniwy, nie potrafi się skoncentrować, ma problemy z zapamiętywaniem, nie jest zorganizowany i traci czas i przez sześć lat studiów nie nauczył się nawet szybko uczyć. Oczywiście można też na taką osobę patrzeć jak na pasjonata, że woli marnować czas... znaczy poświęcać czas na poszerzanie wiedzy specjalistycznej. Trzy dni wystarczą.

Pan doktor przedstawił kilka książek, z których można się przygotować do egzaminu. Doszliśmy wspólnie do wniosku, że praca medyka sądowego zapewnia długowieczność. I tak oto zostały przedstawione kolejne pozycje, z których to można czerpać wiedzę:

- pierwsza: na 3 dni nauki, autor lat ma 92

- druga: na 2 dni nauki, autor lat ma 90

- trzecia: na jeden dzień nauki, autor lat ma 98 - tu był komentarz że właściwie wystarczy przeczytać dopiski na marginesach i wystarczy.

Wiele z tych podręczników jest w dużej mierze nieaktualne, ponieważ prawo zdążyło się zmienić kilkakrotnie, natomiast nie wszyscy profesorowie przeszli już do kolejnej epoki. Niektórzy z nich, mimo że już nie mają szansy żyć w XXI wieku to nadal wydają książki, i są rzekomo autorami bzdurnych podpisów pod obrazkami.

Miejscowy Zakład Medycyny Sądowej również wydał swój podręcznik. Swój podręcznik to nieco nadużycie, bo ograniczył się do przetłumaczenia podręcznika z kraju zza Oceanu. Doktor nie polecał jej do nauki, gdyż jest zbyt szczegółowa i możemy mieć trudności z wyciągnięciem najistotniejszych rzeczy z dziedziny sądówki. Ale polecał ją za to do poduszki. Zapytaliśmy się czy są ciekawe zwroty akcji. Odpowiedział, że tak. I tutaj dochodzimy do tytułowego tytułu czyli petocji.

Jeden z jego kolegów przetłumaczył angielską wersję słowa wybroczyna jako petocja. I walczył z wszystkimi dookoła próbując udowodnić swoją rację. Całą reszta twierdziła, że wybroczyna to wybroczyna i nie ma po co się tak rozdrabniać.

Tak mnie to zaintrygowało, że po powrocie do domu sprawdziłem w medycznym słowniku angielsko- polskim jak powinno być. I znalazłem, że 'petocja' to po angielsku znaczy 'petechia' (i takie było moje pierwsze skojarzenie z tym słowem), natomiast w odwrotnym tłumaczeniu 'petechia' jest 'wybroczyną' lub tą nieszczęsną 'petocją', a jednym z tłumaczeń 'wybroczyna' jest 'petechia'

Swoją drogą jakoś nie kojarzę tego określenia z nomenklatury dermatologicznej, ale pewnie przemawia przeze mnie brak doświadczenia xD

Każdą z książek mieliśmy okazję dotknąć.

Po co?

Po to, żeby na egzaminie można było z czystym sumieniem powiedzieć, że miało się wszystkie książki z medycyny sądowej w rękach :]

3 w 1

2012-02-27T19:08:00.010+01:00

Nie nie nie!! Nie będzie to reklama szamponu czy innego środka higieny osobistej :P

Mam teraz tydzień wolny od zajęć. O tak w ramach dobroduszności uczelnia zafundowała mi, abym sił nazbierał na ostatnie tygodnie nauki, a właściwie na ostatnie tygodnie chodzenia na zajęcia, bo o nauce raczej mowy nie będzie jeszcze przez miesiąc. Ponieważ ja i tak miałem trochę ferii, relaksu odrobinę zasmakowałem, to uknułem misterny plan, aby odrobić teraz jakiś blok zajęć, który mam w późniejszym terminie.

Po kilku analizach planu zajęć i porównywania go między grupami doszedłem do wniosku, że mam szanse w tym tygodniu zrobić zajęcia z trzech innych tygodni. Ot takie 3 w 1. Tak więc zamysł jest następujący: rano biegam na medycynę sądową, a południami odrabiam zajęcia z medycyny rodzinnej w przychodni.

Ale żeby za dobrze mi nie było, to okazało się dzisiaj, ku mojemu zdziwieniu i zaskoczeniu, że blok z laryngologii jest zakończony... ale nie jest zaliczony. Mamy jeszcze się indywidualnie umówić z panią doktor na odpytywanie. Oczywiście dowiedzieliśmy się o tym zupełnie niechcący przez przypadek.

A w ramach edukacji humanistycznej mam obowiązek odbyć wykłady z "Etyki lekarskiej" w ilości 15 spotkań. Jakby nie można było wcisnąć tego w fakultety i zrobić zajęciami dla osób zainteresowanych [czyt. dla tych, którym się nie udało zapisać na ciekawsiejsze zajęcia]. Gdyby to było ze 3 czy 5 wykładów, czy nawet 10, ale nie!! To będzie się ciągło aż do czerwca. I jeszcze pora tych wykładów jest nieco z dupy, bo wtorek godz 15:30. O tej porze to ja zwykłem mieć poobiednią sjestę :]
Ciekawe czym mnie jeszcze ta uczelnia zaskoczy.

Na pocieszenie kupiłem sobie dużą paczkę paprykowych chipsów xD

La versione italiana

"Gdzie jest pokój 1.69?"

2012-02-24T12:52:00.002+01:00

Gdzie jest pokój 1.69?

Jak dojść na TK?

Gdzie są schody?

Którędy mam iść, bo ja mam rozrusznik serca?

... i tak dalej ...

Takie pytania wiecznie zadają pacjenci błądzący po szpitalu. Nie było by nic w tym dziwnego, gdyby zadawali je odpowiedniej osobie, a mianowicie pani, która urzęduje pod dużym napisem: Informacja. Pani jest miła, zorientowana w czasie, miejscu i sytuacji i zwykle wie gdzie kogoś pokierować.

Otóż nasz uroczy szpital składa się z kompleksu kilku budynków. W każdym z nich jest jakaś dziwna numeracja gabinetów nie mająca żadnego logicznego uzasadnienia. Co więcej nawet piętra są inaczej ponumerowane, bo to że w budynku B jesteśmy na pierwszym piętrze, wcale nie znaczy że równolegle w budynku K też jest pierwsze piętro, bo tam jest akurat parter.

Nie wiem dlaczego ludzie mają problem z czytaniem i zamiast się rozejrzeć dookoła, to łapią pierwszą lepsza osobę w białym fartuchu i żądają odpowiedzi na swoje pytania. Zaiste że to zawsze czepią się jakiegoś studenta. I jeszcze potrafią się oburzyć na kogoś, że ktoś nie wie gdzie jest pokój 1.69, ale w zamian wskaże gdzie jest informacja.

Ale kiedy studenci przychodzą do pacjenta w ramach ćwiczeń żeby porozmawiać lub zbadać to już wielkie oburzenie. Jak tam można traktować ludzi jak materiał doświadczalny!! Wtedy to się studentów nie widzi... ale leczyć i być zdrowym to by się chciało, prawda??

I tym miłym akcentem skończyłem blok otolaryngologiczny. Nawet nauczyłem się na zaliczenie - przeczytałem to co asystentka kazała przeczytać, zasypiając ze dwa razy w międzyczasie. Zaliczenia i tak nie było. Dostaliśmy pamiątkowy wpis do indeksu umiejętności praktycznych. Jak się okazało zaliczyłem asystowanie przy konikotomii oraz tamponowałem krwawienie z nosa od tyłu. Zabawna jest instrukcja do tego indeksu, która rzecze iż "specjalista bierze moralną odpowiedzialność za poświadczenie nabycia określonych umiejętności przez studenta". Pani doktor na pewno weźmie odpowiedzialność za to co nam tam podbiła, mając na uwadze, że niektóre rzeczy widziała zaledwie parę razy w ciągu całej pracy zawodowej.

Ale wpis jest, pieczęć przybita, więc założenia teoretyczne zostały spełnione :]

La versione italiana

Dyżur z gwiazdką

2012-02-22T15:59:00.006+01:00

Jak wczoraj wspomniałem, mało mi było wrażeń, to poszedłem na dyżur do zaprzyjaźnionego szpitala.

Szpital ów tak chce już się ze mną przyjaźnić, że dostałem nawet pomieszczenie służbowe, co by nie zagracać dyżurki lekarskiej swoimi zabawkami. Niestety mój pokoik znajdował się w kompletnie drugim końcu szpitala, i na wyposażeniu nie było komputera, za to miałem dużo mebli na stanie. Jedyny plus był taki, że miałem blisko do bufetu. Jednak ani z bufetu, ani z mojej dyżurki nie miałem potrzeby korzystać, bo i tak urzędowałem w dyżurce na oddziale.

Kiedy student dobrowolnie, bez przymusu przychodzi na dyżur to zwykle nic się nie dzieje, a nawet jak się dzieje to mało konkretnie; i odwrotnie - jak mam zamiar się polenić w czasie dyżuru to zawsze będzie jakieś ciekawe zajęcie lub widowiskowa operacja. Chcąc oszukać życie postanowiłem na dyżurze pouczyć się języków obcych, czyli musiałbym mieć względny spokój. Mój chytry plan się powiódł - czasami coś mi się w życiu udaje. Nie nauczyłem się ani jednego słówka. Za to narobiłem się jak mało kiedy xD

Ku mojemu zadowoleniu, od samego początku dyżur był stricte ostry. Już wczesnym popołudniem została przyjęta pierwsza pacjenta. Jeszcze nie zdążyła po wstępnych badaniach diagnostycznych zostać przyjęta na oddział, a już mieliśmy kolejną kandydatkę do zabiegu. W trochę gorszym stanie, bo dochodziły zaburzenia neurologiczne, a neurolodzy nie byli chętni aby przyjąć u siebie.

Jeszcze dobrze pierwszej pacjentki nie zaopatrzyliśmy, a w kolejce pojawił się dla odmiany teraz pan, który nie był chętny na proponowane leczenie. Nie był chętny od lat, bo styl życia jaki prowadził był adekwatny do zaawansowanej miażdżycy. Widok jego nóg mógłby być skuteczną reklamą terapii antynikotynowej. Za to ja mogłem po zabiegu pacjenta zacerować.

W wolniejszych chwilach, czyli takich kiedy np. pisałem konsultację (na komputerze!) mogłem też popatrzeć na pracę SORu. Internista chciał mnie nawet do swoich pacjentów posłać, bo uważał, że na VI roku to już prawie lekarz ze mnie... no właśnie prawie :P

Nowością, jak się okazało, jest odsyłanie pacjenta do innego szpitala argumentując takie działanie: niespełnianiem wymogów Ustawy Ministerstwa Zdrowia z dnia takiego a takiego. Krótko mówiąc: pacjent z urazem wielonarządowym, był za mało urazowy, aby przyjęło go specjalistyczne centrum urazowe. No przecież wysoce wyszkolony personel nie będzie się trudził klasycznym pacjentem z wypadku. Wg opinii jednego z lekarzy, który tamtejszego szpitala nie lubi, to dzięki temu że pacjent przyjechał do nas to ma szanse na przeżycie.

Na deser dostaliśmy jeszcze jedną panią do zabiegu (bo to przecież chirurgia, a wiadomo że na chirurgii się nie leczy, tylko operuje). Dobrze, że SOR znajduje się dokładnie piętro pod naszym oddziałem, więc nie trzeba było robić kilometrów, aby przyjść konsultować pacjentów, bo było także kilku co trafili nie do tego specjalisty co potrzeba.

Po tak soczystym dyżurze, bo zabiegów było wyjątkowo dużo i przy większości asystowałem, zostałem oficjalnie wpisany do książki z raportami. A przy moim nazwisku miała pojawić się gwiazdka oznaczająca owocną współpracę. Jeszcze nie wiem co w tym konkursie jest nagrodą za największa ilość gwiazdek :P

La versione italiana

Konsultacja

2012-02-21T13:34:00.004+01:00

Dzisiejszy dzień dostarczył mi wiele wrażeń, a to jeszcze nie koniec, bo przede mną dyżur w zaprzyjaźnionym szpitalu.

Na dzień dobry poszliśmy na chirurgię skonsultować pacjenta. Dzień wcześniej był sobie u niego neurolog... też owego pacjenta skonsultować, bo w dużym szpitalu jesteśmy i tak dla hecy można się nawzajem konsultować. Neurolog (rzekomo na wysokim stanowisku) miał wenę twórczą i aż na całą stronę A4 pacjenta skonsultował. Zebrało się nasze laryngologiczne konsylium i analizujemy co tam wczoraj mu wyszło w badaniu.

Tekst merytorycznie nie był trudny do zrozumienia, natomiast graficznie były różne pomysły na jego interpretację np.: tu jest napisana krtań... tylko dlaczego przez 'e' lub głowa przez 'p'??

Jak już doszliśmy do konsensusu co ów specjalista na wysokim stanowisku napisał, to przystąpiliśmy do działania. Mieliśmy pacjentowi wymienić rurkę tracheostomiczną. Niby prosta czynność, ale jak się coś wymienia to zwykle chodzi o to, że stare się wyrzuca a nowe zakłada... logiczne nie? I tu pojawił się mały, ale jakże istotny kłopot, a mianowicie: gdzie jest nowa rurka?? My jej nie mieliśmy, chirurdzy też nie, i nie było nawet pomysłu od kogo by ją pożyczyć. Zaordynowaliśmy zamówienie na nową. Pewnie przyjdzie wtedy, kiedy pacjentowi już nie będzie potrzebna.

Problemem szpitala uniwersyteckiego jest to, że im jest on większy tym mniej narzędzi do pracy można znaleźć. W tym szpitalu to najwięcej jest lekarzy, pacjentów i okresowo studentów, którzy nie zawsze są mile widziani.

Wróciliśmy na nasz oddział i postanowiliśmy sobie pomówić o laryngologii dziecięcej, jako że większość mojej grupy ma jeszcze przed sobą egzamin z dzieciologii. Zrobiliśmy przegląd przez najczęstsze choroby u bejbiczków. Porównaliśmy jak wygląda w praktyce to co można u maluszków zobaczyć, a jak ma się to do suchej wiedzy, którą zmuszeni jesteśmy nabywać. Ciekawy był przypadek pacjenta co polipy z nosa usuwał sobie za pomocą szprychy od roweru.

Po krótkiej kawowej przerwie zaczęliśmy sobie oglądać zdjęcia pacjentów. A że za spokojnie było jak na wtorkowe przedpołudnie, to jeden z pacjentów (przez nas nazwany człowiekiem z liściem na głowie) po laryngektomii postanowił się skrwawić... i to tak konkretnie, że w trybie pilnym wylądował na stole. Kiedy przystąpiliśmy do działania to chory zmienił zdanie i przestał krew sobie samoistnie upuszczać. I w ten sposób odbyliśmy od razu ćwiczenie z "ostrej" otolaryngologii.

La versione italiana

Ostatki

2012-02-19T15:38:00.007+01:00

Po samotnie spędzonym piątku w sobotę należy udać poza miejsce zamieszkania celem oddania się hulankom i swawolom xD

Spotkaliśmy się w studenckim gronie pod kamieniczkami Jasiem i Małgosią. Dziwnie jakoś to miejsce wybrane zostało na punkt zbiórki. Standardowo jest pręgierz, chociaż ja zawsze chcę pod fontanną, gdyż tam się kręci mniej ludzi. Oczywiście punktualność płci pięknej pozostawiała trochę do życzenia.

Najpierw poszliśmy do Altany. Jedni pili grzańca inni browarka. Podyskutowalim na tematy błahe i niebłahe i udalim się w stronę jakiś miejsc bardziej rozrywkowych, co by ostatkowej zabawy zasmakować.

Wróciliśmy na rynek i dzięki temu, że mieliśmy bileciki na darmowego drinka poszliśmy do jednego z klubów, gdzie dziewczyny zwykły bywać w białych kozaczkach, różowych bluzeczkach i krótkich spódniczkach aby wszystkim dookoła pokazać niedoskonałości swej urody. A jeśli jest jeszcze tlenioną blondynką po dużej dawce solarium to świetnie się wpasuje w tłum i ma duże szanse na znalezienie łysego, pustego adoratora, który nie ma krzty taktu i wyczucia.

Z ciekawych osobistości na imprezie to był jeden z asystentów z moją znajomą (i jego zresztą też), z którym miałem zajęcia dwa lata temu.

Mimo, że były to ostatki i byliśmy do ostatniego kawałka to nie doprowadziliśmy się do ostateczności, nie tańczyliśmy ani na barze ani na żadnym stole xD

La versione italiana

Piątek - weekendu początek

2012-02-17T19:42:00.004+01:00

Po pierwszym tygodniu zajęć jestem padnięty. Poranne wstawanie może naprawdę zmęczyć. Pogoda także nie rozpieszcza. Dlaczego śnieg i mróz nie mógł być jednocześnie, wtedy gdy mogłem nie wystawiać nosa za drzwi. Dobrze, że na uczelnie podrzucał mnie kolega.

Zajęcia z otolaryngologii jeszcze mnie nie znudziły. Znowu dostaliśmy zadanko domowe. Przez ostatnie dwa dni nadal ćwiczyliśmy badanie laryngologiczne. Dzisiaj poszliśmy na zabieg zakładania drenu do ucha środkowego i wycięcie trzeciego migdałka. Mimo mojego zacięcia chirurgicznego drastyczność tej operacji nieco mnie zdegustowała.

Nasza pani doktor trochę się dziś zdenerwowała na nas, bo się spóźniliśmy. Mieliśmy być na 8:45 a byliśmy o 9:05. Zanim naszą asystentkę odnaleźliśmy to była już 9:20. Może wszystko wyglądałby inaczej gdyby dwóch naszych kolegów zaczekało na nas, a przynajmniej dało znać, że idą już na oddział, bo akurat ja z drugim kolegą czekaliśmy w szatni myśląc, że nikogo nie ma.

Tłumaczyłem, że i tak jesteśmy przed czasem bo przyjechaliśmy na 8:30. Gdybym miał być na 8:45 to dojechałbym dopiero przed 10 :P

Zapytałem się czy będziemy uczyć się na zwłokach wykonywać konikotomię. Pewnie, że będziemy, o ile załatwimy zwłoki :]

Dodatkowo jakieś osłabienie mnie dopadło, dlatego dzisiaj spędzam wieczór w domowym zaciszu. Przynajmniej obejrzę serial instruktażowy na dwójce xD

La versione italiana

Uszko, nosek, gardełko & italiano

2012-02-15T21:44:00.003+01:00

Obecny i przyszły tydzień są opatrzone hasłem: otolaryngologia, czyli dziedziną medycyny zajmującą się zaglądaniem w różne otwory ciała zlokalizowane w obrębie głowy pacjenta.

Ta część medycyny nigdy mnie zbytnio nie interesowała. Nie kręci mnie zaglądanie komuś w jakąś jamę, w której jest ciemno jak w... no wiecie sami zresztą gdzie :P Ale jak dotąd blok mi się podoba. Przez 3 dni zobaczyłem więcej niż na niektórych klinikach przez 3 miesiące.

Mamy bardzo fajną asystentkę, która mówi krótko, zwięźle i na temat. Co prawda pierwszego dnia nie zrobiła na nas zbyt pozytywnego wrażenia, bo zadała nam zadanie domowe (!!), ale takie małe referaciki to można przygotowywać.

Dzisiaj badaliśmy na sobie jamę nosową. Każdy mógł każdemu zajrzeć w obie dziurki. Później pani doktor dla odmiany i mojej prośby zajrzała w moje gardełko. W ramach nagrody zaproponowała mi badanie endoskopowe. Uznałem, że nie jestem godzien, aby taki zaszczyt mnie mógł spotkać.

Później krótka prezentacja na temat chorób ślinianek. Bardzo fajnie przedstawiła temat. Bez zbędnych szczegółów. Kilka najważniejszych rzeczy jakie powinniśmy zapamiętać. Była też prawda życiowa: Choroby częste występują często, a choroby rzadkie występują rzadko... albo wcale.

W związku z zajebistą zimową pogodą możliwości punktualnego przyjazdu na zajęcia są ograniczone... tak jak widoczność na drogach:P Umówiliśmy się, że edukację laryngologiczną zaczynamy o 8:30. Dziś byliśmy przed 9.
Asystentka: O moja spóźniona grupa już jest.
Rafał: Ale pani doktor, widzi pani jakie są warunki na drogach. To nie tak łatwo dotrzeć na czas.
A: Wyobraź sobie, że mi się jakoś udało dojechać do pracy na 8.
R: No właśnie, pani się udało dojechać. A my się musieliśmy dotoczyć.
A: To tylko trzech was dzisiaj jest?? Reszty nie będzie??
R: Dwóch jeszcze dociera. Zadzwonię do nich.
A: I co, myślisz że wtedy szybciej przyjadą??
Jutro mamy być oficjalnie przed 9.

I tak jesteśmy w bardzo dobrej sytuacji. Niektórzy asystenci wyznają zasadę: Ile się spóźniacie o tyle dłużej są zajęcia. U nas jest nieco odwrotnie: Ile się spóźniacie, to o tyle krócej są zajęcia. Czyli jak my idziemy już do domu, to niektóre grupy idą dopiero na przerwę xD

***

Nowy semestr rozpoczęty, więc rozpocząłem nową działalność blogową. Pomysł pisania w językach obcych został zainicjowany. Postanowiłem prowadzić równolegle drugiego bloga po włosku. Nie wiem jak często będę pisać w języku makaroniarzy. Zapewne będą to posty przetłumaczone z mowy ojczystej i pewnie też nieco bardziej okrojone. Do każdej przetłumaczonej notki będę zostawiał tutaj link - może ktoś się zainteresuje i być może zachęci do nauki włoskiego.

Oczywiście blog w mowie narodowej będzie dla mnie priorytetem :))

Osoby mające pojęcie o języku i widzące moje błędy językowe i gramatyczne, których nie będę Wam szczędzić, są proszone o pozostawianie komentarzy celem mojego doskonalenia lingwistycznego:))

La versione italiana

Trzy zakonnice

2012-02-13T16:58:00.000+01:00

Z okazji rozpoczęcia nowego semestru miało być dzisiaj medycznie... ale jednak nie będzie :P

Spotkałem dzisiaj trzy zakonnice. Najpierw jedną w szpitalu, a później dwie w centrum handlowym. Te dwie akurat jadły frytki w KFC. Zastanawiam się czy to może być jakiś znak... Jeśli ktoś wie co to może znaczyć to niech mi powie, abym nie żył w niewiedzy. Kiedyś często widywałem kobiety w ciąży, ale nic mi z tego powodu się nie stało... w ciążę nie zaszedłem, to powątpiewam, aby mi się w tym przypadku odmieniło bym habit przyodział.

Pozdrawiam wszystkich tych, którzy trwają nadal w błogiej rozkoszy zimowej przerwy wakacyjnej. Nie przejmujcie się tym, że inni chodzą na zajęcia/do pracy, a Wy możecie oddawać się błogiemu lenistwu, spać do południa, biegać, skakać i tańczyć na disco polo. Naprawdę lubię cieszyć się cudzym szczęściem, zwłaszcza wtedy kiedy muszę klepać swoją niedolę :P :P :P

I wcale, ale to wcale, nie przeszkadza mi to, że śnieg sobie tak dzisiaj zaczął padać i nadal jest kurewsko, zimno.

Postferyjne

2012-02-12T17:45:00.007+01:00

Poleniłem się, poobijam przez te kilka dni, nie wyspałem i czuję się jeszcze bardziej zmęczony niż byłem co oznacza, że już jestem po feriach. Perspektywa najbliższych dwóch tygodniu zajęć na 8 rano nie działa na mnie zbyt motywująco.

Ostatni raz w życiu wybieram się na imprezę, kiedy tak pizga na dworze. Im bliżej wyjścia z domu było, tym bardziej nie chciało mi się ruszyć tyłka. Ale skoro się umówiłem na imprezę poferyjną to należało się stawić. Mimo nie sprzyjających warunków pogodowych to zakończenie przerwy w nauce uważam za udane - niestety (a może i stety) nie wszyscy mogą tak uważać.

Najpierw szybki biforem na mieszkanku, a później wycieczka w miasto.

Klub wybraliśmy pierwszy z brzegu jaki był. Zimno było w cholerę to nie wybrzydzaliśmy. Wszystko było fajnie, poza jedną istotną rzeczą - moja tolerancja została wystawiona na ciężką próbę. Dobre 20 minut stałem przy barze, czekając jak dziwka na okazję, aż ktoś mnie raczy obsłużyć. Z tego też powodu postanowiliśmy zmienić lokal na inny. Poza tym trafiliśmy na zbyt duża liczbę znajomych.

Niewiele się zastanawiając poszliśmy do kolejnej knajpy, coby sobie namiastkę clubbingu urządzić. Wystarczyło kilka metrów przespacerować się po rynku, abym ponownie zamarzał (ale również otrzeźwiał). Kolejny lokal niewiele się różnił od poprzedniego. Muzyka mniej więcej taka sama, ale nie słyszałem Ruhanny. Za to Brytna Sprytna miała swoje krymynalne pięć minut. Wczoraj także jeszcze nie miałem debiutu tanecznego na barze. Za to miałem spotkanie bliskiego stopnia z podłogą, bo potknąłem się o jakiś stołek. Dzięki temu moje jeansy wyglądają tak, że nie wyglądają :/

Niby nic na tej imprezie nie było nadzwyczajnego i zapewne bym o niej dziś nie wspominał, gdyby nie fakt, że zostałem rozpoznany. Otóż jeden z moich czytelników mnie rozpoznał, że ja to ja. Jednak obyło się bez rozdawania autografów na podkładkach pod piwo (bo nie miałem długopisu :P). Jeszcze trochę i przez ulicę nie będę mógł przejść spokojnie.

F*** me!! I'm famous!!

Zastanawiałem się, jak zostałem zidentyfikowany. Otóż zdradził mnie popularny portal społecznościowy, bo z owym czytelnikiem mamy jakichś wspólnych znajomych - tak się złożyło, że on też jest z medycznej. Myślałem, że bardziej ograniczyłem dostęp do moich zdjęć. Na szczęście te kompromitujące są już dawno usunięte.

To może teraz ja zacznę śledzić moich czytelników, bo zaczyna mnie ciekawić, kto ze znajomych mnie podczytuje :P

A od jutra znowu będzie bardziej monotematycznie :P

Pieśni patriotyczne

2012-02-11T10:16:00.005+01:00

Bawiliśmy się już po włosku, później dla odmiany w rytmach muzyki trance, a dziś kolej na pieśni patriotyczne.

Polską muzykę rzadko słucham. Nie jestem fanem tego gatunku, ale mam kilka ulubionych kawałków:

Nie sądziłem, że się aż tyle tego nazbiera. Wiem, że mam dziwny gust :P
Można komentować :P

Totolotek

2012-02-10T10:16:00.000+01:00

"Wiadomo, że nic tak nie poprawia samopoczucia jak fakt, że nasz sąsiad, nasz własny sąsiad przegrał właśnie główną nagrodę w teleturnieju" xD

Opcjonalnie: ja coś wygrałem, a sąsiad musi obejść się smakiem i widokiem:P

Totolotek jest powszechnie znaną ogólnopolską zrzutą na to, aby jeden człowiek (względnie kilku) stał się w przeciągu jednego losowania szczęśliwy za sprawą sześciu liczb (chyba kiedyś taki demotywator widziałem).

Na wczoraj zaplanowałem sobie wygrać w totolotka te 35 milionów.

Nie udało się. Pewnie losowanie było ustawione :P

Ciekawe jakby się moje życie zmieniło, gdyby problem finansowy w jednej chwili znikł. Ale czy satysfakcja z sukcesów byłaby tak duża gdyby wszystko było na wyciągnięcie ręki?? Czasami zdobywanie jest fajniejsze niż już posiadanie. Bo nie zawsze chodzi o to żeby złapać króliczka, ale czasami o to żeby go jednak gonić. W końcu pieniądze szczęścia nie dają... ale warto je jednak mieć. Pewne jest, że przynajmniej nie musiałbym się martwić o emeryturę czy będzie na czas :P

Zapewne każdy myślał o tym co by było gdyby trafił "szóstkę".

Tymczasem trzeba wrócić do rzeczywistości i oddać się lenistwu na ostatnie dni ferii :)

Rękawiczka Kopciuszka

2012-02-09T21:16:00.007+01:00

W poniedziałek byłem na małych zakupach w ramach restartu. Upolowałem szare spodnie - wspominałem wczoraj, pamiętacie?? Dziś z Mamą byłem na mieście to razem trochę pochodziliśmy po centrum handlowym, bo przecież nikt mi lepiej nie doradzi :)) tak w ramach kontynuacji restartu :P

Jak zacząłem przymierzać to się zatrzymać nie mogłem. Upatrzyłem sobie fajne jeansy w H&M (a wszedłem tam tylko tak rzucić okiem), ale na popatrzeniu i przymierzeniu się skończyło, bo za krótkie były... albo ja mam za długie nogi (początkowo chciałem kupić, ale Mama ostatecznie uzmysłowiła mi że jestem niewymiarowy:P). Koszula też fajna, ale w sumie nie aż taka fajna żebym musiał za nią tyle dać co było napisane na metce. Czarna bluza trochę za obcisła, a jak wziąłem o rozmiar większą to wisiała na mnie jak na kołku. A ochota na kupienie jakieś odzieży rosła w miarę przeglądania się w lustrze w kolejnych kreacjach xD Postanowiłem jeszcze pochodzić i jak nic nie kupię to wrócę i na pocieszenie coś sobie sprawię.

Od niechcenia zajrzeliśmy do House'a. Od dawna nie widziałem tam nic ciekawego dla siebie. Ale ku mojemu zaskoczeniu w oko wpadły nam szare tenisówki. Przymierzyłem. Rozmiar pasuje. Mama powiedziała, że powinienem się przespać z myślą zanim je kupię. Tak też początkowo chciałem zrobić.

Wpadliśmy do Zary, aby poprzeglądać resztki z wyprzedaży. I tutaj ponownie się zawiodłem (a przecież poniedziałkowy shopping miał miejsce właśnie tam) - rozmiarów co nie miara, ale żeby coś mi pasowało to oczywiście niet. A wśród koszul to nie było w czym wybierać, nawet w tych z nowej kolekcji.

Wróciliśmy po tenisówki - uznałem, że wystarczy mi się przejść z myślą o nich niż spać. Doszedłem do wniosku, że ani spodnie ani koszula z H&M mnie nie pocieszą, więc wolałem obdarować się trzewikami. Kiedy przymierzałem te buty to od razu wiedziałem, że świetnie pasują do spodni, które kupiłem w poniedziałek. A spodnie kupiłem dlatego, że w niedziele dostałem koszulkę do której brakowało mi właśnie spodni.

Zaskakujące, że jak kupię sobie (dostanę) jakiś fajny ciuch to zaraz muszę dokupić do niego kilka innych. Plotka niesie, że mam dobry gust, więc nie mogę się nagle ubrać tak jakbym był bezguściem :P

Na spodnie i tak będę jeszcze polować (i odkładać). Szczególnie na te niebieskie o których już kiedyś (w listopadzie) pisałem.

A wracając do domu znalazłem we własnej kurtce rękawiczkę damską... ot taki bonus xD

Tylko gdzie znikł ten Kopciuszek o drobnych rączkach xD

Feryjnie

2012-02-08T18:53:00.005+01:00

Łatwo zauważyć po spadku mojej aktywności blogowej, że sesja na dobre już za mną.

I tak pisać ostatnio nie ma o czym. Tematów egzystencjalnych nie chcę poruszać, bo sam ostatnio dużo myślę. A jak dużo myślę, to do głupich wniosków dochodzę. Od sobotniego restartu nie mam ochoty na jakąkolwiek aktywność. Nawet kawy od trzech dni nie piłem. Chociaż w poniedziałek miałem jeszcze jakieś zapędy do roboty, bo nawet pojechałem do szpitala podyżurować (oczywiście jak ja jestem na oddziale to nikt się nie chce ostro zoperować).

Był chwilowy pomysł wyjazdów w jakiś obcy kraj. Pomysł i chęci były, ale opcje nie bardzo. Bo po co miałbym lecieć do Oslo skoro tutaj jest równie zimno - fiordy wolę pooglądać latem. A ciepłe Włochy obecnie nie są ciepłe tak jakbym tego chciał. Spotkałem w poniedziałek jakichś erasmusów z Hiszpanii, którzy byli odrobinę zaskoczeni naszą pogodą.
Na konferencję do Warszawy jak widać też nie pojechałem, ale to bardziej z przyczyn technicznych niż tego że mi się nie chciało- znaczy nie chciało mi się tłuc pociągiem powrotnym w nocy z soboty na niedzielę z przesiadką w Poznaniu, bo niestety w stolicy nie mogłem zostać do poniedziałku.

Prezentację na następną środę na spotkanie koła naukowego chirurgii dziecięcej muszę zrobić, a kompletnie nie mam natchnienia. Cud, że temat udało mi się wybrać (po dwukrotnej zmianie).

Za to do mojej listy blogowej doszło kilka pozycji. A kolejne są rozpatrywane.
I spodnie nowe kupiłem - tak w ramach restartu xD

Restart na krzywy ryj

2012-02-05T12:05:00.003+01:00

Wiecie jak to jest kiedy się idzie na imprezę a tam nikt się Was nie spodziewa?? Szczególnie jeśli są to cudze urodziny?? Wczoraj właśnie byłem osobą towarzyszącą osoby towarzyszącej o której zapomniano powiadomić solenizantkę. Jakież to było zdziwienie kiedyśmy przyjszli na party xD

Tak na krzywy ryj to chyba jeszcze nigdy się nie wbiłem na imprezę :]

Na początku nieco drętwo było. Ale kiedy stężenie alkoholu osiągnęło wymagany poziom i muzyka przestała nam przeszkadzać to impreza się rozkręciła na całego. Może nie aż tak żebym na barze tańczył (obiecuję, że kiedyś to zrobię), ale i tak moim zgrabnym tyłkiem pokręciłem :P

Brałem też udział w konkursie. Wygrałem nagrodę pocieszenia czyli breloczek do kluczy xD

Polecam taki posesyjny restart :))

"A to feler - westchnął seler"

2012-02-04T12:10:00.000+01:00

Graliśmy w Dixit czyli w skojarzenia. My znaczy ja, koleżanka od nauki ortopedii, jej współlokatorka, i nasi znajomi spod znaku zodiakalnej panny. Naprawdę polecam tę grę. Można się popisać swoją wyobraźnią... i pośmiać się z cudzej :P Moje skojarzenia najbardziej kojarzyła koleżanka od nauki ortopedii. Nic w tym dziwnego, bo przecież bliźniakami jesteśmy :]

W pierwszej rundzie wyszedłem na prowadzenie... znaczy solidnie zabezpieczałem tylni przód xD

W drugiej rundzie dla odmiany byłem na samym początku. I oczywiście kiedy już byłem w połowie drogi do mety to przestaliśmy grać, bo... a to głupia gra... a ja wiem o czym on myśli... a bo znam już wszystkie karty... a bo przegram... a bo nie chce mi się... a bo późno już... a bo Rafał wygra... a bo coś tam:P

No tak, jak ja miałem przegrać to każdy chciał grać, ale jak już miałem wygrać to nikt już nie chciał :((

Umówiliśmy się, że dla mojego pocieszenia w drugiej rundzie ja zwyciężyłem... przynajmniej do połowy.

Jak już się pogodziłem ze swoją połowiczną przegraną... znaczy połowiczną wygraną, to zaczęła się wymiana plotek. Zdecydowanie jestem nie na czasie. Kiedyś to można było o mnie powiedzieć, że jestem pierwszy plotkarz. Wiele plotek znałem... niewieloma z nich się dzieliłem, ale wiedziałem dokładnie kto z kim gdzie i jak.

A jak plotka niesie to jutro jakaś impreza się szykuje... Rafał wraca do świata żywych xD

Jeśli ktoś chce poćwiczyć swoją wyobraźnię to niech sobie pokojarzy:
- "A to feler - westchnął seler"
- "Calineczka"
- czarny łabędź
- "Czterej pancerni"
- Bogusław Linda i skrzypce - tylko ja to zgadłem xD
- cenzura - tutaj wymiotłem, wszystkich zmyliłem :P
- zamek z piasku
- prestiż
- znak zodiaku
To uruchamiamy fantazję xD

Pojawił się pomysł na kolejną zabawę w zimowe wieczory: jedna osoba słucha jakieś piosenki ze słuchawek, pokazuje słowa, a pozostali mają zgadnąć - takie muzyczne kalambury. W krajach zachodnich już jest takie show w tv. Polsce jeszcze musimy na takie atrakcje poczekać, ale założę się że jak do nas to trafi, to będzie cieszyć się dużą popularnością.

Czas na zmiany

2012-02-02T21:45:00.008+01:00

Sesja skończona, więc czas zająć się innymi aspektami życia poza studiowaniem. Z łatwością można zauważyć, że ostatnio stałem się monotematyczny. Niestety te studia mają to do siebie, że wszędzie zaczynam widzieć coś co związane jest z moim przyszłym zawodem. Dlatego najwyższa pora na odskocznię.

Jak wspominałem zamierzam zrobić małą rewolucję na blogu. Tak więc zaczynamy!!

Już na pierwszy rzut oka widać, że został zmieniony szablon. Nie wiedziałem, że mam tyle możliwości do wyboru. Mógłbym się tymi narzędziami bawić godzinami, a im dłużej bym się bawił to tym bardziej trudniej byłoby się na coś zdecydować. Kiedy zakładałem bloga to wybrałem "pierwszy lepszy". Specjalnie nie przebierałem - aby tekst był dobrze widoczny i nie sprawiał kłopotów przy czytaniu, tło też nie powinno być jakoś specjalnie ciężkie. Wybór był chyba w miarę dobry, bo nikt się nie skarżył.

W tle mamy teraz palmy (których i tak za dobrze nie widać), co by mi przypominały moją "egzotyczną wyspę". Główna część okna została nieco rozciągnięta, a czcionka kapeczkę zmniejszona. Teraz przewijanie powinno być mniej uciążliwe. Pasek boczny rozdzieliłem na dwie strony, choć przyznam, że nie wiem czy ten podział wyjdzie na dobre.

Pomysł pisania w obcych językach prawdopodobnie wejdzie w życie. Muszę tylko wymyślić jakiś ciekawy temat na pierwszy międzynarodowy wpis :)

Czekam na komentarze (te pozytywne i te negatywne) co do nowej szaty graficznej - nigdy nie jest tak dobrze, żeby nie mogło być lepiej :))

2:0

2012-02-01T14:37:00.009+01:00

O 12.35 mroźnego czasu miejscowego rozpocząłem ferie!!

Z egzaminu otrzymałem wymagane minimum:
Pan profesor dał trzy xD

Część pytań której się spodziewałem poszła mi bardzo dobrze - czyli te dotyczące pacjenta i jego zapalonych płuc. Gorzej było z pytaniami, których nie oczekiwałem- gastroenterologia i immunologia. Właściwie myślałem, że już mnie odeśle na inny termin, ale zlitował się nad moją niedolą i przepchnął. Kolega co ze mną zdawał też ma egzamin do przodu. Zaiste, że jego pytania bardziej mi pasowały (i odwrotnie). Obszerność tego egzaminu (materiał z 7 semestrów) powoduje, że bardzo łatwo minąć się w ulubionych tematach xD

Na koniec pan profesor wyraził nadzieję, iż nie będziemy leczyć jego wnuków. Też mam taką nadzieję, bo z dziećmi więcej nie chcę mieć do czynienia.

Przedostatnia przygoda z pediatrią zakończona. Kolejna dopiero przed LEPem.

FERIE !!!!!!!

Student ostatniego semestru wydziału lekarskiego pozdrawia :))

A teraz mogę spokojnie nadrobić blogowe zaległości w czytaniu, a kilka blogów od miesiąca czeka w kolejce celem zapoznania.
I może coś pomyślę nad zmianą szablonu.

Jutro zaczynam ferie

2012-01-31T09:00:00.003+01:00

Jutro, dokładnie w samo południe czasu polskiego, będzie decydujące starcie z pediatrią. Oczywiście zwycięskie, bo inaczej być nie może. Zaraz po nim rozpoczynam ferie. Tak sobie postanowiłem, ot co!!

To, że zdam ten egzmain jest uzasadnione przez kilka niepodważalnych czynników:

a) uczyłem się dużo i długo - poważnie podszedłem do nauki, wszystko ładnie zaplanowałem i sukcesywnie realizowałem

b) zdałem praktyczny - bez rewelacji, ale były osoby co nie zdały praktycznego, a profesor na teorii dał im trzy

c) skoro egzamin mi przesunął się o dwa dni [czyt. o dwa dni mam skrócone ferie] to profesor nie powinien mnie już ich całkowicie pozbawić
d) nie mam dramatu "gdybym miał jeszcze jeden dzień", bo dostałem w gratisie dwa dni

e) ominął mnie zajebisty dyżur na chirurgii (chyba należy mi się zdany egzamin w zamian :P)
f) "Pan da trzy" xD

Myślimy pozytywnie i wszystko się uda!!!

Trzymanie kciuków i telepatyczne przesyłanie wiedzy mile widziane :))

Od jutra także koniec stękania nad dzieciologią xD

Wdech wydech
I będzie dobrze ^_^

Praktycznie już zdałem

2012-01-29T14:34:00.005+01:00

Egzamin praktyczny mam za sobą. Sam wywiad i badanie pacjenta minęło bezproblemowo. 4-letnie dziecko z zapaleniem płuc; nie obciążone żadnymi innymi chorobami. Osłuchowo bez specjalnych fenomenów.

Część ustna zdecydowanie gorzej. Pytania ogólnie takie jakich się spodziewałem. Niestety odpowiedzi nie były do końca takie jak oczekiwała pani doktor. Jak się okazało miejscami wiadomości z obowiązującego podręcznika lub ze skryptu znacznie różniły się od doświadczenia pani doktor. Ja akurat nie miałem jeszcze kiedy tego doświadczenia nabyć.

I oczywiście musiała wszędzie drążyć immunologię, która mi zdecydowanie nie leży (podobnie jak cała dzieciologia). Czy tak trudno pojąć, że dla mnie przeciwciała i inne cuda są czarną magią i wróżeniem z fusów??

Z "ciekawszych" zagadnień to przypadło mi do omówienia rozwój uzębienia u dziecka. Myślałem, że studiuję medycynę a nie stomatologię ://
Ale to kiedy dziecko schodzi samo po schodach to już mnie nie zapytała.

Widziałem, że lepiej byłoby gdybym zdawał w sobotę a nie dzisiaj.

Poliglotyczny pomysł

2012-01-28T15:23:00.002+01:00

Wczorajszą wieczorową porą, kiedy to proces edukacyjny zakończyłem czynić, zaczęłam przeglądać różnorakie blogi. Trafiłem na kilka blogów angielskojęzycznych. Znowu wrócił mi do głowy pomysł pisania postów także w językach obcych, cobym ich nie zapomniał ze względu na nieużywanie. Oczywiście pisałbym po włosku i angielsku. Powinienem jeszcze po niemiecku, ale aktualnie moja znajomość dojcza legła w gruzach, a nawet jest pod tymi gruzami.

Pomysł sam w sobie całkiem fajny, ale niestety ma także kilka wad.

Problemem byłaby długość wpisów. Już teraz można się zmęczyć przewijając je, a co dopiero kiedy ich długość wzrosłaby trzykrotnie, choć zapewne wpisy w językach obcych nie byłyby tak pełne ekspresji jak te w mowie ojczystej. Dlatego też od dawna myślę też nad zmianą szablonu i nieco mniejszą czcionką - to by trochę rozwiązywało problem długości.

Z pisaniem po włosku nie mam problemów. Język jest prosty, melodyjny, gramatyka łatwa, bez nadmiernej liczby wyjątków i czasów. Gorzej mam z angielskim. Bez problemu się dogaduję, rozmówca potrafi zrozumieć co mam na myśli, ale jeśli chodzi o poprawne pisanie to jest to totalna katastrofa. Byście się tutaj załamali widząc jakie błędy potrafię zrobić w prostym zdaniu.

Wiadomo, że ćwiczenie czyni mistrza. Wiele zwrotów umknęło mojej pamięci ze względu na to, że angielskim posługuję się okazjonalnie. Tutaj miałbym motywację, aby nadrobić zaległości językowe, a i żeby się nie skompromitować po całości to bym bardziej wytężył moje komórki nerwowe. A może i ktoś by sie dzięki mnie czegoś nauczył.

Myślałem również o prowadzeniu osobnych blogów językowych, ale ze względu na chroniczny brak czasu, szybko bym się znudził i zniechęcił. Biorąc pod uwagę, że na napisanie niektórych wpisów poświęcam dużo czasu to jakbym miał jeszcze je tłumaczyć to już kompletnie bym się nie wyrabiał.

Na razie moim palącym problemem jest dzieciologia. Do kwestii poliglotycznej wrócę po egzaminie... jak znajdę czas oczywiście :]

Czy serio takie istotne jest abym wiedział, że w 10 miesiącu życia wprowadza się gluten do diety niemowlaka, a w 11 mż. można mu zaproponować całe jajeczko?? A w 18 mż. zna 8 słów i potrafi wejść po schodach??

Nie chce mi się !!!!!!

Drobne przesunięcie

2012-01-27T12:15:00.013+01:00

Wiadomo, że sesja co roku zaskakuje nie tylko studentów, ale i profesorów.

Miałem mieć dzisiaj egzamin praktyczny z dzieciologii. Tak, tak, miałem mieć, ale nie miałem. Już wczoraj doszły mnie słuchy, że pani sekretarka ma jakiś problem.

Na dzień dobry okazało się, że egzamin teoretyczny się przesunął z poniedziałku na środę. Zapytałem czy skoro już pofatygowałem się dzisiaj do kliniki (fakt kilkustopniowego mrozu i to że autobus nie przyjechał uczczę chwilą ciszy) to czy mógłbym zdawać chociaż praktyczny. Z tym nie było problemu. Pani sekretarka przeprosiła mnie za tą zmianę terminu, stwierdziła że powinna sama mnie zawiadomić, a nie liczyć na moich kolegów. Z tego też powodu chciała mi okazać swą łaskę i przydzielić mnie do jakiegoś fajnego lekarza, abym się praktycznym nie zmęczył. Niestety była tylko dr G., która humorzasta bywa i różnie może ze mną być.

W tej sytuacji pani sekretarka idąc za ciosem i chcąc wylać jeszcze więcej swojego miłosierdzia na moją skromną osobę zaproponowała abym egzamin zdał w weekend, bo będą o wiele fajniejsi lekarze:

- w sobotę dr W z kardiologii dziecięcej

- w niedzielę u dr W-J z alergologii dziecięcej

Wybrałem dra W. Miałem z nim zajęcia na III roku, to wiem mniej więcej czego się po człowieku spodziewać i co może ode mnie oczekiwać. Na pewno przetrzepie mnie z kardiologii, ale wolę już to niż mam być przetrzepany z astmy, leczenia zapalonych płucek oraz rozwoju i karmienia niemowlaka. Ale mam jeszcze telefonicznie za godzinę się upewnić czy będzie tak jak chcę.

Na koniec pani sekretarka zapytała mnie czy to drobne przesunięcie egzaminu o dwa dni nie zaburzy moich dalszych planów sesyjno - feryjnych, bo ona może spróbować porozmawiać z profesorem.

O_O

Czy to jest ta sama pani co wrzeszczała na mnie przez telefon, kiedy zapisywałem się na egzamin?? Uszom i oczom uwierzyć nie mogłem.

Uznałem, że te dwa dni nie zrobią mi większej różnicy. Już raz próbowałem sesję skończyć o 3 dni wcześniej i dzięki temu wakacje skróciły mi się o 3 tygodnie. Tak więc mam nauczkę i skoro los odbiera mi dwa dni ferii zimowych to pewnie zostanie mi to wynagrodzone w inny sposób.

Poza tym profesor woli środę, bo wtedy będzie jeszcze jedna osoba (czyli mniej czasu poświęci na męczenie studentów, bo dwóch załatwi za jednym razem). Nawet bardziej mi to pasuje, ponieważ mam dodatkowe dwa dni na powtórkę, a i na samym egzaminie raźniej z kimś odpowiadać, bo można ewentualnie sobie pomóc.

Na koniec jeszcze podowcipkowaliśmy sobie, że skoro mam egzamin dopiero w środę to mogę spokojnie iść w sobotę na balety jak typowy student. Taa... jasne... z Krystynką pod rękę xD

A w drodze powrotnej do domu podroż umilała mi znana Magda Madzia Madonna w wykonaniu "Hung up".

Times goes by so slowly xD

Wyjazd do Warszawy na konferencję internistyczną nadal jest w fazach rozważań. Pod rozważania wzięty też udział w kongresie kardiologicznym w marcu.

Apdejt godz. 13:30
Praktyczny jednak w niedzielę u dr W-J. Czyli weekend upłynie astmatycznie i rozwojowo :]

Krystyna

2012-01-25T20:19:00.005+01:00

Romans z Tadkiem jest definitywnie zakończony. Zdecydowanie to nie było TO (czymkolwiek jest owo 'to').

Teraz dla odmiany znalazłem sobie dziewczynę. Nazywa się Krystyna Kubicka i jest autorką mojego podręcznika do pediatrii. I podobnie jak Tadek jest dwutomowa.

Z Krysią poznałem się już miesiąc temu. Na początku były to niewinne spotkania, coś tam zagadałem jak się leczy jakieś zapalone płuca, dziurkę w serduszku, moczenie nocne czy "ostry" brzuszek. Powoli już coś zaczynało iskrzyć, już jakby jakieś uczucie się rodziło, ale niestety Tadek się pojawił w moim życiu i dla niego straciłem głowę. Ehh... głupi ja głupi. Jak się okazało to było tylko chwilowe i poza kilkoma wzniosłymi momentami, nie dało mi większej satysfakcji.

Postanowiłem zatem poszukać czegoś trwalszego, co można zbudować na trwalszym fundamencie. Dlatego zdobyłem się na odwagę, aby przeprosić się z Krystynką i spróbować ponownie. Krysia początkowo niechętnie była nastawiona do mnie, ale ostatecznie wybaczyła mi moją chwilę zapomnienia, aczkolwiek teraz nie ma zamiaru być tak pobłażliwa i wyrozumiała - ma kobieta twardą rękę, znaczy okładkę.

Trochę mnie przeraża, że tak dużo mówi o dzieciach. Ja jeszcze nie jestem przygotowany do roli ojca :P

1:0

2012-01-24T11:30:00.002+01:00

Rafał vs sesja prowadzi wynikiem jeden do zera xD

Wielka Improwizacja Ortopedyczna zakończona oceną 4.5!!

Plotka odnośnie zmiany pytań okazała się... prawdą. Pytania były nowe. Sam profesor pofatygował się na salę egzaminacyjną i poinformował cwaniackim tonem, że pytania nie będą zaskoczeniem dla osób, które chodziły na wykłady. Była to aluzja do nas wszystkich, bo nikt na wykłady nie chodził - dobry wykładowca jednak potrafi zadbać o swoją publiczność :P

Na szczęście forma egzaminu nie została zmieniona. Pytań było 60 (z czego poprawnych miałem 53). Każde wyświetlane na ekranie i minuta na zaznaczenie odpowiedzi. Po raz kolejny został wykorzystany, sprawdzony we wcześniejszych latach, system ołówkowy. Dodatkowo odpowiedzi u innych łatwo było skontrolować. Po egzaminie zapytałem koleżankę czy była pewna swoich odpowiedzi, bo w drugiej miałem taki sam wzorek na karcie jak ona:P

Kilkanaście pytań było powtórzonych, jednak większość nie przypominała tych jakie przerabiałem przez wcześniejsze kilka dni, co nie znaczy, że były specjalnie trudne. Były nowe i trzeba było wytężyć komórki nerwowe (oraz wzrok), aby wydedukować odpowiedź. Profesora niekiedy poniosła fantazja, bo były też pytania przy których przez salę przechodził przyciszony pusty śmiech - ktoś słyszał kiedyś o "bambusowym kręgosłupie"??

Wyjątkowo przy tym egzaminie nie było dramatu: "Gdybym miał jeszcze jeden dzień". Tutaj było odwrotnie - "O jeden dzień za dużo".

Koleżanka od wspólnej nauki także dostała 4.5.

Ogólnie egzamin poszedł wszystkim dobrze, bo podtrzymaliśmy tradycję i nikt go nie oblał :))

Francja elegancja

2012-01-23T16:09:00.000+01:00

Na dzisiejszy występ w czasie improwizacji ortopedycznej przyodziałem się w garnitur. Dwa lata temu kupiłem go na półmetek i od tamtej pory miałem okazję kilka razy go ubrać.

Garnitur zawsze sprawia, że mężczyzna się wydaje elegancki i z klasą.

Zastanawiam się skąd wziął się zwyczaj ubierania garniturów na egzaminy pisemne. Przecież sprawdzający ma przed sobą tylko moją kartę odpowiedzi, zna tylko moje dane (a czasem przy zakodowanych pracach jakiś kolejny numerek), więc po co robić dobre wrażenie na sali egzaminacyjnej i w czasie wysiłku umysłowego czuć zaciskającą się pętlę krawatu na szyi.

Co innego jeśli chodzi o egzaminy ustne, gdzie dobrze dobrany krawat czy wyprasowana koszula w kolorze wrzosu są in plus w oczach egzaminatora, szczególnie kiedy jest nim kobieta - czasami jest to ostatnia deska ratunku. Niejednokrotnie słyszałem, że ktoś nie został oblany bo miał ładny wzorek na krawacie i pani profesor się zlitowała (ja nigdy tak nie miałem, a często wrażenie wizualne jest tym co najlepiej mi wychodzi w czasie egzaminu). Poza tym jest to też znak, że poważnie podchodzimy do sprawy i darzymy naszego rozmówcę (tu egzaminatora) szacunkiem.

We Włoszech studenci na egzaminy przychodzą normalnie ubrani. Dla nich jest to kolejny dzień z tą różnicą, że muszą przed profesorem zaprezentować swoją wiedzę. Kiedy ja przyszedłem wystrojony na egzamin to kilka osób z wrażenia zrobiło duże oczy. Nie ubrałem garnituru (bo nawet go z Polski nie zabrałem), gdyż wiedziałem, że Włosi są bardziej wyluzowani, jednak sama biała koszula i krawat typu śledź prezentowały się na mnie wystarczająco elegancko (bo przecież chłopak urody przecudnej jestem:P) niż to zwykło obywać na codzień.

Kiedy dzisiaj przed egzaminem popatrzyłem na niektórych kolegów to stwierdziłem, że dobrze, że mamy coś takiego jak zwyczaj eleganckiego ubierania się na egzamin (choćby był to i pisemny), bo przynajmniej niektórzy mogą raz na jakiś czas normalnie wyglądać. Garnitur można uznać za taki minimalny standard dobrego wyglądu. Cenię sobie elegancję. Zwracam uwagę jak inni się ubierają. Sam też staram się dobrze wyglądać (dlatego w zdecydowanej większości noszę koszule) i jeśli ktoś ma się publicznie pokazać w mojej obecności to przynajmniej nie będzie musiał się wstydzić za moje niechlujstwo.

Oczywiście jak ktoś jest kreatywny (co sobie również cenię) to nie musi ubierać garnituru, aby elegancko wyglądać i czuć się odrobinę swobodniej. Sam zdecydowanie bardziej wolę ubrać jeansy typu rurki, do tego koszula, krawat i marynarka. I nie chodzi to aby ubierać się w drogich sklepach, ważne jest aby umieć odpowiednio dobrać do siebie poszczególne części garderoby, a cena nie ma przy tym najmniejszego znaczenia.

A skoro już mowa o ubieraniu, przebieraniu, to następuje zmiana dekoracji --> pediatria ponownie wychodzi na tapetę :]

Trzymamy kciuki

2012-01-22T17:50:00.006+01:00

Jutro dzień Wielkiej Improwizacji Ortopedycznej!!

Wszyscy nastawiają sobie budziki na 8:00, wstają/robią przerwę w pracy/przerwę w podróży* i od samego rana trzymają kciuki za moje powodzenie!!

Wskazane również, aby wszelkie modły, rytuały, tańce i inne skuteczne gusła odprawić, zapalić kadzidła i złożyć w ofierze jakąś endoprotezę stawu biodrowego, aby spłynął na mnie z wyżyn niebiańskich przeorgom wiedzy i szczęścia, cobym egzamin zdał i więcej was nie nękał moim stękaniem nad niedolą mą, jaką dźwigam na swoich barkach od dni kilku.

W wyjątkowych i uzasadnionych przypadkach dopuszcza się trzymania kciuka tylko jedną ręką :P

* niepotrzebne skreślić

Dziergamy

2012-01-21T10:00:00.018+01:00

Jak wczoraj wspomniałem dziergamy ortopedię z koleżanką. Idzie nam rewelacyjnie - oto efekty:

I. Rafał: Choroba Olliera. Robiliśmy to wczoraj.

Koleżanka: Czekaj, wiem...

R: No...

K: To było... no... zaraz sobie przypomnę.

R: Ja nie pamiętam... :/

K: Ku*** ja też nie.

II. Czytamy z podręcznika o jakimś nowotworze:

K: "Nowotwór ten jest łagodny"

R: To chyba dobrze...

K: "ale często miejscowo złośliwieje"

R: Taaa... Zajebiście...

III. Pytanie o to na jakim poziomie jest uszkodzony rdzeń kręgowy. Wspólnymi siłami (razem z Tadziem) doszliśmy do wniosku, że chodzi o trzeci krąg lędźwiowy (L3).

Przeszlismy do kolejnego pytania.

K: Kurde, jakie to jest porąbane!!

R: No bardziej zakręcić się tego pytania chyba nie dało.

K: Nie wiem, mam to w dupie!

R: Spoko, możemy pozwolić sobie na jeden błąd, w końcu w poprzednim wiemy, że to L3.

K: Taaa... to znacznie poprawia naszą sytuację.

IV. K: Ku***!! Zaraz wyj*** tą książkę.

R: Ej!!! Trochę szacunku do mojego chłopaka!!

V. K: Jak będą nowe pytania, to ja leżę i kwiczę.

Po chwili zaczynam się śmiać.

K: Co jest??

R: Wyobraziłem sobie Ciebie jak nagle zaczynasz w środku egzaminu kwiczeć na całą salę :P
K: Głupek :P

VI. Szukamy w Tadziku odpowiedzi na pytanie.

R: Znalazłem!!

K: Masz odpowiedź na to pytanie??

R: Nie. Ale mam na wcześniejsze. O metodę Ilizarowa.

K: Gdzie?

R: Tu (pokazując palcem). Są tylko dosłownie dwa słowa na ten temat, ale znalazłem.

K; Jestem z Ciebie dumna. Tylko szkoda, że o tą metodę są trzy pytania.

R: Czepiasz się. Dobrze, że wiemy chociaż z tym L3.

Szukamy dalej odpowiedzi na interesujące nas pytanie...

R: Jest! Tutaj.

K: Dobra, to tutaj będzie odpowiedź b.

R: To było napisane w zdaniu, które poprzedzało to które przeczytałaś wcześniej. Musimy czytać od początku akapitu a nie od końca.

VII. K: Wiesz, że niektórzy dopiero dzisiaj zaczynają się tego uczyć??

R: To nas wcale nie stawia nas w lepszej pozycji, bo i tak poziom naszej wiedzy pozostawia wiele do życzenia.

K: W sumie racja xD

VIII. R: Nie mogę tego znaleźć.

K: Niemożliwe, musi być, bo kojarzę tę nazwę.

R: Sprawdź w necie. Będzie szybciej.

K: Czekaj... jest coś. Występuje najczęsciej w skałach wulkanicznych O_o

R: To przynajmniej nam wyjaśnia, dlaczego nie ma tego w książce do ortopedii.

IX. R: Tu chodzi o samodzielne poruszanie się... To dlaczego w żadnej odpowiedzi nie ma nic o splocie lędźwiowym, bo to przecież z nim związane jest chodzenie. A tu w podanych odpowiedziach najniższy krąg to jest ostatni piersiowy (Th12) .

K: No bo tutaj chyba chodzi o to, że możesz samodzielnie się czołgać mając bezwładne nogi :]

R: Tu jest napisane, że przy uszkodzeniach na wysokości Th12 możesz "samodzielnie poruszać się za pomocą kuli pachowych, oraz siadać i opuszczać wózek inwalidzki; całkowita niezależność".

K: No super!! Mogę sobie usiąść na wózku i samodzielnie nim jeździć. Rewelacja!!

R: Na podstawie tego co właśnie przeczytałem to Twoje czołganie jest jedną z form samodzielnego poruszania się.

X. K: Odpowiedź b jest w tym pytaniu nieprawidłowa, bo to dotyczy złamania szyjki, a nie trzonu kości udowej.

R: Wiesz co, przy każdym pytaniu powinno być wolne miejsce, abyśmy mogli napisać jakieś pytanie alternatywne, na które będziemy znali odpowiedź.

K: Ooo... To wcale nie taki głupi pomysł :]

R: Tylko wydaje mi się, że mielibyśmy problem z wymyśleniem pytań jak i zarówno odpowiedzi na te pytania :]

K: No to też prawda.

XI. K: Te pytania ani trochę nie przypominają mi tego testu co robiliśmy wczoraj.
R: Jak nie?? Przecież pytają o te same choroby.
K: Tylko dlaczego o inne rzeczy?!

Dziergamy dalej xD

Podryw na Ortolaniego

2012-01-19T22:49:00.000+01:00

Objaw Ortolaniego - objaw ortopedyczny stanowiący test przesiewowy dysplastycznych lub niestabilnych stawów biodrowych. Polega na słyszalnym i wyczuwalnym przeskakiwaniu biodra podczas biernego odwodzenia i rotacji na zewnątrz kończyny dolnej maksymalnie zgiętej w stawach kolanowych i biodrowych z jednoczesnym wciskaniem kończyny dolnej w kierunku panewki stawu biodrowego. Obrazek poniżej:

Po obrazku można bez problemu wyobrazić sobie o co chodzi w "podrywie na Ortolaniego" :P

Jak widać ostro dziergam ortopedię :)) Dzisiaj uczyłem się z koleżanką i proces, któremu się poddawaliśmy nazwaliśmy "dzierganiem". W oryginale było nakur***nie, ale postanowiliśmy przed wszystkimi nie być tak wulgarni.

Nie mniej jednak liczba kurw jakie dziś poleciały z ust naszych, zajmując się chorobami narządu ruchu była przeogromna. Nie zabrakło także zabawnych przejęzyczeń np. szpara pośladkowa -> szpara powiekowa.

Jutro dziergamy dalej xD

Nowy facet

2012-01-18T11:48:00.002+01:00

Proszę Państwa!!

Chciałem ogłosić wszem i wobec, że znalazłem sobie nowego faceta!!

Nazywa się Tadeusz Gaździk i jest autorem mojego podręcznika do ortopedii.

Znamy się krótko, bo dopiero od poniedziałku. Zainteresował mnie swoimi intrygującymi opowieściami o wszelkich urazach kości, dysplazji stawu biodrowego czy też gruźlicy kręgosłupa. Wpatrzony w niego jak w zdjęcie rentgenowskie, nie mogłem oczu oderwać. Potrafi przyciągnąć moją uwagę.

Ponieważ moje latka już lecą i nie mam czasu na randkowanie to wczoraj postanowiliśmy (właściwie to ja postanowiłem), że pójdziemy na całość i wylądowaliśmy w łóżku. A co!! Mamy przecież do przerobienia 116 pozycji!!

Z przykrością muszę stwierdzić, że facet niestety się nie spisał. Mimo dobrej gadany, w łóżku zamiast odczuwać niebiańską przyjemność najzwyczajniej w świecie zasnąłem.

Na szczęście jest dwutomowy, więc dam mu dzisiaj drugą szansę. Jeśli ponownie nie stanie na wysokości zadania to myślę, że zakończę tę znajomość w ciągu kilku dni raz na zawsze.

Let's talk

2012-01-17T15:15:00.008+01:00

Na życzenie Spencer'a wrzucam kilka dialogów, których byłem świadkiem lub uczestnikiem.

Niektóre imiona zostały zmienione.

I. To że mam niewyparzony język można było już zauważyć w szkole podstawowej.

Czas i miejsce akcji: czwarta klasa SP - lekcja matematyki.

Koleżanka mnie wkurzyła i postanowiłem ją skutecznie uciszyć (siedziałem w pierwszej ławce przed biurkiem nauczycielki):

Rafał: Olka!! Zamknij ryja!!

Pani od matematyki: Rafał dostajesz uwagę!! Masz sobie sam napisać w zeszycie do matematyki i na jutro masz mieć podpis mamy.

R: To co mam sobie napisać??

P: Zwracam się do koleżanki tymi słowami: Zamknij ryja

Wrociłem do domu. Zastanawiałem się jak Mama zareaguje. Na drugi dzień pani od matematyki z satysfakcją, że pewnie oberwało mi się, pyta mnie co się działo w domu.

P: I jak? Mamusia podpisała??

R: Tak

P: I co powiedziała??

R: Pogratulowała mi.

P: O_o A wiesz, że ja powinna teraz Twoja mamę wezwać do pani dyrektor??

R: Może Pani wzywać. Mama nie pracuje to ma dużo wolnego czasu i może przyjść.

Mina pani od matematyki bezcenna. Mama rzeczywiście mi pogratulowała uwagi. Stwierdziła, że już najwyższa pora była, bo ja za grzecznym dzieckiem byłem.

***

II. Zajęcia laboratoryjne z Podstaw chemii na I roku na UWr. Naszą prowadzącą była młoda doktorantka. Typowa wredna suka co się wyżywa na studentach (takie sprawiła wrażenie za pierwszym razem, ale z każdymi kolejnymi zajęciami było coraz lepiej i chciałem mieć z nią nawet zajęcia w kolejnym semestrze). Sytuacja przeze mnie opisana miała miejsce na trzecich zajęciach.

Michał: Proszę pani! Tu nam coś nie działa.

Asystentka: Panie Michale, to jest uczelnia wyższa. Tutaj należy się zwracać po tytułach. Ja jestem magistrem i należy do mnie mówić: pani magister. Mi to specjalnie nie ujmuje, ale jak trafi pan na wrażliwego docenta i powie do niego per pan to może być niemiło, dlatego niech pan się uczy od pierwszego roku. A więc tutaj źle pan podłączył aparaturę.

Po chwili.

Rafał: Pani Małgosiu! Może pani sprawdzić czy dobrze mam zmontowaną maszynę do destylacji?

Asystentka: Tak panie Rafale. Może pan zaczynać doświadczenie.

Nie ma to jak być, nie chwaląc się, pupilkiem pani magister xD Jak przychodziliśmy na zajęcia i ja byłem nieprzygotowany, to znaczyło że pozostałych osób nie ma nawet co pytać o znajomość materiału. Dodam, że mieliśmy zastępstwo raz z jej mężem (koleżanki podejrzewały, że to jej brat bo mają podobne oczy) i też mnie polubił xD

***

III. Nadal UWr. Tym razem akcja z asystentem od matematyki doktorem S. Chcieliśmy przed świętami odwołać ćwiczenia. Poszliśmy do jego gabinetu. Jego nie było, zastaliśmy innego asystenta co dzielił z drem S gabinet.

Odwoływać zajęcia poszedłem ja z Kasią. Ja dlatego, że wygadany jestem, a Kasia dla ozdoby xD

Pytamy o naszego doktora, on mówi, że go jeszcze nie ma. Ale może do niego zadzwonić na komórkę. Nim się obejrzeliśmy a ten już numer wybierał. Mówimy że nie, a on już rozmawia z naszym doktorem.

Asystent: Słuchaj, bo tu są studenci, coś chcieli przełożyć. Ja Ci dam studentkę to sobie pogadajcie.

Miły pan podstawił nam telefon. Kasia mnie popycha żebym porozmawiał.

Rafał: Studentkę. Nie studenta. Ty mów!

Kasia: Dzień dobry panie doktorze. Bo my chcielibyśmy ćwiczenia dziś odwołać. Bo wykładu nie ma, i musimy czekać 2 godziny.

...

Kasia: Ahaaaa...

...

Kasia: Dobrze...

...

Kasia: To ja zawiadomię resztę grupy.

W czasie tej rozmowy, gdzie dr S zdecydowanie więcej mówił, a twarz Kasi przybierała kolor śnieżnobiały (pewnie pod kolor śniegu za oknem).

Wyszliśmy na zewnątrz. Tam czekało na nas jeszcze kilka osób. Kasia przekazała informację, że możemy iść do domu, ale mamy się nie dziwić jak po nowym roku na dzień dobry będzie koło i dzisiejszy materiał też obowiązuje (a nasza grupa była mało zdolna z tej matmy). Zajęcia się odbyły. Kasia zajęła miejsce w ostatnim rzędzie z nadzieją, że dr S jej nie skojarzy.

Po świętach oczywiście nikt nie był nauczony na kolokwium. Czekamy na dr S przed salą.

Idzie.

Na schodach podbiega do niego Kalisiak:

Kalisiak: Dzień dobry panie doktorze. Wszystkiego dobrego w nowym roku. Żeby pan miał jak najzdolniejszych studentów.

Ania: Mamy nadzieję, że święta spędził pan w rodzinnej atmosferze.

dr S: Dobrze, idźcie do domu. Kolokwium będzie za tydzień.

***

IV. Praktyki pielęgniarskie po pierwszym roku. Wchodzę do sali chorych gdzie było 5 pacjentek.

Przyszedłem zmierzyć ciśnienia. Mierzę pierwszej pacjentce.

Pacjentka: No i jakie mam??

Rafał: Dobre. 120/80.

P: Czyli ja zdrowa jestem.

R: Nie ma ludzi zdrowych. Są tylko niezdiagnozowani

P: Hahaha. A tego nie znałam. Na szczęście ja tylko na proste żylaki tu jestem, więc się nie martwię.

R: Jasne, że nie ma się czego bać. W najgorszym wypadku pani po prostu umrze.

Oczywiście na taki tekst nie zawsze można sobie pozwolić. Akurat ta pacjentka była bardzo miła i sympatyczna, miała dystans do siebie, sama niejednokrotnie żartowała ze wszystkiego i wiedziałem, że można sobie pozwolić na taką uszczypliwość.

***

V. Kolejne praktyki, tym razem po III roku. Przez ich rozpoczęciem kazano mi odbyć szkolenie BHP. Poszedłem skoro świt, aby mnie wyedukowano. W pokoiku wielkości 3 na 4 zostałem posadzony przed biurkiem pani, która rzekomo była specjalistą od BHP itp.

Nagle spod biurka wyjęła gaśnicę i postawiła mi ją przed przymrużonymi oczami. Zaczęła mi opowiadać jak ona działa, jak należy się nią posługiwać. Ja wykazywałem totalny brak zainteresowania.

Po chwili zadaje mi pytanie:

Pani od BHP: A czym pan ugasi pożar jak się panu zapali pacjent?

Rafał: Yyyyyy... no skoro już od 10 min mówi pani mi o tej gaśnicy to może gaśnicą??

Pani od BHP: Pacjenta gasimy kocem gaśniczym. W tym nowoczesnym szpitalu nie ma ani jednego koca gaśniczego, dlatego lepiej niech się pan postara, żeby żaden z pańskich pacjentów ani pan nie zapłonął.

***

VI. Sala operacyjna. Ja stoję na drugiej asyście. Rezydent szyje. Operator się przygląda.

Rezydent: Dobrze mi idzie doktorze??

Operator: Świetnie... jak kurwie w deszcz.

***

VII. Mieszkanie w Perugii. Ja i mój współlokator byliśmy jeszcze totalnie zieloni jeśli chodzi o gotowanie. Umówiliśmy się, że Paula będzie gotować dla naszej trójki, bo taniej i szybciej to wyjdzie. My w zamian zmywaliśmy.

Współlokator: Rafał, jesteś głodny??

Rafał: No zjadłbym coś, bo dziś po zajęciach nie byłem na stołówce.

W: Paula coś widać nie kwapi się do garów.

R: Paula!!! Co z obiadem??

P: Chłopaki, nie mamy za wiele, bo oczywiście nikt zakupów nie zrobił.

R: Przecież Ci mówiliśmy, że możesz je zrobić. Myślisz, że po co my Ciebie tu trzymamy:P

P: Mogę zrobić sałatkę, bo z tego co mamy to nic innego nie wyjdzie sensownego.

R: Może być. Aby coś zjeść, bo do kolacji jeszcze daleko.

P: Ale wiecie, tej sałatki nie będzie tak dużo na naszą trójkę.

W: Hmm... Paula, bardzo jesteś głodna?? Bo my z Rafałem spokojnie na pół się możemy podzielić.

Więcej nie pamiętam, ale jak przypomnę sobie to napiszę :))

Apdejt 16:30:
Przypomniało mi się jeszcze coś.
VIII. Sala operacyjna. Pacjent usypiany do zabiegu zwraca się do anestezjologa:
Pacjent: Tylko żebym miał kolorowe sny.
Anestezjolog: Zobaczymy co da się zrobić.

Po zabiegu pacjent się wybudza.

A: Już po operacji. Proszę coś powiedzieć. Jak się pan czuje??
P: Do dupy macie te usypiacze.
A: Dlaczego?
P: Nic mi się nie śniło.

Zmiana dekoracji

2012-01-16T11:29:00.003+01:00

Mojego dziecięcego stękania już się nasłuchaliście, wiec czas zmienić melodię. Dlatego dziś następuje zmiana dekoracji, czyli na tapetę wychodzi: Ortopedia z traumatologią.

Egzamin (w wersji testowej) dokładnie w poniedziałek za tydzień.

Na początek warto byłoby się zaopatrzyć w jakieś źródło wiedzy. Mam kilka plików z opracowaniami, jedną książkę w formacie pdf. Ponieważ nauka z ekranu komputera nie wchodzi grę, postanowiłem zdobyć tradycyjny podręcznik. Zadzwoniłem do koleżanki po fachu.

Rafał: Cześć. Ma sprawę do Ciebie.

Koleżanka: Hej. Co się stało?

R: Masz podręcznik do ortopedii?? Za tydzień mam egzamin, a nie mam się z czego uczyć.

K: Z ortopedii?? Nie, nie mam książki.

R: Na pewno??

K: Poczekaj sprawdzę... A jednak mam!!

R: A jaką masz??

K: Tą dwutomową. Myślałam, że nie mam dlatego, że ja się tego niewiele uczyłam. To chcesz pożyczyć??

R: Tak, chcę. Zdawało mi się właśnie, że jak byłem u Ciebie to ją widziałem na półce.

K: Ja robiłam tylko testy, które Ci dałam w październiku. Tej książki właściwie nie używałam. Jest jak nowa.

R: Ja nie zamierzam tego zmieniać, ale wolę mieć ją pod ręką i nie korzystać, bo jak nie będę jej mieć to na pewno będę jej potrzebować. Podobno mają być nowe, nikomu nieznane pytania, bo profesor się wkurzył, że nikt na wykłady nie chodzi i postanowił sam ułożyć cały egzamin.

K: Spokojnie, nas też tak straszyli rok temu. Chcesz to wpadnij dziś po nią.

R: Ok, to do zobaczenia.

Zakres materiału z ortopedii jest zdecydowanie mniejszy niż z pediatrii (aczkolwiek nie znalazłem oficjalnej wersji tego co mamy dokładnie znać), ale po wstępnym przejrzeniu starych testów stwierdzam, że faktycznie będzie to nauka książki telefonicznej.

***

Zauważyłem ostatnio wzmożoną aktywność innych blogowiczów, gdyż nie nadążam czytać i komentować postów. Owe zjawisko dotyczy w szczególności studentów - niewątpliwie sesja xD

Muzyczkę już sobie naściągałem, więc teraz do nauki!!

Bilans dziecięcy

2012-01-14T19:31:00.007+01:00

Dzisiaj mija 12 dzień nauki pediatrii. Teoretycznie przerobiłem wszystkie pytania, których jest około 275. Praktycznie każdego dnia czegoś nie zrobiłem i w ten oto sposób uzbierało mi się do nadrobienia pytań w ilości 40.

Na razie do gustu przypadła mi kardiologia (dużo rzeczy można wywnioskować na logikę znając fizjologię i patofizjologię), reumatologia (o dziwo!) oraz stany nagłe u dzieci. Pozostałe działy (czyli większość) jakoś staram się przyswoić, ale idzie to bardzo opornie.

Najbardziej leży i kwiczy alergologia z pulmonologią, gdyż czekam na dostawę podręcznika autorstwa "mojego" profesora, który należy opanować - zapewne spis treści też byłoby wskazane aby znać xD.
Moja znajomość endokrynologii, a w szczególności diabetologii niestety nie powala na kolana.
Ostatecznie zostaje szkolny sposób na naukę, czyli sypianie z podręcznikiem - kiedyś pomagało :]

Egzamin praktyczny będę mieć 27 stycznia w piątek, a nie dwa dni później w niedzielę, jak to początkowo zakładałem.

Dzień z nocą mi się poprzestawiał na dobre (vivat academia! vivat sesja!). Wczoraj siedziałem do 4 rano - nie znaczy, że się aż tak długo uczyłem., choć większość czasu spędziłem przed otwartym skryptem. Jak się kładłem spać to się zastanawiałem jaki mamy dzień: czy już jest sobota lub czy jeszcze trwa sobota...

Muszę przewietrzyć mózg, a właściwie jego resztki. Idę na piwo :P

Blog Roku 2011 vol. 2

2012-01-12T18:00:00.005+01:00

Rozpoczęło się głosowanie na Blog Roku 2011. Niestety głosowanie jest smsowe, co wiąże się z kosztami dla głosujących - no tak musi być jakieś ograniczenie, żeby ktoś nie głosował na siebie 100 razy na godzinę. Dodatkowo z jednego numeru telefonu można oddać głos tylko raz na dany blog.

Jeśli jest ktoś kto nie najgorzej stoi finansowo, komu nadal mój blog się podoba, i uważa że pretenduje do tytułu na Blog Roku 2011 to proszę o oddawanie głosu w następujący sposób:

Wyślij sms o treści A00506 na numer 7122

Koszt jednej wiadomości tekstowej wynosi 1,23 PLN brutto
Dochód z smsów zostanie przeznaczony jest na turnusy
rehabilitacyjne dla osób niepełnosprawnych

Głosowanie trwa do 19.01.2012

*A00506 -> A-zero-zero-pięć-zero-sześć

Wszystkim tym którzy zagłosują z góry dziękuję :))

Sesja pełną parą

2012-01-12T14:04:00.003+01:00

Teoretycznie sesja egzaminacyjna zaczyna się 23 stycznia. Praktycznie już trwa (niektórzy zaczęli już w grudniu).

To, że ja także rozpocząłem ten ulubiony okres przez studentów dziś zauważyłem na dobre, kiedy to przejrzałem się w lustrze z samego rana. Widok zarośniętego od kilku dni faceta zdecydowanie mówi sam za siebie - i wcale mi z zarostem nie jest do twarzy. Potrzebuję czasu na naukę, więc rezygnuję z czynności, które uważam chwilowo za niepotrzebne.

I tak muszę się dziś przeprosić z moją maszynką do golenia, bo niestety muszę pójść jutro na ostanie zajęcia w tym semestrze, a nie chcę ludzi straszyć po drodze.

Dodatkowo zauważam u siebie takie objawy jak:

- rozdrażnienie

- poddenerwowanie

- ciągła analiza ile mam jeszcze czasu do egzaminu

- obliczanie na jaki długi czas nauki starczy mi wypita właśnie kawa
- ścisłe wyliczenie godzin snu (musi być 6 godzin, choć optymalnie jest 8)
- sprawdzanie poczty po 100 razy na godzinę (dziwię się, że w tym roku nie robię tak z fb)
- niechęć do wychodzenia z domu
- ograniczenie życia towarzyskiego (może w sobotę na jakieś piwko z kimś się umówię, ale nic więcej)
- chęć spania w dzień
- podkrążone oczy

Rok temu do tych objawów zaliczyłbym także:
- nagła chęć sprzątania
- robienie prania i sprawdzania co chwilę czy pralka na pewno pierze
- prasowanie (a nie znoszę tego robić)
- obmyślanie listy zakupów i jadłospisu

Pediatria obecnie rządzi. Im mniej mam czasu tym więcej przerabiam danego dnia. A ostatnio się nieco opuściłem, więc do nadrobienia jest całkiem sporo.

Z dwojga złego to wolę sesję zimową niż letnią. I tak jest zimno, więc nie chce mi się tyłka z domu ruszać. Latem jest o wiele gorzej, bo to na rower lub na spacer bym poszedł, a to na jakieś lody z kimś się umówił, a to coś jeszcze innego.

PS. Widzę, że się zmieniła czcionka w komentarzach, i można bezpośrednio każdemu napisać odpowiedź.

Moderowanie komentarzy

2012-01-11T16:08:00.004+01:00

Wczoraj na jednym z blogów przeczytałem wpis o takim samym tytule jak mój: moderowanie komentarzy (mam nadzieję, że autor nie oskarży mnie o plagiat:P). Pojawiła się pod wpisem już mała dyskusja, która pchnęła mnie abym i ten temat poruszył na swoim blogu.

Autor tego wpisu słusznie w nim zauważa, że jako administrator blogu (bloga??) ma możliwość decydowania o tym jakie komentarze pojawią się pod jego wpisami. Kiedy zakładałem swój blog też miałem (i nadal mogę) zdecydować kto może mnie komentować i czy komentarze mają najpierw podlegać mojej ocenie. Od razu zaznaczyłem, że komentować mają wszyscy i mają się one pojawiać bez mojego błogosławieństwa. Wydało mi się trochę dziwne czemu ja mam decydować o tym co ludzie wypisują - zakładałem, że moi czytelnicy będą (są) dojrzali i na poziomie i potrafią wykazać się kulturą i szacunkiem do drugiej osoby, mimo iż znajdujemy się w cyberprzestrzeni. Uznałem, że mój blog nie jest portalem społecznościowym, gdzie każdy chce mieć jak najlepsze opinie i słodkie wpisy od odwiedzających.

Wiem o tym, że moje poglądy mogą się nie zgadzać z cudzymi. Piszę tutaj o różnych rzeczach - o tym co robiłem, co się wydarzyło (nie)ciekawego u mnie, o moich planach,wspomnieniach, a czasami o niczym specjalnym i nadzwyczajnym, jedne posty są ciekawsze, inne mniej; często dorzucam kilka zdań swojej opinii. Jednak każdy ma prawo myśleć inaczej. Wiadomo, że fajnie jest kiedy jest grono osób popierających to co mówię/myślę/piszę. Ale w przyrodzie równowaga musi być, więc i są osoby przeciwne - i dobrze, bo to powoduje wymianę zdań, która może wpłynąć na poglądy drugiej osoby.

Lubię krytykę. Wtedy mogę zobaczyć swoje wady i niedoskonałości i pracować nad nimi (ale sobie słodzę:P). Jeśli chcesz mnie krytykować - bardzo proszę. Ale niech to będzie na poziomie. Pokaż że masz coś do powiedzenia, bo używanie łacińskich określeń polskiego pochodzenia nie robią na mnie wrażenia.

Wyobraźmy sobie, że wyraziłem opinię na jakiś temat i dostałem dwa komentarze:

1. Słuchaj nie zgadzam się z Tobą. Ja uważam inaczej.

2. Ty chyba pojebany, jesteś że tak myślisz.

Oba komentarze mówią mniej więcej to samo: ich autorzy maja odmienne zdanie od mojego.

Co je różni??

Kultura wypowiedzi.

Pierwsza osoba grzecznie informuje, że się ze mną nie zgadza; najczęściej w dalszej części wypowiedzi argumentuje to i na końcu się podpisuje.

Druga osoba też się ze mną nie zgadza, ale przy okazji mnie obraża; najczęściej nie potrafi uzasadnić swojego stanowiska, a o podpisie nie ma mowy (ahh ta anonimowość).

Osoba decydująca o tym, który komenatrz się pojawi raczej pozostawi pierwszy, a drugi usunie. Ja bym zostawił oba.

Dlaczego??

Na pewno na tak "konstruktywną" krytykę (szczególnie drugiej osoby) bym odpowiedział - i to w dodatku w sposób cyniczny, sarkastyczny, ale używając innego słownictwa (chociaż może lepiej byłoby na tym samym poziomie aby owy pisarz zrozumiał mój przekaz). Nie przeszkadza mi, że ktoś w komentarzach zostawia mi wszelakie wulgaryzmy. Ale nie życzę sobie, aby mnie obrażano za moje poglądy, bo ja tak nie robię. Należy mi się szacunek (jak każdemu internaucie). To jak wyrażacie się o innych, odnosicie się do cudzego (odmiennego) zdania świadczy przede wszystkim o Was, o tym jak jesteście wychowani. Komentując siebie jednocześnie sam się pokazujesz, nawet jeśli podpisujesz się jako Anonimowy.

Ja też znam podwórkową łacinę. Sam ją stosuję na co dzień, nawet często, ale wszystko zależy w jakim kontekście. Najczęściej w celu podkreślenia mojego oburzenia lub innego stanu emocjonalnego (bo przecież nie ma nic lepszego jak taka soczysta ku*** xD). Nie mam w zwyczaju używania takich określeń celem opisu kogoś, bo ja przecież też nie chcę aby ktoś mnie opisywał w ten sposób. Nie traktuj drugiej osoby tak jak Ty nie chcesz być traktowany - szkoda, że wiele osób nie potrafi tak żyć.

Kiedy komentuję czyjeś wpisy staram się to robić z należytą kulturą, okazując szacunek autorowi.

Druga kwestią przy moderowaniu komentarzy jest to co zostało wspomniane w pierwszym komentarzu wyżej wspomnianego posta. Autor chce uniknąć upubliczniania pewnych informacji na swój temat przez osoby znające go osobiście.

Tutaj się zgodzę.
Także uważam, że niektóre informacje na temat mojego życia osobistego co są znane moim znajomym, którzy są czytelnikami mojego bloga, powinny pozostać między nami. Nie ma konieczności, aby cały świat wiedział o wszystkim. Dlatego zdarzyło mi się usunąć jeden cudzy komentarz (teraz wszyscy będą szukać czyj to był :P)

Kolejną (i ostatnią) wg mnie rzeczą jaka wiąże się z moderowanie komentarzy jest trudność dyskusji pod danym wpisem. Załóżmy, że coś napisałem. Kilka osób skomentowało, jednak ja byłem nieobecny np. dwa dni. Po dwóch dniach zezwalam na to aby (wszystkie) komentarze się pojawiły.

Moim zdaniem trudno w takiej sytuacji o "żywą" dyskusję i wymianę zdań między czytelnikami.

Poza tym kiedy komentuję wpis jako kolejna osoba lubię się też odnieść do komentarzy moich przedmówców (poprzeć lub się nie zgodzić) albo nic nie pisać, bo już zostało powiedziane i nie ma potrzeby powielania, a w sytuacji kiedy w kolejce do akceptacji jest kilka komentarzy przede mną trudno o możliwość znajomości opinii innych.

Podsumowując chciałbym spłodzić kilka wniosków:

1. Masz prawo mnie krytykować. I fajnie kiedy o tym piszesz. Odnoś się jednak do mnie z należytym mi szacunkiem.

2. Chcesz używać epitetów łacińskich - proszę bardzo. Pod warunkiem, że robisz to z głową. Jeśli mają na celu podkreślenie Twojego stanu i dać upust emocjom to wyraź to, ale jeśli mogą one sprawić komuś przykrość (mi lub innym czytelnikom i komentującym) to się zastanów czy warto, bo to świadczy o także o Tobie.

3. Jeśli nie masz założonego konta to podpisz się na końcu komentarza. Kiedy odpowiadam na Twój komentarz to chciałbym się do Ciebie bezpośrednio zwrócić po imieniu lub ksywce.

Nie chcę, aby ktoś teraz myślał, że napisałem ten felieton, bo uważam się za osobę co pozjadała wszystkie rozumy i się teraz wymądrza i poucza wszystkich. Co to to nie!! Też jestem wredny, chamski, bezczelny, cyniczny i mam cięty język xD

A teraz zapraszam do dyskusji. Komentarze do moich wpisów nadal nie są przeze mnie moderowane :P

Rzeźniologia & objaw Mennella

2012-01-10T13:08:00.003+01:00

Trwa ostatni tydzień zajęć w tym semestrze, w którym to przypada mi druga część bloku ortopedycznego.

Jak dotąd zajęcia mnie ani nie ujęły ani nie porwały okazałością. Ogólnie nudne są. Dziś mieliśmy zobaczyć pacjentów - po jednym na ośmiu studentów... niestety (a może i stety) czasu zabrakło.

Wczoraj przez pierwszą godzinę mieliśmy omawianą historię ortopedii. Nie wiem po co ...

W ciągu następnej godziny mieliśmy wymieniane objawy jakie mogą wystąpić u pacjentów ortopedycznych. Agata stwierdziła, że nauka do egzaminu to będzie uczenie się książki telefonicznej na pamięć, bo każdy objaw się nazywa od jego autora. Oczywiście nie zapamiętałem nic poza tym, że jest coś takiego jak objaw Mennella - nazwa mi się spodobała, ale nie wiem o co w nim chodzi (na pewno nie ma to nic wspólnego z tym z czym większość osób by skojarzyła).

Dzisiaj dla odmiany na pierwszej części seminarium zostaliśmy odpytani (w formie luźnej dyskusji) z tych objawów. Wyglądało to tak:

- A co to jest objaw Thomasa??

cisza

- No co to jest objaw Thomasa?

cisza

- Wiecie co to jest objaw Thomasa??

cisza

Powiedziałem pod nosem do Agaty: No nich pan powie, bo przecież widać, że nikt nie wie.

Na inne z pytań o jakiś inny objaw, po co on został wymyślony pomyślałem, że na pewno po to, żeby później wymyślić studentom pytanie o to na egzamin i utrudnić im życie.

Dalsza część zajęć była równie "fascynująca", tak że pod koniec zainteresowanych było może ze 3-4 osoby. Każdy był zajęty czymś innym: rozmowami, pisaniem smsów, uczeniem się czy też drzemką. Ja dla rozrywki czytałem Przegląd menopauzalny xD

Sens tych seminariów, na których muszę wysłuchać prezentacji jest dla mnie zagadką. I tak będę się tego uczyć w następnym tygodniu do egzaminu, z tą różnicą, że będę to robić w porze która mi odpowiada, a nie skoro świt.

Ponieważ nauka pediatrii od 2 dni leży i kwiczy, postanowiłem wykorzystać dozwoloną nieobecność na zajęciach (czego zwykłem nie robić) i w czwartek nie idę na uczelnie. Początkowy plan był, że jutro sobie zrobię wolne, ale z powodu takiego, że znalazłem transport na zajęcia na jutro, wolne przenoszę na czwartek.

Sekretarki

2012-01-09T14:11:00.008+01:00

Rafał: Dzień dobry. Chciałem się zapisać na egzamin z pediatrii.

Sekretarka: Słuchaaam?!

R: Chciałem się zapisać na egzamin do profesora B.

S: A na kiedy?

R: Na 30 stycznia.

S: Dobrze. To będzie poniedziałek. Czyli egzamin praktyczny będzie 27 stycznia w piątek.

R: Z tym praktycznym to ja przyjdę się jeszcze dokładnie dogadać, bo w zeszłym tygodniu pani mi mówiła, że mogę zdawać praktyczny w niedzielę, bo wtedy dyżur ma pani adiunkt.

S: No to ja już tego przecież nie pamiętam!!

R: Dobrze. To ja i tak przyjdę się dokładnie dowiedzieć. Teraz mi zależy żeby się zapisać już na egzamin teoretyczny.

S: Jak się pan nazywa??

R: Rafał. A o której jest jest egzamin teoretyczny??

S: A SKĄD JA MAM TO NIBY WIEDZIEĆ?!?!?!?!!?! [w tym momencie wbiłem się w fotel na którym siedziałem, oczy zrobiłem wielkości pięciozłotówek, i buzię szeroko otworzyłem z wrażenia]. DO 30 STYCZNIA JEST JESZCZE DALEKO!!! O godzinie dowie się pan najpóźniej na praktycznym.

R: Ahaaa. To w takim razie to wszystko. Dziękuję.

Chciałem powiedzieć: Ale czemu pani tak do mnie krzyczy?? Ja głuchy nie jestem, tylko grzecznie pytam.
To logiczne, że skoro zapisuję się na egzamin to chcę wiedzieć o której godzinie mam czekać, bo nie będę kwitnąć od samego rana - jak się jest profesorem to można mieć różne fanaberie - jedni każą studentom przyjeżdżać na 7.00 rano, inni są bardziej ludzcy i egzaminują bliżej południa.

Dlaczego większość sekretarek (i często pań z dziekanatu) uważa się za nie wiadomo kogo ważnego?? Zauważyłem (i nie tylko ja), że ta pani wielokrotnie okazuje swoje rozgoryczenie na niewinnych osobach. Rozumiem, że parzenie kawy i odbieranie telefonów może nie być szczytem ambicji, ale żeby od razu wylewać swoją frustrację na wszystkich dookoła??

Ja też się dzisiaj wkurzyłem, jak musiałem wstać o 6:30, jak wyjrzałem przez okno i zobaczyłem że jeszcze wszędzie ciemność, albo jak później autobus spóźnił się jakieś 5 min.
Też mam zły humor, ale mimo niesprzyjających kolei losu staram się do pani mówić z uśmiechem na ustach, mimo iż wiem, że nie darzy pani sympatią żadnego petenta przychodzącego osobiście lub dzwoniącego, jak ja to to dziś uczynić raczyłem.

Najpierw niechcący dodzwoniłem się do gabinetu profesora. Jakoś profesor grzecznie powiedział mi, że pomyliłem numer i mam wybrać końcówkę 91 a nie 90 (na stronie kliniki jest numer do sekretariatu z końcówką 90). Bez awantur i wrzasków spokojnie mi odpowiedział.

Można?? Pewnie , że można :)

Oczywiście są też fajne sekretarki, co zawsze pomogą, ksero zrobią, kawą poczęstują, najnowszymi plotkami się podzielą xD

"Sherlock Holmes: Gra cieni"

2012-01-08T11:31:00.007+01:00

Byłem wczoraj w kinie na Sherlocku Holmsie. W jednym kinie miałem zarezerwowane dwa miejsca, a w drugim jedno. Ponieważ nie znalazłem nikogo chętnego do towarzystwa to poszedłem tam gdzie było jedno miejsce. A i tak było lepiej utytułowane niż te drugie dwa. Oczywiście obdzwoniłem znajomych, nawet na fb i gg napisałem błagalny opis, aby ktoś się zjawił chętny na wyjście, ale nikogo nie było - a to się uczą, a to jutro może, a to wczoraj byli - no fajnie, że ktoś mnie zabrał ze sobą. A później jak ja mówię, że nie mogę gdzieś iść to mi ludzie mówią, że się alienuję :] Zapamiętam to sobie :P

Podobnie jak to zrobiła Wetka, też nie obejrzałem zwiastuna. Pierwszą część widziałem kilka razy i bardzo mi się spodobała kreacja detektywa. W drugiej części w postaci głównych bohaterów wcielili się Ci sami aktorzy.

Film bardzo mi się podobał (choć przyznam, że pierwsza część chyba bardziej). Fajne efekty specjalne. Sarkastycznych śmiesznych tekstów też nie brakło. Tylko zakończenia spodziewałem się trochę bardziej widowiskowego.

Ale film polecam do obejrzenia, najlepiej w kinie :))

***

Dzisiejszy dzień pański miał być dniem nie-naukowym - mimo że grafik zakłada przerobienie 21 zagadnień.
Niestety.
Wczorajsza sobota też była nie-naukowa, gdyż byłem nie wyspany i nic mi nie wchodziło do głowy, więc mam trochę materiału do nadrobienia.

W muzycznym ciągu

2012-01-07T12:38:00.004+01:00

Wczoraj było miło, romantycznie i muzycznie u mnie, więc dziś będzie także muzycznie, ale nieco z innej beczki.

Jak wczoraj w komentarzach wspomniałem moje gusta muzyczne są różne. Dziś raczej nie będzie tylu fanów i fanek co wczoraj, gdyż zaprezentuję przegląd muzyki z gatunku trance & house.

Takie oto mam propozycje na dzisiaj:

Ferry Corsten vs Armin van Buuren - Brute
Sander van Doorn pres. Purple Haze ft Frederick - Timezone
Sander van Doorn - Koko
Club Life by Tiësto @ Privilege Ibiza 2011 - a tutaj jak mnie ktoś w tym tłumie znajdzie to wymyślę jakąś fajną nagrodę xD
Arty feat. Tania Zygar - The Wall
Snoop Dogg - Sweat (David Guetta & Afrojack Dub Mix) - jak przy tym nie szaleć xD
David Guetta - Little bad girl - i przy tym też xD
Markus Schulz Feat. Ana Criado - Surreal
The Blizzard & Omnia - My Inner Island
Andrew Rayel - 550 Senta
Tiësto - Maximal Crazy
Cosmic Gate & Emma Hewitt - Be Your Sound
Ferry Corsten - Feel It
Ferry Corsten - Check It Out
Michael Calfan - Resurrection
Afrojack, Dimitri Vegas, Like, Nervo - The Way We See The World
Reboot - Ummet Ozcan
First State feat. Sarah Howells - Brave
ATB & Dash Berlin - Apollo Road
Shogun Feat. Melissa Loretta - Skyfire
Laidback Luke vs Example - 'Natural Disaster'
Spaceman - Hardwell
Monolythe vs Zuri - Infected
The Tune - Omnia pres. Ain Mo

Dwa dni temu znalazłem fajną stronkę, z której można ściągać najnowsze sety moich ulubionych dj'ów takich jak: Armin van Buuren, Paul Oakenfold, Ferry Corsten czy Tiesto.

Na pewno zaskoczeniem będzie to, że lubię przy takiej muzyce się uczyć, szczególnie nocną porą. Oczywiście nie słucham jej na full, choć niektóre kawałki się o to proszą xD

Przegląd piosenki włoskiej

2012-01-06T12:31:00.003+01:00

Ostatnio zrobiło się na moim blogu medycznie i naukowo, dlatego dziś dla odmiany będzie muzycznie ;))

Wczoraj u jednego ze znajomych na fb znalazłem jednych z moich ulubionych włoskich kawałków i mi się przypomniały czasy zeszłorocznego Erasmusa w kraju wszelkich makaronów, pesto i pizzy.

Poniżej kilka moich często słuchanych melodyjek (z racji tego, że nie lubię jak w postach jest za dużo obrazków lub filmów tytuły są w formie hiperłączy):

Tiziano Ferro - La differenza tra me e te
Fabri Fibra - Speak English
Marco Mengoni - Insieme a te sto bene
Alessandra Amoroso - Ama Chi Ti Vuole Bene
Negrita - Gioia infinita
Nina Zilli ft. Smoke - Penelope
Come il Sole - Nina Zilli feat. Smoke
Nina Zilli - Bellissimo
Nina Zilli - 50mila ft. Giuliano Palma - jeden z kawałków jaki śpiewałem na swoim pierwszym włoskim karaoke xD
Fabri Fibra - Alla fine di tutto questo
Fabri Fibra - Incomprensioni
Nek - Per non morire mai
Al Bano & Romina Power - Ci Sara - to chyba wszyscy znają
Al Bano & Romina Power - Felicità - to też :P
Ricchi e Poveri - Sara, perche ti amo
Biagio Antonacci - Pazzo di lei
Fabri Fibra - Potevi essere tu
Gianna Nannini - Sogno
Gipsy Kings - Volare - a tego jak ktoś nie zna to niech się lepiej nie odzywa :P
Laura Pausini - Come se non fosse stato mai amore
Laura Pausini - E ritorno da te
Ligabue - Cosa vuoi che sia - a przy tym lubiłem jeździć samochodem
Marco Carta - Dentro ad ogni brivido
Negramaro - Mentre Tutto Scorre
Negramaro - Nuvole e lenzuola
Negramaro - Via le mani dagli occhi
Nek - Instabile
Nina Zilli - L'uomo che amava le donne
Pier Cortese - Grazie
Vasco Rossi - Il Mondo Che Vorrei
Toto Cotugno - L'italiano ( l'asciatemi cantare ) - a to taka klasyczna klasyka xD

Zapraszam do słuchania :))

Divertirvi :)

Apdejt 19:39:
Do listy przebojów dorzucam:

Emanuele Dabbono - Scritto sulla pelle

Zapraszam do dalszego komentowania i podawania swoich typów. Może coś mi się także spodoba :))

Macie zaliczone

2012-01-05T09:26:00.003+01:00

Zaliczyłem zajęcia z pediatrii - co było do przewidzenia. Jest to dla mnie nowina radosna i cieszę się z niej bardzo. Cieszyłbym się jeszcze bardziej, gdybym o tym dowiedział się wczoraj.

Około 8:35 dzwoni do mnie Bart i oznajmia mi: "Jeśli jedziesz już na zajęcia to możesz wracać. Ja już przyjechałem i spotkałem doktora, który mi powiedział, że mamy zaliczone."

Radość i gniew przeszyły serce me. Radość - wiadomo, zajęć nie ma. Gniew - musiałem wstać o 8 rano i jechać na klinikę zatłoczonym autobusem linii D. A pogoda dziś nie rozpieszcza. Przez dwa ostatnie dni mieliśmy piękną wiosenną zimę, a od wczorajszego popołudnia mamy jesienna zimę, czyli pizga w cholerę i deszczem wali po oczach.

Dlaczego ten jedyny raz nie mogłem zaspać!! A ostatnio źle sypiam, bo się wybudzam kilkanaście razy w ciągu nocy, więc dźwięk budzików z samego rana, kiedy jestem w błogich objęciach Morfeusza, nie należy do przyjemności.

Przed nami długi weekend, ale to nie znaczy, że mam mieć go wydłużonego poprzez wcześniejsze zerwanie się z łóżka.

Sens samych zajęć w poradni dziecięcej jest dla mnie zagadką. Nic one nie wniosły do mojej edukacji. Mogłem ten czas o wiele lepiej spożytkować. Większość czasu spędziliśmy podsłuchując służbowe rozmowy telefoniczne naszego prowadzącego.

Skoro już zostałem skutecznie rozbudzony to zajmę się kontynuacją nauki z chorób dzieciaczków (za jakieś 2 godziny i tak pewnie będę potrzebował "krótkiej" drzemki). Niestety nie idzie mi tak owocnie jak sobie zakładałem, ze względu na nadal utrzymujące się zmęczenie psychofizyczne.

W weekend wszystko nadrobię :P

Ps. Jakby ktoś chciał to mam ładny, niebieski książkowy kalendarz na 2012 rok do odstąpienia - dostałem w ramach prenumeraty MP. Odbiór osobisty lub za pośrednictwem poczty (koszty wysyłki pokrywa odbierający xD)

Pediatrycznie

2012-01-03T14:19:00.004+01:00

Wczoraj pisałem o tym jaki to zrobiłem ambitny plan nauki (nie znaczy to, że jego wykonanie jest zawsze w 100% - plan z zajęciami nienaukowymi na pewno by mi wyszedł i czas wolny by nawet pozostał). Dziś już wiem, że muszę go zmodyfikować.

Jego ambicja polegała na tym, że przy dobrych wiatrach sesję egzaminacyjną skończyłbym 23 stycznia kiedy to mam egzamin z ortopedii. W związku z tym, że po Erasmusie mam zaliczoną anestezjologię oraz ginekologię, moja sesja nie obfituje w tyle egzaminów co u moich kolegów. W dniu dzisiejszym planowany termin zakończenia sesji został przesunięty na 30 stycznia. Trochę mi to komplikuje plany na ferie :/

Poszedłem dziś się zapisać na owy egzamin. Już byłem przed świętami, ale sekretarka odesłała mnie i kazała przyjść po nowym roku. Dzisiaj się dowiedziałem, że są wolne terminy, ale na 11 stycznia (więc się zdecydowanie nie wyrobię, bo tempo nauki musiałbym zwiększyć dwukrotnie co przekraczałoby moje możliwości), a później dopiero w sesji. Na 18 stycznia już są wszystkie miejsca zajęte. No rewelacja!! Dostałem propozycję terminu na 23 stycznia, ale z racji ortopedii odmówiłem. Terminów na okres sesji jeszcze nie ma, dlatego czy aby 30 stycznia będą miejsca to jeszcze się okaże.

Plan mojej nauki został zmodyfikowany w taki sposób, że do 15 stycznia przerabiam zagadnienia z pediatrii tak jak to wcześniej zakłałem. Następnie daję sobie tydzień na ortopedię (planowałem tylko 4 - 5 dni). I później znowu wracam do pediatrii z zamysłem już tylko powtarzania materiału a nie uczenia się go "na świeżo".

Wadą tego systemu jest nauka na raty. Najpierw jeden przedmiot, później drugi, a później znowu pierwszy. To nie jest sklep dla idiotów, gdzie można sobie pralkę na raty kupić xD O wiele bardziej wolę robić coś od początku do końca. Taka nauka na zmianę najlepsza nie jest - przerabiałem to w lecie ucząc się na przemian interny i chirurgii.

Jednak staram się widzieć w tym dobre strony. Najbliższy egzaminacyjny stres szykuje się dopiero za 3 tygodnie. A ja nadal po sylwestrze czuję zmęczenie fizyczne jak i psychiczne, więc taki odpoczynek mi się przyda. Tym bardziej, że nadal mam zajęcia, więc nauka w nocy odpada (co mi bardziej odpowiadałoby), bo później w ciągu dnia jestem nieprzytomny.

Skoro już wspomniałem o zajęciach to mam właśnie tydzień pediatryczny, a dokładnie zajęcia w poradni hematologicznej (ta hematologia to prędko mi spokoju nie da). Z samego rana oczywiście pojawił się problem, gdyż wg jednego planu mamy zajęcia w przyszłym tygodniu, a wg innego te zajęcia mieliśmy już w październiku. Po około 20 minutach sprawa się wyjaśniła i jednak zajęcia są w tym tygodniu. Na szczęście wczoraj był dzień rektorski, a w piątek jest wolne, więc zajęcia trwać będą 3 dni (a już tylko 2); i to nie od 8 ale od 8:45.

Nasz prowadzący widać ma aseksualne podejście do pracy, bo zbyt wymagający nie jest. Abym się nie nudził, to siadłem przy kompie i wypełniałem doktorowi dokumenty. Czasami nawet przybijałem pieczątki i nie była to sławna ostatnio pieczęć "Refundacja do decyzji NFZ" :P W wolnych chwilach, a ich akurat nie brakowało, miałem czas aby przeczytać wiadomości na wp, sprawdzić pocztę i Facebook'a. Oczywiście zaangażowanie w zajęcia zostało szybko uwiecznione na zdjęciu i wrzucone automatycznie na fejsa i jako pierwszy kliknąłem 'lubię to' xD A i był czas, aby z doktorem porozmawiać o tych wszystkich rewelacjach jakie funduje nam nowy minister zdrowia i szczęśliwości.

Dzieci

2012-01-02T20:19:00.001+01:00

Sezon pediatryczny uważam za rozpoczęty.

Na święta miałem ambitny plan delikatnego rozpoczęcia nauki do egzaminu z pediatrii. Przed świętami zaopatrzyłem się nawet w podręcznik i skrypt do pediatrii. Skończyły się święta, był sylwester, a plan nauki jest jeszcze bardziej ambitny :]

Termin egzaminu jeszcze nie znany, muszę pójść jutro i się umówić, ale planuję zdawać w okolicach 16-17 stycznia.

Egzamin dotyczy zagadnień, które były poruszane na zajęciach przez ostatnie 3,5 roku (dla porównania we Włoszech pediatria trwa tylko pół roku). Zagadnień nie brakuje, bo jest ich około 270. Znajdują się pytania trudne i trudniejsze z każdego działu (neonatologia, kardiologia, nefrologia etc). Podzieliłem sobie je na kolejne 14 dni nauki, po kilka pytań z każdego działu na dzień. Na początkowe dni po około 25-30 pytań. Na kolejne trochę mniej, abym miał też czas na powtarzanie i ewentualne uzupełnianie tego co nie zdążę zrobić, bo poślizg czasowy będę mieć na pewno.

Nie preferuję nauki np. dziś robię całą kardiologię dziecięcą, bo wszystko zaczyna mi się mieszać, dlatego na każdy dzień są pytania z każdego działu (oczywiście i tak będzie mi się wszystko mieszać). System takiej nauki przerabiam od IV roku i przyznam, że jest bardzo skuteczny.

Opinie starszych kolegów o moim egzaminatorze też już posiadam. Profesor nie posiada ulubionych pytań, ale też nie rzuca betonowych kół ratunkowych. Losuje się cztery pytanka i się odpowiada (dzień wcześniej jest egzamin praktyczny, z którego ocena jest także brana pod uwagę). Doczytałem się też w tych opiniach, a właściwie nie doczytałem, żeby kogoś oblał (na ocenie mi za bardzo nie zależy, abym tylko pchnął egzamin z dzieciaków do przodu) lub też odsyłał na inny dzień, co mnie pociesza.

Podsumowując

2011-12-31T00:17:00.006+01:00

Rok 2011 zaliczam do udanych :))

To z czego jestem zadowolony, co mi się udało zrealizować, co dobrze wspominam, co zmieniło moje życie na lepsze w ciągu ostatnich 12 miesięcy:

Erasmus - rozpisywać się nie będę, bo raport z pobytu na mojej 'egzotycznej wyspie' jest tutaj. Pewne jest to, że nie żałuję tej przygody i gdyby to było możliwe to bym ją powtórzył.
wycieczka na Ibizę - na pewno tam wrócę (prawdopodobnie w wakacje)
odwiedziłem Portugalię - początkowo miała być Tunezja, ale ze względów finansowych (tanie samoloty tam nie latają) poleciałem na Półwysep Iberyjski i także mi się podobało; i podszlifowałem angielski
pojechałem na wycieczkę do Krakowa
imprezy z Mayday'ami we Wrocławiu na początku października
nauczyłem się włoskiego (ale nadal trzeba szlifować język)
stałem się bardziej samodzielny - a to dzięki wyprawie na Erasmusa
podjąłem decyzję (choć nie na 100%) odnośnie kariery zawodowej - czytaj: specjalizacja
zapisałem się do Koła naukowego z Anestezjologii i intensywnej terpapii
zacząłem się uczyć (może to za wiele powiedziane) niemieckiego - to pod kątem ewentualnego wyjazdu w celach zarobkowych
chodziłem na kurs tańca, aby się nauczyć dobrze kręcić moim zgrabnym tyłkiem xD
założyłem bloga i znalazłem kilka ciekawych których zostałem wiernym czytelnikiem
nawiązałem kilka nowych, fajnych znajomości
ostatnio mniej siedzę na FB, tak jakoś wyszło... ale sesja idzie i sprawdzimy czy ten stan się utrzyma

To co mi się nie udało, co wymaga jeszcze poprawy:

nadal jestem głupi i naiwny wierząc w miłość, zaufanie i szczerość
nadal jestem singlem (chociaż był moment, w którym to sądziłem, że w końcu to się zmieni) - tutaj nie daję sobie limitów czasowych aby moja druga połówka mnie znalazła, ale męczy mnie ta samotność; zresztą powyższy punkt ma wiele wspólnego z tym
nadal dużo przeklinam
nie kupiłem niebieskich spodni :]
zdarza mi się palić papierosy (od 3 grudnia nie paliłem)
zmieniłem telefon, ale średnio jestem zadowolony
nadal mieszkam z rodzicami, ale mam nadzieję, że w przyszłym roku ten stan ulegnie zmianie; nie to żebym narzekał, bo przygotowany obiad przez Mamę ma swoje zalety :P
nie jestem systematyczny, mimo wielu prób
spóźniam się - pozostałość po Erasmusie
nie mam z kim do kina chodzić :P
czasami niechcący kogoś uraziłem
nie zapisałem się na basen (od 4 lat próbuję)

Nowy rok niesie ze sobą wiele zmian. Najważniejsza to taka, że planowane jest zakończenie studiów, a co za tym idzie to pójście do pracy. Nowe obowiązki, odpowiedzialność - prawdziwe dorosłe życie, czyli to o czym marzyłem jako małe dziecko, a dzisiaj niekoniecznie chcę, aby nastąpiło.

Będzie to rok ciężkiej pracy. Kolejny etap w życiu zostanie zamknięty, nowy zostanie otwarty.

Szczęśliwego Nowego Roku !!

Minister zdrowia

2011-12-29T01:38:00.008+01:00

VI rok już jest odpowiednio odpowiednim czasem, aby przymierzać się do wyboru specjalizacji. Niektórzy moi znajomi od I roku już byli ukierunkowani i wiedzieli co chcą robić, ja niekoniecznie. Kiedy zaczynałem studia to myślałem o chirurgii. Nie byłem nastawiony na 100% chirurgię, ale w tym siebie widziałem; poza tym zdarzyło mi się być kilkakrotnie pacjentem chirurgicznym, więc jakieś doświadczenie miałem:] Wiedziałem, że podczas studiów poznam inne specjalizacje i zapewne wybór kariery zawodowej może ulec zmianie. Oczywiście pytanie znajomych jaką specjalizację wybrałem na II roku doprowadzało mnie do szału (i nadal doprowadza), bo ja naprawdę nie wiedziałem co chcę robić w życiu. Czy już wiem?? Nie wiem... chyba tak.

Oto jak się kształtuje mój zamysł na moje życie zawodowe (spis jest w miarę alfabetyczny jednak kolejność kreowania się podglądów była nieco inna).

Choroby wewnętrzne (inaczej Interna) - specka za szeroka, polskie warunki nie dają zbytniej możliwości zabawy w dr House'a, co innego jeśli chodzi o nadspecjalizacje (problem jest to, że trzeba niestety najpierw zrobić specjalizację z interny, a później rozdrabniać się na bardziej szczegółowe), gdzie sytuacja się lepiej kreuje:

Alergologia - nie ogarniam przeciwciał, immunoglobulin i tej całej zabawy z odpornością
Angiologia - tu zdecydowanie mi się podoba, byłem na praktykach internistycznych na angiologii i bardzo miło wspominam - wiele zobaczyłem, wiele się nauczyłem
Choroby zawodowe i medycyna pracy - nie, nie, nie
Diabetologia - cukrzyca jest chorobą wielonarządową, ale specka z niej to brana byłaby pod uwagę w bardzo dalekiej przyszłości, dlatego teraz mówię stanowcze: nie
Endokrynologia - wszystko pięknie i ładnie, pętle hamowania zwrotnego, niby logika dominuje, ale jednak czegoś mi tu brakuje
Gastroenterologia - całe życie pytać się o kupę i zaparcia?? no też nie
Hipertensjologia - może być, ale w dalszej karierze
Immunologia i zaburzenia odporności - no nie, nie, nie
Hematologia - nie ogarniam morfologii w tak szerokim zakresie
Kardiologia - może być (teraz można robić nawet bez interny), ale moje ucho nie jest tak muzykalne jak było kiedyś i mogę jakiejś wady nie usłyszeć
Nefrologia - miałem ojca z chorobą nerek, więc nefrologii też mam dość
Pulmonologia - te świsty i furczenia, rzężenia drobno, grubo, średniobańkowe - słyszał to kiedyś ktoś i dobrze rozróżnia?? ja nie; poza tym po propedeutyce interny na III roku mam uraz do POChP; płuckom mówimy nie
Reumatologia - podobnie jak alergologia, nie ogarniam tych przeciwciał

Choroby zakaźne - jeszcze jakąś bakterie złapię, po co mi to??
Chirurgia - ogólnie fajnie, szybko można zobaczyć efekt leczenia co mi się bardzo podoba, ale jednak jest to ciężka praca fizyczna i niestety moje zdrowie mi na to nie pozwala; tak więc chirurgia i nadspecjalizacje chirurgiczne (moja ukochana naczyniówka - pewnie dlatego też angiologia mi się podoba) niestety odejść muszą w zapomnienie
Dermatologia - wydaje mi się, że to derma jest większą domeną kobiet; to one znają się lepiej na pielęgnacji - nie mówię, że faceci się nie znają, bo też dbam o swoją skórę, ale jednak w gabinecie dermatologicznym chętnie widziałbym zadbaną ładną panią doktor
Ginekologia i położnictwo - specka dobrze płatna, ale być całe życie w piź*** (przepraszam wrażliwych:P) to też podziękuje
Medycyna sądowa - no w CSI w Polsce to się bawić jeszcze nie ma jak ;]
Medycyna rodzinna - przychodni i moherowym beretom podziękujemy
Medycyna ratunkowa - zdecydowanie na tak, jest trochę zabiegówki, trochę interny, trochę wszystkiego, Na SORze mi się podoba, w karetce też mógłbym jeździć, więc myślę o tej specjalizacji po tym jak zrobię to co wybrałem, że chcę robić najpierw
Neonatologia - weź tu się dogadaj z pacjentem
Neurologia - ogólnie fajnie i pięknie, lecz problemem są możliwości leczenia chorób - pacjenta można zdiagnozować i to dokładnie, ale z leczeniem nieco są kłopoty, więc nerwom podziękujemy
Okulistyka - nie chcę, aby pacjent całe życie patrzył mi na ręce :P
Otolaryngologia - grzebać komuś w nosie albo w uchu, to nie higieniczne
Ortopedia i urazówka - patrz: chirurgia
Onkologia - specka już sama w sobie jest smutna :(( leczenie długie (co dla mnie jest minusem), a sukcesem terapeutycznym ma być po np. 10 latach spadek CD25 o 10 jednostek to raczej nie spowoduje, że będę z życia zadowolony
Patomorfologia - mimo iż z pacjentem nie lubię rozmawiać, to wolę mieć ich bardziej żywych
Pediatria - naprawdę szkoda mi tych dzieci, tych przewlekle chorych - dzieci powinny bić się łopatkami i grabkami w piaskownicy, tam jest ich miejsce! jedynie mógłbym brać pod uwagę chirurgię dziecięcą
Psychiatria - psychiatry to ja potrzebuję :P
Radiologia - tu mam przeciwwskazania medyczne, więc odpada, ale obiektywnie patrząc to nawet specka fajna; z pacjentem się nie rozmawia (co sobie cenię:P) a za to można dużo jego obrazków pooglądać, i w domu można nawet pracować
Urologia - sikać to mi się chce, po piwie zwłaszcza:]
Transplantologia - ciekawa, miałem okazję brać w kilku przeszczepach nerek i to nie tylko od strony samego zabiegu wszczepienia narządu, ale całej procedury transplantacyjnej; jednak wiadomo jak jest z oddawaniem narządów; nie mniej myślę, aby w bliżej nieokreślonej przyszłosci do tego zagadnienia powrócić

Wymieniłem chyba już większość podstawowych specjalizacji, którymi lekarz może zainteresować się po stażu i została jeszcze jedna, która obecnie jest moim oczkiem w głowie i jestem właściwie zdecydowany, aby zostać specjalistą w dziedzinie (famfary tutaj xD): Anestezjologia i intenstywna terapia.

Zapytacie dlaczego?? (bo przecież zapytać możecie, prawda?? :P)

1. Lubię salę operacyjną, świetnie się tam czuję, a skoro chirurgia nie to na sali jest jeszcze inny lekarz, czyli pan doktor znieczulacz.

2. Anestezjolog musi być wykształcony i to dobrze jeśli chodzi o farmakologię. A pamiętam, że lubiłem leki z tej działki, więc kolejnych przeciwwskazań brak.

3. Pacjent mało mówi, ale jest jeszcze żywy (:P) - nigdy nie wierzę za bardzo w te wywiady z ludźmi, a tutaj mam kardiomonitor, zlecę gazometrię, morfologię, elektrolity etc i wszystko mam czarno na białym (oczywiście pamiętam, że wyniki laboratoryjne też czasem mogą być błędne, ale zawsze można powtórzyć).

4. Zabiegówki też trochę jest, małej bo małej ale jest- a to intubacja, a to wkłucie głębokie, a to coś innego (zależy gdzie się pracuje - w szpitalach w małych miastach naprawdę można mieć duże pole do popisu), wiele się nie namęczę (nie to co stanie na hakach co jest bardzo wyczerpujące), ale zawsze coś ręcami pomajstruję xD

5. W czasie zabiegu pacjent sobie spokojnie śpi, a ja mogę sobie książki poczytać lub też przygotować się do "Jeden z dziesięciu" czy innego teleturnieju.

6. Ktoś mi kiedyś powiedział, że gabinetu prywatnego mieć nie będzie można. Wcale nie, bo można. A poradnia leczenia bólu?? Świat pędzi, a ludzi coraz częściej coś boli. A od bólu kto jest, no kto??

7. Adrenaliny też nie brakuje. To jakieś NZK lub inne cudo może się zdarzyć. Trzeba działać szybko i sprawnie, a to ja lubię. Umiejętność szybkiej oceny sytuacji i podjęcia natychmiastowej decyzji to jest to co mi się podoba.

8. No i chyba każdy chciałby być takim lekarzem bez granic jak dr Zosia z "Na dobre i na złe" :P :P :P

Anestezjologia i intensywna terapia - zdecydowanie na TAK!! :))

Wracając do tytułu postu. Ostatnio spotkałem się ze znajomą panią profesor.

Pani profesor: Jaką Rafał chcesz robić specjalizację?

Ja: Pani profesor z chirurgią się pożegnałem bo to za ciężka praca, ale nie mogę się rozstać z salą operacyjną, więc anestezjologia.

Pani profesor: Ale wiesz, mi się wydaje, że to też może być za ciężkie dla Ciebie, więc nie jestem taka pewna czy dobrze wybierasz.

Ja: Pani profesor, ja już o wielu specjalizacjach myślałem, i została mi już tylko anestezjologia. Jeśli nie to, to już chyba jedynie ministrem zdrowia mogę zostać.

Pozdrowienia z dyżuru :))

Dyżurowo

2011-12-27T23:45:00.003+01:00

Dziś miałem ostatni dyżur na hematologii dziecięcej. Teoretycznie powinienem spędzić na nim 5 godzin, a w praktyce byliśmy tylko godzinkę. Z racji tego, że są ferie świąteczne, w szpitalu nie było za dużo maluczkich pacjentów. Mi i koleżance przypadło w udziale do zwywiadowania i zbadania 6-letniego chłopca o imieniu Łukasz.

Bardzo miły chłopiec, chętnie z nami rozmawiał, opowiadał o tym co się z nim działo; łaskotki miał co odrobinę utrudniało badanie węzłów chłonnych. Mama też bardzo miła, udzieliła wszystkich potrzebnych informacji.

Gdyby wszyscy pediatryczni pacjenci byli tacy uśmiechnięci i radośni jak on, to pediatria by mnie tak nie przerażała:P

Chłopiec z rozpoznaniem NHL od lipca br. Znowu mi dzieciaczka szkoda było. Ale przynajmniej ten pacjent bardzo dobrze zareagował na leczenie, co trochę przywróciło moją wiarę w medycynę :P

Jutro urzęduję dla odmiany na chirurgii naczyniowej - serdecznie zapraszam :P

A Sylwester nadal niezaplanowany... Propozycji jest 3 (słownie: trzy)... Ale nie wiem jeszcze na którą się zdecyduję...

Obejrzałem już wszystkie odcinki "Prison Break" xD

Blog Roku 2011

2011-12-25T18:28:00.007+01:00

Zgłosiłem swojego bloga do konkursu: Blog Roku 2011.

Wybrałem kategorię: Ja i moje życie. Wybór kategorii nie wymaga chyba obszernego komentarza (może poza tym, że do żadnej innej kategorii bardziej nie pasowałem:P). Na blogu od paru miesięcy opisuję to co się dzieje w moim życiu, moje sukcesy, osiągnięcia, a także niepowodzenia i porażki. Możecie przeczytać o tym co mnie cieszy, a także o tym co mnie smuci.

Cieszę się, że mam (niewielkie, ale wierne!!) grono czytelników, którym podoba się jak piszę.

Nie liczę na jakąkolwiek wygraną (kolega mnie namówił, abym bloga zgłosił- sam czytałem coś wcześniej o tym konkursie ale uznałem, że za rok, jak się bardziej rozkręcę to wtedy rozważę konkurs). Jest w internecie wiele blogów, które uważam za rewelacyjne - część z nich sam podczytuję i mogę powiedzieć, że niektóre z nich są też dla mnie natchnieniem i inspiracją :)

Gdyby jednak ktoś miał nieodpartą ochotę przybliżyć mnie do wygranej, to poniżej zamieszczam link, za pomocą którego można oddawać głos na mnie:

Blog Roku 2011

12.01.2012 - 19.01.2012 - nominowanie blogów (głosowanie SMS)

Z góry dziękuję tym co poświęcą chwilkę i oddadzą na mnie swój głos :))

Wesołych Świąt !!!

2011-12-23T19:05:00.000+01:00

Choinka już ubrana, karp w galarecie pływa, pierogi z kapustą i grzybami ulepione, prezenty spakowane, świąteczny piernik upieczony, Kevin już na Polsacie zapowiadany, więc pozostaje mi tylko życzyć:

Wesołych Świąt !!!

Merry Christmas !!!
Buon Natale !!!
Feliz Natal !!!
Joyeux Noël !!!
Fröehliche Weihnachten !!!
Feliz Navidad !!!
Vrolijk Kerstfeest !!!

Przybieżeli do Agaty stu-den-ci

2011-12-22T13:26:00.001+01:00

Jak wczoraj wspomniałem, miałem wigilię grupową. Zakupiłem butelkę grzańca galicyjskiego, trochę pierniczków i ruszyłem w drogę. Gdy dotarłem na miejsce połowa osób już była. Część odziana normalnie, część wystrojona jak stróż w Boże Ciało. Zofia uznała, że ja też wystrojony - no tak, ładnemu zawsze ładnie, a że jestem chłopcem urody przecudnej (o ilorazie inteligencji to już wspominać nie będę:P) to elegancko zawsze wyglądam, bo zwykłem nosić koszule:P

Ola zajmowała się wigilijnymi potrawami, więc stała przy kuchni, czyli w jednym z miejsc, które wyznaczyła kobietom ewolucja (tak wiem, że jestem męskim szowinistą :P). Agata natomiast zajmowała się barsz.. grzańcem znaczy się.

Były też sałatki z wigilijnym tuńczykiem z puszki... Nawet dobre, jednak tuńczyk nie należy do moich ulubionych rybek, ale przecież nie wszystko musi mi smakować tak jak innym. Dlatego wolałem rozkoszować się pierogami i uszkami - później nawet znalazł się do tego barszcz:)

Żadnego oficjalnego rozpoczęcia wieczerzy nie było - każdy łapał za talerzyk i jadł to co zdążył upolować.

Największą atrakcją było jednak ciasto Iwonki. Otóż Iwonka próbowała zrobić piernik. Tak, tak, próbowała! Troszkę jej nie wyszedł. Z dołu przypalony, z góry zakalec, a po przekrojeniu przypominał pasztet z królika (yyy, wielkanoc to chyba za parę miesięcy będzie). Byłem jednym z nielicznych, którzy oparli się próbie skosztowania i pieszczenia podniebienia jej smakołykiem. Zaczęliśmy dawać Iwonce dobre rady jak należy piec ciasto:

- piec 2 godziny w 100 stopniach to nie to samo co 1 godzina w 200 stopniach

- pieczenie z termoobiegiem nie polega na tym, że wachluje się drzwiczkami od piekarnika

- jak przypalił się spód ciasta to mogła je odwrócić, aby góra też się upiekła.

Agnieszka próbując pocieszyć koleżankę, powiedziała, że i tak lepiej jej wyszedł niż rok temu bo jest wyższy, czyli progress w pieczeniu zachodzi. Taaa... a jak za rok doda proszek do pieczenia to dopiero będzie rewelacja xD

Za długo nie posiedziałem, gdyż nieco męczyła mnie ta impreza. A to z powodu takiego, że byli też ludzie z architektury (znajomi współlokatorki Agaty), którzy może za wiele do powiedzenia nie mieli, ale to co mieli mówili o kilka tonów za głośno. Dlatego też doszło do pewnego podziału i alienacji: medycyna vs architektura.

Koło 22 razem z Bartem, Mery i Zofia zmyłem się. Nie, nie poszedłem do domu. Standardowo poszedłem do Barta xD

Po drodze jeszcze zaliczyliśmy stację benzynową. W kolejce do kasy stał przed nami pan policjant. Postanowiliśmy ten fakt jakoś wykorzystać i zaczęliśmy rozmawiać jaka to głośna wigilia jest na [i tutaj padł adres] - o my wredni i przebiegli xD. Pan policjant ewidentnie zwrócił na nas uwagę, dlatego jeszcze kilka razy powtórzyliśmy, gdzie dokładnie się odbywa ta wigilia, i że jak się pospieszy to może jeszcze załapie się na pierogi xD Po przyjściu do Barta napisaliśmy Agacie, że może mieć niespodziewanych gości xD

Tymczasem idę do kuchni, aby zając się przygotowywanie wypieków na święta :))

Ps. Dostałem zaproszenie na ślub Mery... jako jej osoba towarzysząca xD

Huhuha, nasza zima zła

2011-12-21T12:54:00.003+01:00

Pada śnieg, pada śnieg, sypie granatami!!

No tak, mamy zimę, więc spadł sobie śnieg. Taki biały śnieżek sypie już pół dnia. Wszędzie biało. Nie to żebym miał coś przeciwko, bo śnieg ładnie wygląda za oknem. Jednak zimę zdecydowanie wolę na obrazku. Jak pomyślę, że mam wyjść na zewnątrz to od razu przestaję zimę darzyć resztkami sympatii, którymi próbuję ją darzyć. Już widzę jak mnie pizga, kiedy będę sterczeć na przystanku, czekając na spóźniony autobus.

Moi portugalscy znajomi, którzy w niedziele polecieli na święta do Porto, byli niezadowoleni z tego, że nie mamy śniegu w tym roku. Opowiadałem im jak rok temu przyleciałem do Wrocławia w połowie grudnia i na dzień dobry, a raczej dobry wieczór, dostałem śniegiem po ryju :] A tu masz... Ledwo wyjechali, już nas zasypało. Niech szybko wracają to może znowu przywiozą słońce znad oceanu xD

Śnieg przypomniał mi też o tym, że coraz mniej czasu zostało mi na świąteczne zakupy ://

Dzisiaj robimy wigilię grupową u Agaty. Muszę zakupić butelkę wigilijnego grzańca xD

Coraz bardziej chodzi mi po głowie wypad w jakiś ciepły kraj w czasie ferii zimowych, chociaż na kilka dni. Zima nastraja mnie depresyjnie i potrzebuje słońca!!

W nijakim będzie dużo usss

2011-12-18T23:51:00.006+01:00

Na I roku ulubionym przedmiotem studentów medycyny, zaraz po anatomii, jest oczywiście łacinka :D
Deklinacje, koniugacje, końcówki zapewne większości osób śniły się po nocach... mnie także:P Ostatnie kolokwium (a było ich cztery) zaliczałem 6 razy, a ten ostatni raz był w sierpniu.

Z powodu nauki niemieckiego, przypomniały mi się męki związane z odmianami rzeczowniczków i czasowniczków.

W mojej pamięci jest pewna impreza (notabene to była urodzinowa impreza-niespodzianka dla Agaty) jaka miała miejsce po mojej przedostatniej próbie zaliczenia łacinki. Dokładnie to ja już byłem w stanie lekko rozmiękczonym, w pozycji horyzontalno-embrionalnej i udzielałem wywiadu, który został uwieczniony w formie filmiku xD
Dzięki temu zostałem specjalistą odnośnie deklinacji IV.

Data: 6.06.2007 AD, późne godziny wieczorne.
Miejsce: Mieszkanie Agaty, pokój współlokatorki.
W rolach głównych występują:
- Rafał - czyli ja
- Gregor - który też miał okazję zaliczać łacinkę w sierpniu

G: No to powiedz mi: Dlaczego Cię tak dzisiaj zmogło??
R: Powiedzmy, że przez łacinę.
G: Hyhyhy xD A co wpłynęło na Twoje zmognięcie??
R: Postawa Pani Hokus - Pokus [w związku z fikuśnym nazwiskiem naszej łacinistki wszyscy nazywali ją Hokus-Pokus]
G: Jaką postawą się ona wykazała, że była ona nieadekwatna do Twojego stanu, który okazujesz w tym momencie??
R: Bo nie dała mi karteczki z napisem "zal".
G: Boli Cię to strasznie??
R: Jak cholera.
G: Dlaczegoż Cię to boli powiedz może jeszcze??
R: Bo chciałbym mieć spokojne wakacje.
G: Aha.
R: A przez tą, jeśli mogę kontynuować niewiastę, że tak miło ją nazwę, nie będę miał spokojnych wakacji.
G: Rafał, czy Ty wziąłeś pod uwagę fakt, że nie musisz dojeżdżać 29 sierpnia z K-K [nazwa miejscowości] lub też z okolic ZG jak Bart, tylko możesz bezpośrednio dojechać jednym autobusem miejskim do naszej Katedry języków obcych.
R: Natenczas Grzegorzu Ś., przepraszam jeżeli źle odmieniłem Twe nazwisko, wziąłem toż pod uwagę, że mogę sem dojechać autobusem linii 128 [nie wiem czemu wymieniłem tą linię, bo powinienem pojechać 141:P] i sobie odpowiedzieć na te pytania, które łaskawa pani Hokus-Pokus mi zada.
G: Ale Rafał, w czym jest problem powiedz?? Czy jest problem w tym, że nie umiesz odmienić czy nie umiesz końcówek?? Hehehe xD
R: Grzegorzu mój kochany, natenczas onegdaj zauważam, że nie umiejąc odmienić równa się to samo co nie umiejąc końcówek.
G: Bo mój problem jest w tym, że nie umiałem końcówek, aczkolwiek myślałem, że pani Hokus-Pokus pozwoli mi zaliczać te kolokwium pokazując mi różnego rodzaju rozpoznania, ale pomyliłem się bardzo i musiałem ściągnąć te końcówki, co nie udało mi się, dlatego muszę przyjść 29 sierpnia, co nie jest dla mnie zbytnio problemem, bo i tak nie planowałem nic kreatywnego, a tak to mogę się spotkać przynajmniej z moimi kolegami z grupy
R: To Grzesiu wspaniałe, bo ja takież same odczucia mam, natenczas.
G: Bardzo dobrze. Rafale, czy chciałbyś teraz odpocząć??
R: Byłoby miło gdybym se spoczął na kilkanaście minutek.
G: Dobrze to odpoczywaj, bo za 15 minut uczymy się łacinki.
R: A przepraszam, deklinacji której??
G: Deklinacji czwartej.
R: Ja, ja Ci powiem końcówki to może sobie dłużej pośpię.
G: Dobrze to proszę.
R: Yyy... w nijakim będzie dużo '-us', a reszty nie pamiętam. [Dlatego jestem specjalistą od tej deklinacji:P]
G: Chyba '-u' raczej...
R: Kurwa jego mać...
G: '-us' czy '-u'??
R: '-us'
G: Aha.
R: No to już idź.
G: Dobrze. To już wiem dlaczego przyjedziesz 29 sierpnia. To dobranoc.
R: Natenczas onegdaj dobranoc.
I tak oto zostałem specjalistą od deklinacji IV.

Oczywiście wersja video jest o wiele bardziej zabawna niż dialog pisany, ze względu na komiczny akcent Gregora podkreślający dramat sytuacji.
Rok później na urodziny dostałem kubek od Iwonki ze wszystkimi deklinacjami. To która deklinacja była wzięta w czerwoną ramkę nie trzeba chyba mówić xD

***

"Prison Break" wciąga. Już leci 8 odcinek drugiego sezonu.

Nakarm psa z Tablicą

2011-12-17T20:00:00.003+01:00

Na blogu u Wetki znalazłem informację o świetnej akcji dokarmiania czworonogów za free. A że sam jestem posiadaczem najwierniejszego przyjaciela człowieka, od razu postanowiłem się przyłączyć i rozpropagować akcję, do czego wszystkich zachęcam :))

Dokładnejsze info znajdzie pod tym linkiem:

Nakarm psa z Tablicą

Zaraz mi pewnie ktoś powie, że jako przyszły lekarz powinienem martwić się przede wszystkim o ludzi, ale mam słabość do psów. Nie wiem dlaczego, ale jak słyszę o tym, że ktoś skrzywdził jakiegoś czworonoga to mam ochotę odpłacić się wg zasady: "oko za oko".

Spieszmy się, bo akcja kończy się za dwa dni!!

Sądówki ciąg dalszy

2011-12-17T02:48:00.004+01:00

My: Panie doktorze, dlaczego w szpitalu wozi się pacjentów głową do przodu, a tutaj nie.
Asystent: A to jest taki przesąd pielęgniarek, bo podobno jak się wiezie pacjenta na operację nogami do przodu to już z niej nie wróci. Ale my tutaj nie jesteśmy przesądni.

***

M: Spokojnie od 16 lat już można.
Asystent: Zostawia sobie pan margines żeby nie zostać oskarżonym o pedofilię.
M: Dlaczego?
Asystent: Może pan już spokojnie 15stki rwać.
M: Czyli najważniejsze aby gimnazjum skończyła.
Ja: Zawsze jest możliwość, że powtarza jakąś klasę w gimnazjum.
Asystent: Myślę, że obecne tutaj panie są nieco zniesmaczone naszą dyskusją.

***

Dziś na zaliczenie był test. Było całych 20 pytań testowych, w których należało wskazać odpowiedź prawidłową lub taką w której jest najwięcej prawdy na zadane pytanie. Próg zaliczenia: 1 (słownie: jeden) pkt. Uzyskałem magiczną liczbę 13 punktów!! I jednocześnie rozpocząłem ferie świąteczne :D

A poza tym wciągnąłem się w "Prison Break". W 3 dni obejrzałem 14 odcinków pierwszego sezonu :]
Niedobrze... niebawem trzeba się uczyć do egzaminów :/

Medycyna sądowa

2011-12-16T00:18:00.009+01:00

Myślałem, że patomorfologia i sekcje na trzecim roku uodporniły mnie na doznania związane z badaniem pośmiertnym. Sądówka jednak zdecydowanie przerosła moje oczekiwania. Tutejsze sekcje robią na mnie o wiele większe wrażenie. I to na pewno nie wizualne, ale aromatyczne. Podczas poniedziałkowych zajęć miałem kilka okazji, aby ponownie zobaczyć moje wcześniejsze śniadanie. We wtorek było już o wiele lepiej, gdyż pacjenci nie byli tak 'pachnący'. Wizualnie nie zobaczyłem nic nowego, poza tym, że zaczynam wierzyć w istnienie pozaziemskich zielonych ludzików :P

Na sali sekcyjnej znajduje się też duże akwarium z rybkami, ale nie wiemy czym się one żywią. W sali sekcyjnej również dobrze kwiatki rosną, ale też nie wiemy czyja to zasługa:]

Interesujące są także seminaria z Prawa medycznego. Są bardzo ciekawie prowadzone. Nie jest to sucha teoria, lecz poparta wieloma przykładami.

Medycy sądowi są chyba najbardziej wyluzowaną grupą lekarzy jakich do tej pory spotkałem. Można z nimi bez problemu pożartować i to nie zawsze na temat związany z zajęciami.

Asystent: Jak odróżnić dowód wdzięczności od łapówki?
Ja: Po opakowaniu.

***

Asystent: Który wy jesteście rocznik??
My: Rok po Czarnobylu. A niektórzy rok wcześniej
Asystent: A kiedy to było?
My: Kwiecień 86.
Asystent: 86? To ja byłem wtedy w szóstej klasie?? Na pewno?? Mi się wydaje, że byłem w trzeciej.
Ja: Może Pan powtarzał trzecią klasę :P

***

Trochę mi się przysnęło na sekcji. Cała grupa podeszła do stołu sekcyjnego, aby sobie coś tam dokładniej obejrzeć. Ja się ocknąłem. I też szybko podbiegłem, żeby nie być zauważonym w kącie jak śpię. Ale pan doktor mnie zauważył.

Asystent: Niech pan sobie spokojnie spi.

Ja: Lepiej nie. Bo jeszcze zostanę położony na któryś z tych wygodnych stołów sekcyjnych.

***

Asystent: Chcecie upozorować zabójstwo na powieszenie. Jak byście odurzyli ofiarę.

Tutaj pojawiło się mnóstwo ciekawych propozycji.

Asystent: Dobrze. Czyli od państwa nie wezmę nawet gumy do żucia.

***

Asystent: Możecie sprawdzić listę obecności??

My: Ale wszyscy są obecni.

Asystent: To ja wiem. Ale chodzi mi o to czy ja przypadkiem nie wpisuję obecności komuś, kto skończył już jakieś inne studia.

***

W poniedziałek asystent opowiadał o swoich początkach w tej katedrze: Proszę państwa szycie zwłok wcale nie jest takie proste jakby się wydawało. Kiedy zaczynałem pracę i brakowało techników to oczywiście najgorsza robota spadała na najmłodszych, czyli m. in. na mnie. Jak pierwszy raz zszyłem zwłoki to różnica między lewym a prawym sutkiem wynosiła 15 cm wysokości.

Dzisiaj któryś z techników też to wspominał i ta różnica wynosiła 45 cm, co zostało zauważone przez tego asystenta. Co my skomentowaliśmy, że jutro pewnie będzie już wersja, że jeden z sutków był na kolanie.

***

Asystent: Jutro skończymy trochę wcześniej, bo jest piątek.

My: A nie możemy później zacząć?? Bo i tak później musimy czekać na kolejne zajęcia.

Asystent: Dobra, to rozpoczniemy zajęcia pół godziny później. Ja sobie zacznę tu już wcześniej dłubać, a wy przyjdziecie na najsmakowitsze kąski.

***

Jak mi się przypomni coś jeszcze to dopiszę. Może jutro szarpnę się i zrobię notatkę :P

Ogłoszenie parafialne

2011-12-14T22:13:00.000+01:00

Drogie Dzieci, Aniołeczki Złote, Serdeńka!!!

Ja się bardzo, ale to naprawdę bardzo cieszę, z tego, że Wy doceniacie to, że dotarłem aż do roku VI studiów moich, który to ongiś (Pozdrawiam Królową Wszechrzeczy, która swoim ostatnim postem ubogaciła moje słownictwo o słowo 'ongiś') wydawał mi się płaszczyzną nieosiągalną. Nie powiem, że nie, ale nadal często nie mogę uwierzyć, że z większymi i mniejszymi trudnościami dotarłem wręcz na sam szczyt kariery studenckiej, którą mam nadzieję w ciągu najbliższych kilku miesięcy szczęśliwie zakończyć. Jednak nie to jest przedmiotem rozprawy mej.

Pozwolę sobie powtórzyć: Ja się naprawdę cieszę z tego jak Wy doceniacie posiadaną przeze mnie wiedzę, jednak nie upoważnia to jeszcze nikogo (w tym także mnie) do tego, aby nazywać mnie lekarzem. A w dalszej konsekwencji do wykonywania czynności lekarskich takich jak wypisywanie zwolnień L4 tudzież recept na farmaceutyki wszelakie.

Dlatego też Drodzy Moi nie zasypujcie mnie wiadomościami o tym jak wielce jesteśmy zaprzyjaźnieni, bo znamy się tyyyyle czasu (przyjaźń nie jest dla mnie jednoznaczna z tym, że kogoś znam długo) i może tak przy okazji, niechcący, zupełnie przez przypadek mógłbym załatwić zwolnionko (bardziej pomysłowi prosili o wypisanie), bo na pewno mam znajomych (lub przyjaciół), którzy ochoczo mi w tym pomogą. Owszem mam, i owszem pomogą MI. Ale jeśli ktoś jest rzeczywiście chory, to trzeba udać się do lekarza rodzinnego, i on z pewnością, jeśli to konieczne, zwolnienie i recepty wypisze.

Całuski i przytulaski,

Rafał

Wykład z pediatrii

2011-12-07T18:08:00.001+01:00

Tydzień temu odbyło się losowanie egzaminatorów z pediatrii. Zaczęło się gorączkowe zapoznawanie się z informacjami od starszych roczników na temat każdego profesora (z czego pyta, jak pyta, o co pyta, jaki poziom trudności jest, czy dużo osób oblewa).

Mi się wylosował profesor z Kliniki Alergologii Dziecięcej; jak już kiedyś wspomniałem alergologia i immunologia nie leży w sferze moich zainteresowań. Z tego też powodu dzisiaj poszedłem na wykład (nieobowiązkowy), który prowadził ów profesor.

Profesor wydaje się człowiekiem sympatycznym, nie sprawia wrażenia, aby chciał wyrządzić studentom jakąś krzywdę. Ciepło na przywitał: Witam Państwa serdecznie. Frekwencja jak zawsze niewielka. Zapewne z większością z was (a było obecnych 6 osób) będę mieć okazję widzieć się na egzaminie.

Właściwie to tylko z tego powodu przyszedłem na wykład, aby się tylko ładnie pokazać. Jednak nie sądzę, aby nas zapamiętano, bo w sali było ciemno, profesor rzadko odwracał wzrok w stronę słuchaczy.

A to, że święta się zbliżają to już pewne... nawet kolędy dziś słyszałem ...

Prezentów i medcyny sądowej ciąg dalszy

2011-12-06T17:37:00.000+01:00

W czwartek idę na kolejne urodziny. Pomysł na prezent podobny jak poprzednio, czyli coś do czytania. Tym razem z gatunku: romans, najlepiej włoski. Na takim dziale w empiku to mnie jeszcze nie było, bo t tym typie literatury nie obracam się na co dzień.

Jak ktoś na jakieś propozycję to chętnie je przeanalizuję.

Skoro prezent mam znaleźć to przy okazji postanowiłem pojść na wykłady z medycyny sądowej i prawa medycznego, bo i tak jadę w uczelniane strony. Na nieobowiązkowe wykłady proszę państwa!!

Podkreślam n i e o b o w i ą z k o w e, czyli takie, że mogę iść ale nie muszę i jak nie pójdę to żadna krzywda mi się nie stanie (pomijając krzywdę edukacyjną).

Wybieranie prezentu zakończyłem szybkim niepowodzeniem, to mając jeszcze godzinę poszedłem zjeść obiad. Ku mojej radości przy obiedzie towarzyszył mi spotkany po drodze kolega z roku - Wojtek.

Dawno się nie widzieliśmy, a do pogadania było o czym, m. in. o mojej eskapadzie do Krakowa, więc pomysł pójścia na wykład z medycyny sądowej szybko odszedł w niepamięć.

Po dobrym obiedzie dobrze jest się napić czegoś dobrego i zimnego. Do 15.45 mieliśmy czas wolny więc zmieniliśmy lokal, aby nacieszyć nasze podniebienie złocistym napojem.. O 15.45 Wojtek miał fakultet z kryminalistyki a ja o 16.00 wykład z prawa medycznego. Poszliśmy z uśmiechem na twarzy. Wojtek zaczął zajęcia, a ja sobie czekałem, aż zjawił się tylko prowadzący. Kazał jeszcze chwilę zaczekać z nadzieją, że może ktoś jeszcze zabłądzi i niechcący trafi na wykład. Ale nikt się nie zjawił.

Wcześniejszy wykład z medycyny sądowej też się nie odbył, bo przyszły tylko 2 osoby (tydzień temu były 3 i wykładu również nie było, więc nie mam wyrzutów sumienia, że przez moją nieobecność zajęć nie było).

Prowadzący powiedział, że wykładu dla jednej osoby nie będzie robić, ale w zamian za moją sumienność, jeśli na ćwiczeniach będę mieć nadprogramową nieobecność to się dogadamy i nie muszę się martwić. Szkoda, że to nie u niego będę zdawać egzamin tylko u pani profesor.

Z racji dodatkowego wolnego czasu udałem się do Pasażu Grunwaldzkiego na mikołajkowe zakupy :)))

Za utrudnienia przepraszamy

2011-12-05T22:44:00.000+01:00

Poszedłem dzisiaj na moje jedyne zajęcia jakimi są fakultety na 17.30. Jeśli ktoś chce wiedzieć w jakim trybie studiuje się medycynę, to proszę państwa medycynę studiuje się w trybie całodobowym.

Siedzimy pod sala ze 20 min. Już padł pomysł zrobienia listy obecności (zwykle po wyjęciu kartki, aby listę zrobić pojawia się prowadzący) i nawet ktoś chciał zeszyt poświęcić, kiedy wchodzi po schodach jedna z koleżanek i mówi: Możemy się zbierać, bo prowadzący chory jest. Na dole kartka wisi.

o_O

Taaaakie oczy zrobiłem. Schodzimy do wyjścia, a tam kartka rzeczywiście wisi na drzwiach wejściowych (pewnie dlatego na tych drzwiach, aby każdy wchodzący zauważył). Rozmiaru A4 w dodatku. I to dużymi literami jest napisane, że zajęć dziś nie ma, a niektóre fragmenty nawet są na czerwono. I na końcu napis: Za utrudnienia przepraszamy.

No kapitalnie wręcz xD Prosimy częściej takie karteczki, ale lepiej na drzwiach od sali, a nie tylko na drzwiach wejściowych xD

Dobrze, że zajęcia były na drodze mojej dalszej podróży, bo inaczej bym się zdenerwował, że w tak zimny dzionek wystawiłem niepotrzebnie swoje cztery litery za drzwi.

U dzwi Twoich stoję Panie

2011-12-04T13:51:00.003+01:00

Jak wczoraj wspomniałem, wybierałem się na bankiet urodzinowy. Impreza bardzo fajna była. Towarzystwo mimo, że się całkowicie nie znało, to szybko załapało wspólny język i nawet nie zrobiła się konkurencyjna impreza w kuchni, jak to zwykle bywa na domówkach.

Solenizanci również stanęli na wysokości zadania jakim było przygotowanie ich przyjęcia. Od pięknie poskładanych serwetek po same koreczki wszystko było perfekcyjnie zrobione. Był i pyszny tort, i szampan, i świeczki, i tłukące się szkło przy toaście ;)) Były sałatki, bułeczki, zakąski, koreczki, poncz, owoce :))

Ale co dobre szybko się kończy i trzeba było wracać do domu. Oczywiście Solenizanci muszą mieszkać na zadupiu, które jest po drugiej stronie miasta, z punktu widzenia mojego zadupia, na którym to ja mieszkam. Czyli przede mną była wycieczka w relacji zadupie-centrum-zadupie. W porównaniu do komunikacji dziennej, komunikacja nocna funkcjonuje wg mnie lepiej- jest szybsza.

Przyjeżdżam do domu. Wkładam klucz do zamka, próbuję przekręcić i ... dupa :|

Ktoś zostawił klucz w drzwiach z drugiej strony. Przez wszystkie lata kiedy wracam po nocy do domu to nigdy mi się to nie zdarzyło. Zacząłem się siłować z drzwiami, myślałem, że może pomyliłem klucz ale nie, nie dało się nic zrobić.

To spróbuję wejść przez drzwi od strony kuchni. Wkładam klucz od drugich drzwi i... mam małe deja vu. Tutaj też jest klucz w zamku :| Mój pies, który spał w kuchni ani trochę się nie zainteresował, że ktoś próbuje się dostać do domu i może warto by podnieść wrzask.

W takiej chwili zostało mi tylko jedno: zacząłem sobie śpiewać U drzwi Twoich stoję Panie :]

Jakbym tak jeszcze pośpiewał przez godzinę to mógłbym repertuar zmienić na Kiedy ranne wstają zorze xD

Na szczęście moja babcia szła do łazienki i usłyszała moje żarliwe pukanie do drzwi. Zawsze mogłem zadzwonić do domu ... w końcu teraz są takie atrakcyjne pakiety :D

Prezenty

2011-12-03T17:52:00.000+01:00

Idę dziś na urodziny. Tak, znowu na urodziny :P ale będę [czyt. postaram się być] grzeczny. Impreza będzie w domu, gości zaproszonych 12 sztuk, solenizantów dwóch.

Skoro to urodzinowe party to należy oczywiście przyjść z prezentem :))

I tu oczywiście zaczynają się schody, bo ja nigdy nie mam pomysłu na prezent. Dlatego też kiedy dostałem zaproszenie to od razu powiedziałem, że proszę o prezentowe pomysły. Solenizanci przysłali mi swoją listę życzeń. Sprawa byłaby prawie rozwiązana, bo jednak lista zachcianek ograniczała mi pole do popisu, a ja i tak miałem szanse kupić coś co już mają.

Przesiedziałem dwa dni w empiku na dziale z książkami czytając na okładkach opis owych dzieł. Oboje lubią czytać te gatunki, na których ja akurat się nie znam. Tak więc dzwonię po znajomych, konsultuję czy ten autor dobry jest, czy książka fajna, czy się spodoba, co oni by ewentualnie polecali?? Po kilkunastu godzinach przeglądania wybrałem:

Trudi Canavan - "Misja Ambasadora" Księga pierwsza Trylogii Zdrajcy:

"Jako syn nieżyjącego Wielkiego Mistrza Akkarina, wybawcy miasta, oraz Sonei, niegdyś dziewczyny ze slumsów, a obecnie Czarnego Maga, Lorkin musi stawić czoło dziedzictwu heroizmu i żądzy przygód. Kiedy więc Mistrz Dannyl obejmuje stanowisko Ambasadora Gildii w Sachace, Lorkin zgłasza się na jego asystenta w nadziei, że uda mu się dokonać jakichś wielkich czynów.Kiedy nadchodzi wieść, że Lorkin znalazł się w niebezpieczeństwie, prawo zakazujące Czarnym Magom opuszczania miasta pozwala Sonei jedynie mieć nadzieję, że Dannyl pomoże jej synowi. Na dodatek Cery potrzebuje jej pomocy jak nigdy dotąd: ktoś morduje Złodziei, a kiedy ofiarą pada rodzina Cery’ego, dawny przyjaciel Sonei odkrywa, że Łowca Złodziei posługuje się magią. Albo kolejnych Złodziei zabija ktoś z Gildii, albo na ulicach Imardinu znów pojawił się dziki mag. Tym razem ma on jednak pełną kontrolę nad swoją mocą – i nie waha się używać jej, by zabijać."

Apoloniusz Zawilski - "Bitwy polskiego września":

1 września 1939 roku rozpoczął się nowy rozdział w dziejach ludzkości: III Rzesza zaatakowała Polskę i doprowadziła do wybuchu drugiej wojny światowej. Władze Rzeczypospolitej nie uległy groźbom Hitlera i nie zdecydowały się na żadne kompromisy, które byłyby w rzeczywistości kapitulacją. "Tak kończył się - pisze Apoloniusz Zawilski - długi i bezkarny okres pokojowych zwycięstw Hitlera (...). Kończył się okres szantażu politycznego, zaczynała się wojna (...). Pod słonecznym, jasnym niebem pięknej polskiej jesieni 1939 roku w jednej chwili rozpętało się piekło". Bitwy polskiego września to obraz walk w czasie kampanii wrześniowej. Tom ten można traktować nie tylko jak źródło szczegółowej wiedzy o pierwszym okresie drugiej wojny światowej, ale też jako reporterską opowieść o losie żołnierzy i dowódców polskich oddziałów. Barwny język, umiejętne budowanie napięcia i liczne beletryzowane fragmenty oraz cytaty z autentycznych relacji sprawiają, że pod piórem Zawilskiego narodziła się wciągająca epopeja o polskim wrześniu. Książka ta jest również hołdem, który autor składa - jak pisze w dedykacji - "Żołnierzom września".

Mam nadzieję, że Solenizanci będą zadowoleni. Jak nie to zawsze można jeszcze wymienić je w empiku xD

Przy okazji jak sobie tak przeglądałem półki z książkami, znalazłem dla siebie kilka ciekawych pozycji, więc wiem już jaka będzie moja lista prezentów urodzinowych :))

Uwaga na narciarzy

2011-11-28T19:28:00.002+01:00

Na fakultecie pt. "Błąd medyczny" asystent opowiedział nam dziś ciekawą historię:

Dwóch lekarzy miało pojechać na sylwestra na narty w góry. Niestety z wyjazdu nic nie wyszło i sami zostali na mieszkaniu. Wiadomo, że w noc sylwestrową trzeba się nieco rozluźnić. Kiedy już się rozluźnili to uznali, że mimo wszystko fajnie byłoby na tych nartach jednak gdzieś zjechać. Aby daleko nie chodzić postanowili zjechać z klatki schodowej.

Pech chciał, że jak jeden z nich zjeżdżał to akurat sąsiadka z dołu wyszła z mieszkania, w którą niestety uderzył i trochę ją uszkodził. Odwieźli panią do szpitala i tam lekarze postanowili pacjentkę zostawić na obserwację na jeden czy też dwa dni.

Na drugi dzień jeden z tych lekarzy, męczony wyrzutami sumienia, zadzwonił do szpitala dowiedzieć się o stan sąsiadki. W odpowiedzi usłyszał, że fizycznie jest w stanie bardzo dobrym i nic się pod tym względem nie dzieje. Jednak zanim ją wypuszczą do domu chcą przeprowadzić konsultację psychiatryczną, gdyż pytana o to co się stało, ciągle powtarza, że została potrącona przez narciarza na klatce schodowej w noc sylwestrową xD

Taka mnie refleksja naszła, że teraz należy stawiać nie tylko tabliczki "Uwaga mokra powierzchnia" ale także "Uwaga na narciarzy".

Rehabilitacyjny poniedziałek

2011-11-28T14:28:00.002+01:00

Poniedziałek, podobnie jak piątek, rozpoczyna się literką "P". I na tym kończy się podobieństwo tych dni.

piątek - tygodnia koniec i początek;

poniedziałek - tygodnia niestety początek;

Jak każdy dzień, tak i poniedziałek rozpoczyna się od poranka (też na "P"). Ja lubię te poranki przesypiać (kurczę ile tych słów na "P" się dziś mi trafia).

Wczoraj miałem iść wcześniej spać [czyt. koło przed 24], ale o północy, ku mojemu zaskoczeniu, na Esce zaczął się set Paul'a Oakenfold'a i trwał jakoś do 3. A w związku z tym, że jestem fanem muzyki trance, to znalazłem sobie coś do czytania i w tle grał mi Paul.

Dzisiejsza pobudka była zaplanowana na 6.30. Plan był i oczywiście się posypał - o 7.20 mama mnie budzi i mówi, że znowu zaspałem. Też mi nowość. Początkowo chciałem zrobić sobie wolne, ale jednak zwlokłem się z łóżka.

W ramach różnic programowych muszę odrobić zajęcia z Rehabilitacji z V roku. Skoro w tym tygodniu mam wolne to postanowiłem ten właśnie tydzień przeznaczyć na te zajęcia, które wg planu są od 8 do 11. Dziś miało być seminarium. Od razu wydało mi się to podejrzane, aby przez 3 godziny gadać o "fikołkach i koziołkach".

Do szpitala udało się dostać około 8.30. O tym jak po Wrocławiu podróżuje się komunikacją miejską pisałem tutaj i od tamtej pory niestety nic nie uległo poprawie. Pół godziny spóźnienia czym to jest dla mnie. Normalnie nie jestem spóźnialski. Ale widzę, że w tym roku nadrabiam spóźnienia za wszystkie moje lata edukacji - i bynajmniej nie jest to powód do dumy.

W czasie podróży wymyśliłem kilka wymówek (kilka mam też już dawno przygotowanych) dlaczego nie jestem punktualnie.

Około 8.35 wpadłem do sekretariatu Kliniki Ortopedii (która odpowiada za zajęcia z Rehabilitacji) i pytam gdzie V rok ma seminarkę. Skierowano mnie do sali odpraw. Wszedłem tam, przeprosiłem za spóźnienie, usiadłem i patrzę na tych ludzi co siedzą dookoła. Wszyscy wydali mi się jakoś znajomi. I słusznie, bo to było seminarium dla VI roku z Ortopedii. Wybiegłem z sali i rozpocząłem poszukiwania moich zajęć. Biegałem, windą jeździłem w te i nazad, łaziłem po tym szpitalu Bóg wie ile czasu. Zajęć nie znalazłem.

Koło 8.50 wróciłem do sekretariatu. Akurat przyszła pani sekretarka od rehabilitacji (im większy szpital tym więcej jest ludzi od każdej rzeczy z osobna). Zacząłem tłumaczyć dlaczego przyjechałem spóźniony. Pani sekretarka sobie gdzieś zadzwoniła i okazało się, że zajęcia są ... o 9.30 !!! No kur*** kapitalnie!! Mogłem spokojnie spać jeszcze trochę, a tak jestem pól godziny przed czasem. A w planie jak byk stoi, że 8 zero zero.

Wychodzę na korytarz, a tam po piętrze kręci się Iwonka. Dziwne, bo ona powinna mieć anestezjologię od 8 albo od 8.30. Maciek napisał jej, że zajęcia są na 4 piętrze. To by wyjaśniało co Iwonka robi właśnie na 4 piętrze. Mówię jej, że wczoraj na mailu grupowym widziałem informację, że dziś mają zajęcia na oddziale anestezjologii dziecięcej, który jest na starym kampusie (czyli druga strona miasta). Iwonka nie bardzo chciała mi uwierzyć tłumacząc, że tam przecież nie ma tak wysokich budynków, żeby miały aż 4 piętra. Okazało się, że jednak miałem rację i czeka ją wycieczka na pl. Grunwaldzki na 4 piętro:D

Iwonka rozpoczęła swój lament: "Ale dlaczego ja o tym nie wiedziałam, przecież sprawdzałam pocztę koło 20 [Mówię, że info pojawiło się koło 22-23]. Dlaczego nikt mnie nie zawiadomił. Znowu będę spóźniona połowę zajęć i jeszcze mnie wyrzucą. I wszyscy pewnie będą się ze mnie śmiali jak zwykle."

Zajęcia z rehabilitacji nie są porywające, zresztą nie spodziewałem się aby takie były. Zamiast rozmawiać o "fikołkach i koziołkach" to omówiliśmy wszystkie rodzaje sauny oraz co dają nam w ofertach centra odnowy biologicznej czyli popularne SPA. Szkoda, że była to tylko teoria, bo ja zdecydowanie preferowałbym praktykę xD

"Not Strong Enough "

2011-11-27T15:01:00.001+01:00

I'm not strong enough to stay away.
I can't run from you
I just run back to you.
Like a moth I'm drawn into your flame,
You say my name, but it's not the same.
You look in my eyes I'm stripped of my pride.
And my soul surrenders and you bring my heart to its knees.

And it's killin' me when you're away,
I wanna leave and I wanna stay.
I'm so confused, So hard to choose.
Between the pleasure and the pain.
And I know it's wrong, and I know it's right.
And if I try to win the fight,
My heart would overrule my mind.
And I'm not strong enough to stay away

I'm not strong enough to stay away
What can I do
I would die without you
In your presence my heart knows no shame
I'm not to blame
Cause you bring my heart to its knees

And it's killin' me when you're away,
And I wanna leave and I wanna stay.
I'm so confused, So hard to choose.
Between the pleasure and the pain.
And I know it's wrong, and I know it's right.
Even if I try to win the fight,
My heart would overrule my mind.
And I'm not strong enough to stay away

There's nothing I can do
My heart is chained to you
And I can't get free
Look what this love done to me

And it's killin' me when you're away,
I wanna leave and I wanna stay.
I'm so confused, So hard to choose.
Between the pleasure and the pain.
And I know it's wrong, and I know it's right.
And if I try to win the fight,
My heart would overrule my mind.
And I'm not strong enough to stay away

not strong enough, strong enough
not strong enough, strong enough to stay away
not strong enough, strong enough
not strong enough, strong enough
and I'm not strong enough to stay away

Zimowy wieczór.

Za oknem pada śnieg.

W powietrzu unoszą się aromatyczne zapachy olejków zapachowych.

Światło płonącego drewna w kominku.

Dwie lampki dobrego czerwonego wina.

W tle powyższy kawałek.

I my... dwie połówki, szukające się przez całe życie, oparte o siebie plecami, zatopieni w myślach nad własnym szczęściem.

Fajnie jest mieć marzenia. Kiedyś się na pewno się spełni.

Obiecanki, macanki

2011-11-26T12:01:00.000+01:00

Z cyklu opowieści: "Obiecanki, macanki" to uroczyście obiecuję i macam, że:

więcej nie piję !!

Krótko, zwięźle i na temat

2011-11-25T16:48:00.003+01:00

Dziś idziemy większością grupy na urodziny do Dominika i Piotrka. Ponieważ impreza jest w tym samym klubie co były Urodziny Olś i Maćka , to prostym studenckim zwyczajem, celem zaoszczędzenia na kupowaniu wszelkich trunków w klubie, spotykamy się wcześniej, aby wprawić się w nastrój imprezowy.

Rozmowa z Bartem odnośnie biforku:
B: dobry
jak było na dyżurze?
zoperowałeś jakieś tętniki aorty??
R: no niestety nie było tętniaków
wynudziłem się nieco
    jak się dziś ustawiamy??
    co pijemy??
    ile??
B: widzę, że od razu do konkretów przechodzisz
R: bo ja prosty chłopak jestem i nie lubię owijania w bawełnę :P

Trochę niegrzeczny jestem, bo nawet nie odpowiedziałem na 'dzień dobry', ale w takich sprawach lubię rozmowy krótko, zwięźle i na temat :P

Za to mam standardowy problem: Nie mam w co się ubrać?!

Kraków welcome !!!

2011-11-18T00:32:00.003+01:00

18.11.2011 - 20.11.2011

KRAKÓW

Pozdrawiam !!!

ALL, czyli dyżur na hematologii dziecięcej

2011-11-16T19:34:00.000+01:00

ALL - Acute Lymphoblastic Leucemia - Ostra białaczka limfoblastyczna

Objawy początkowo grypopodobne (co nieco utrudnia postawienie diagnozy, szczególnie kiedy mam sezon zimowy). Początkowo tylko zmiany w morfologii krwi. Później mogą wystąpić kolejne objawy związane z dysfunkcją narządów i przy braku wdrożenia leczenia może dojść do zgonu.

Miałem dziś pierwszy (z trzech obowiązkowych) dyżurów w Klinice Hematologii i Onkologii Dziecięcej, kierowanej przez panią senator. Nie lubię hematologii!! Nie ogarniam tej morfologii krwi, tych blastów, limfocytów etc. Oczywiście musiało trafić, że akurat moja grupa ma dyżury w tym miejscu - osobiście wolałbym gastroenterologię dziecięcą.

Na IV roku miałem jeden z bloków z pediatrii właśnie w tej klinice. To były jedne z najgorszych zajęć jakie miałem. Nie dlatego, że asystent był beznadziejny (bo akurat był fajny doktor), ale widok tych chorych dzieci (szczególnie po/ w trakcie chemioterapii) wywoływał u mnie ochotę rozpłakania się jak bóbr. Na żadnej innej klinice czegoś takiego nie przeżywałem. Tutaj było całkiem inaczej. Widok dzieciaków, które większość, jak nie całe życie spędzają w szpitalu, które nie maja prawdziwego dzieciństwa, które nie mogą pobawić się w piaskownicy czy pohuśtać na huśtawce, naprawdę powoduje, że serce się kroi. Często obok nich stoi jeden z rodziców, czasem uśmiechnięty a czasem przygnębiony, zadając sobie przez cały czas pytanie: Dlaczego to akurat trafiło na moje dziecko??

Dzisiaj na dyżurze przyjmowaliśmy 3,5-letnia dziewczynkę z podejrzeniem ALL. Młoda matka wydawała się nie wiedzieć co ją będzie czekać. Tak jakby informacja o tym, że może to być białaczka odbiła się od niej jak piłka. I tak można powiedzieć, że miała trochę szczęścia, bo w jej szpitalu rejonowym szybko wysnuto podejrzenie takiego rozpoznania i w ekspresowym tempie przekazano ją do specjalistycznej kliniki.

Nie będę pediatrą.

Po pierwsze to szkoda mi tych wszystkich chorych dzieci, a po drugie ja nie mam cierpliwości do nich :P

Oczologia i zębologia

2011-11-15T17:18:00.005+01:00

Blok z okulistyki i propedeutyki stomatologii rozpoczęty. Pierwszy (i chyba ostatni) raz mam w tym semestrze zajęcia aż do 13.45. Jak dołożyć do tego obowiązkowe dyżury na pediatrii od 15 do 18 (oczywiście dojechać muszę wspomnianym wczoraj przeze mnie MPK) to już cały dzień jest kompletnie stracony. I na dodatek jeszcze przepada mi jutrzejsze spotkanie koła naukowego z anestezjologii:((

Okuliści idą sobie i nam na rękę i dopuszczają 15 minut spóźnienia na zajęcia. Na jutro wytargowaliśmy 30 min xD

Wczoraj chciałem sobie zrobić komputerowe badanie oczu. Coś z moimi okami chyba nie tak, bo komputer kompletnie zwariował jak była moja kolej. 2 lata temu byłem u okulisty i też był problem ze zbadaniem, ale z tablic Snellena wszystko pięknie czytałem i okulistka nie dopatrzyła się żadnej wady; mimo iż sam twierdziłem, że czasami nie widzę z daleka na wykładach tego co jest na slajdach (i pieniędzy też czasem nie widzę:P).

Dziś mieliśmy choroby rogówki. Jedną z takich chorób jest klasyczne zakażenie HSV-1. Rozbawiła mnie jedna z koleżanek (bez urazy oczywiście), która zapytała się czy przy podejrzeniu takiego zakażenia robi się pacjentowi PCR. Wywołało to u mnie mały śmiech, bo sam niejednokrotnie lądowałem na ostrym dyżurze ocznym ze spuchniętym okiem i jak do tej pory nigdy mi nie fundowano tak drogiego i wyrafinowanego badania jakim jest PCR. Tylko acyklowir do stosowania miejscowego. A był to za każdym razem klasyczny obraz opryszczki.

Jak jeszcze istnienie zajęć z okulistyki w programie nauczania lekarzy ma sens, tak obecność propedeutyki stomatologii tego sensu wg mnie już nie ma. Czyżby był plan, aby w 5 dni nauczyć nas 5 lat ze stomy?? Powodzenia życzę w takim razie;P

Zajęcia wczorajsze były w małej sali, gdzie jeden siedzi na drugim; oddychać za bardzo też nie było czym. Wniosek z prezentacji jest jeden: Jak pacjent ma brzydką buzię, to należy go wysłać do stomatologa na konsultacje xD

Dzisiaj, tak dla odmiany, było dwugodzinne seminarium stojące. Asystent (inny niż wczorajszy) chciał nam pokazać wielu pacjentów, bo uważa że to lepsze niż oglądanie obrazków, które można sobie w necie poszukać (całkiem słusznie). Zobaczyliśmy ich aż dwóch. Za to mieliśmy okazję zobaczyć jakim to on jest wieśniakiem i mu słoma z butów wyłazi. Nie przeczę jego umiejętnościom i wiedzy, ale nie musi od razu robić z wszystkich dookoła lekarzy idiotów.

Jedyna mądra rzecz jaką powiedział to taka, że w naszym kraju TK robi się po to aby potwierdzić obecność guza (kiedy już każdy głupi go widzi), a w krajach zachodnich czy Ameryce w celu jego wykluczenia.

A teraz czas na zmianę image, czyli Rafał idzie do fryzjera xD

Wrocławski priorytet komunikacyjny

2011-11-14T15:49:00.002+01:00

Od lat wielu muszę korzystać z komunikacji miejskiej we Wrocławiu. Mimo tego, że władze mojego miasta dumnie huczą na lewo i prawo, że tramwaj i autobus mają priorytet w mieście, to rzeczywistość pokazuje zupełnie coś innego.

Jak w każdy poniedziałek, postanowiłem wstać skoro świt, i z uśmiechem na ustach popędzić na zajęcia do szpitala na drugim końcu miasta. Oczywiście połączenia bezpośredniego brak, ale co tam, mamy we Wrocławiu super nowoczesny węzeł przesiadkowy na pl. Grunwaldzkim zwanym rondem Reagana i tam mogę sobie złapać autobusik pod szpital... wróć, autobusik który dojeżdża w okolice szpitalu.

Wczorajszą wieczorową porą zaplanowałem sobie, że najpierw pojadę z domu pospiesznym autobusem D, a na grunwaldzie przesiądę się po 3 minutach w 146. Pomysł wielokrotnie sprawdzony i zwykle się udawał.

Dojeżdżam na grunwald z minutą opóźnienia, ale myślę sobie, że mam jeszcze 2 w zapasie, więc jest dobrze. Ale tu nagle niespodzianka, mimo priorytetowej komunikacji autobus musi na skrzyżowaniu przepuścić wszystkie samochodziki osobowe. W tym czasie takiego sobie przepuszczania zobaczyłem jak moje 146 przyjechało przed czasem i przed czasem także odjechało.

Myślę sobie tak: następny przystanek 146 ma przed mostem, a moje D w którym jestem ma dopiero pod pocztą, bo to przecież autobus pospieszny, więc wyminiemy szybciutko 146 i tam je złapię. Ale żebym za szybko pod pocztę nie podjechał to musiało nas złapać kolejne czerwone światło i 146 nadal było przed nami. Bo wiadomo światła są po to, aby na nich się co chwilę zatrzymywać (jakby mało było tego, że autobus zatrzymuje się na przystankach). Wspominać chyba nie muszę, że nie udało mi się przesiąść.

Szybka analiza trasy i doszedłem do wniosku, że podjadę na kolejny przystanek pod Galerię Dominikańska, które jest kolejny miejscem przesiadkowym na mapie Wrocławia. Tam akurat mogę sobie złapać inny pospieszny autobusik oznaczony literką K. Przesiadać się w tym miejscu to ogólnie koszmar, bo przystanki autobusowe i tramwajowe są dosłownie rozpierdzielone po całym placu. Na szczęście D i K mają ten sam przystanek.

Wysiadłem, patrzę na rozkład i za 6 min jest autobus. Biorąc pod uwagę punktualność stwierdziłem, że podjadę pod dworzec kolejowy i tam mogę mieć i autobus K i 146. I tak z radością na twarzy, że mam jeszcze pół godziny idę na przystanek tramwajowy. I nagłe olśnienie, że ostatnio naprawiali tory pod dworcem, żeby tramwaje szybciej tamtędy jeździły. Z tej też oto okazji wyrzucono tramwaj 17 na inna trasę (notabene mało atrakcyjną) i liczba linii na dworzec spadała o 1/4. To wszystko dlatego, aby naprawione torowisko nie zużyło się za szybko.

Uznałem, że na dworzec lepiej pójdę pieszo, bo to tylko 1 przystanek, co było dobrym pomysłem, gdyż żaden tramwaj po drodze mnie nie minął. Z dworca jeździ też 612 i 113, które w przeciwieństwie do linii 146 i K, podjeżdżają pod sam szpital, no miodzio. Szkoda, że oczywiście przystanki tam są tak samo rozpierdzielone, że należy się decydować czym się chce jechać. K już miało opóźnienie 2 minuty, więc wolałem zaczekać, bo te pozostałe linie nie wiadomo kiedy będą.

I tak sobie czekałem, i czekałem, i czekałem. Jak już sobie poczekałem tyle, to jeszcze czekałem. I przyjechała... 9. Tramwajem 9 postanowiłem podjechać kolejny przystanek na super hiper multimodalny węzeł przesiadkowy pod PKSem. Ale zaraz ten węzeł miał być gotowy od 2 miesięcy a końca prac nie widać będzie jeszcze przez kolejne 2.

Stojąc na światłach (bo jakby mogło być inaczej) zobaczyłem jak z zza zakrętu wyjeżdża 113. Szanse, że je złapię niewielkie. Wysiadłem z tramwaju i z jakimiś ludźmi biegnę do owego 113. Już prawie dobiegliśmy, gdy kierowca zamknął drzwi i sobie najzwyczajniej w świecie odjechał zostawiając rozradowaną grupkę ludzi na przystanku.

Poczekałem jeszcze trochę i z oddali widzę jak powolnym ruchem w stronę przystanku zmierza pospieszny autobus K. Spóźnienie bagatela 15 minut. No tak kierowca jest już w pracy, ja się mogę tylko spóźnić na zajęcia.

Szczytem wszystkiego było to, że w tym autobusie spotkałem kontrolerów. Lekka przesada, żeby sprawdzać bilety w spóźnionym pojeździe.

Tak oto w mieście spotkań wygląda priorytet dla komunikacji. Rozbudowujemy sieć tramwajową, znaczy od 30 lat wybudowano 1,5 km nowego torowiska, które jeździ na jakieś duże osiedle, ale od dupy strony, więc taka jazda się kompletnie nie opłaca czasowo; kupujemy nowe tramwaje, które to ostatnio uległy dwóm poważnym wypadkom i ich serwisowanie trochę zajmie; wprowadzamy bilety czasowe aby się więcej przesiadać, w myśl powiedzenia - im więcej przesiadek, tym lepsza komunikacja.

Ja się już ogólnie przyzwyczaiłem do takiego stanu rzeczy, bo mam to od urodzenia, ale biada wszystkim tym którzy się do Wrocławia sprowadzają (np. na studia), gdyż to, że dziś dojedziesz tramwajem na zajęcia wcale nie znaczy, że jutro on też będzie tam jechać.

A na jutro umówiłem się z kolegą i jedziemy autkiem :))

"Jak dobrze wstać skoro świt"

2011-11-13T13:50:00.004+01:00

Niedzielne wstawanie skoro świt, czyli koło południa, jest bardzo ekonomiczne czasowo, gdyż z dwóch posiłków (śniadanie i obiad) robi się jeden, a co za tym idzie, czasu mniej się traci na siedzenie przy stole.

Swoją drogą lekką masakrą było dzisiaj, że obudziłem się o 7 i nie mogłem zasnąć. Już nawet myślałem, żeby na poranne niedzielne nabożeństwo się wybrać ;]

Uwielbiam też powrotu z imprez i to jak nagle, zupełnie przez przypadek znajduję w spodniach jakieś zapodziane 10 zł xD

PS. Jeśli ktoś potrzebuje zwrócić kiedykolwiek bilety w Multikinie to służę pomocą. Wczoraj przeprowadziłem naprawdę bardzo zręczną akcję w tym temacie :P
Podziękowania dla Oli :)))
Ale najlepsza była reakcja pana, z którym przez telefon gadałem co zrobić: Ojej, już pan zapłacił...

Przyjaciel

2011-11-11T12:02:00.001+01:00

Przyjaciel dla mnie to ...
Przyjaźń jest dla mnie ...

Sam lub sama dokończ te dwa zdania.

4,5

2011-11-10T15:22:00.004+01:00

4,5 słownie: cztery i pół, cztery plus, czy też ponad dobry - taką ocenkę proszę Państwa dostałem z dzisiejszego zaliczenia z medycyny rodzinnej i niniejszym zostałem zwolniony z egzaminu praktycznego w drugim semestrze.

Dokładnie to średnia ocen cząstkowych wyniosła 4,6.

Jak już wcześniej wspomniałem na zaliczeniu jest 5 pracowni, i tak oto wyglądał mój maraton:

1. Pierwsza pomoc

Ocena: 4

Zaintubować manekin, omówić dobór rurki do intubacji, przyczyny odwracalne NZK, co zrobić z pacjentem z nożem w brzuchu, odbarczanie odmy prężnej, postępowanie przy tamponadzie serca postępowanie przy migotaniu komór.

Ogólnie uważam, że zasłużyłem na więcej niż 4. Zaciąłem się tylko przy doborze rurki, przy innych nie miałem problemu, bo są to tematy, które mnie interesują.

2. Ginekologia

Ocena: 5

Odpytywanie w miłej, wesołej atmosferze.

Omówić szczepionki przeciw HPV, czynniki ryzyka raka szyjki macicy.

3. Chirurgia

Ocena: 5

Obejrzeliśmy filmik na temat cewnikowania pacjenta, i każdy zaprezentował jeden ze szwów jaki można założyć w ambulatorium.

4. Laryngologia

Ocena: 5

Także miła atmosfera, szybkie pytanie szybka odpowiedź, bo pani dr nie miała za dużo czasu.

Krwawienie z nosa - jakie leki podać pacjentowi, jak długo ma seton trzymać w nosie.

5. Okulistyka

Ocena: 4 (wg asystentki wspólnymi siłami i ku jej zaskoczeniu)

Dwa oka do obejrzenia i postawienie rozpoznania: zanik tarczy nerwu wzrokowego i retinopatia cukrzycowa po panfotokoagulacji, a później opisać jedno oko. Opisałem po panfotokoagulacji i do tego kilka pytań dodatkowych, których nikt się nie spodziewał. Na koniec powiedziałem, że okulistyka to zdecydowanie domena kobiet, bo tam są takie małe elementy i tyle tych kolorków do rozróżnienia :P

Wczoraj wieczorem jak zawsze zacząłem narzekać, że cały poprzedni tydzień miałem wolny i nic się nie uczyłem, i że już więcej tak nie zrobię (ehhh ile to razy składało się takie obietnice:P). A dzisiaj po zaliczeniu pomyślałem, że dobrze, że za dużo się nie uczyłem xD

NZK ?? Od kiedy ??

2011-11-09T16:36:00.003+01:00

Na III roku na propedeutyce interny nasza ulubiona prowadząca nauczyła nas, że w czasie wywiadu lekarskiego należy pacjenta dokładnie wypytać o wszystkie objawy, a następnie jak długo każdy z nich trwa. Sztandarowym pytaniem było Od kiedy ??

Jutro mam zaliczenie z medycyny rodzinnej. Lekarz rodzinny zawsze wydawał mi się osobą spokojną, siedzącą sobie w przychodzi i przez cały dzień przyjmujący tabuny pacjentów. Jednych leczy sam, a innych wysyła do specjalisty.

Na zaliczenie muszę przejść przez kilka tematycznych pracowni fantomowych, takich jak: okulistyczna, laryngologiczna, chirurgiczna, ginekologiczna i pierwszej pomocy.

O ile okulistyka i laryngologia wydają mi się logiczne, bo lekarz rodzinny może sobie zajrzeć w oko lub ucho, to już chirurgia czy ginekologia jest dla mnie bardziej zastanawiająca, bo rodzinny raczej nie bada pacjentek na fotelu ginekologicznym (w żadnym gabinecie lekarza rodzinnego nie widziałem takiego sprzętu) ani ciąży z reguły też nie prowadzi. Z chirurgią podobnie, jedynie jakieś sprawy naglące, ale to najczęsciej pacjent biegnie na SOR ze sobie np. palca uciął. Jak mi kiedyś paznokieć wrastał to wypisał skierowanie do specjalisty.

Jednak najciekawsza jest pierwsza pomoc, i tutaj nie chodzi o pierwszą pomoc przy drobnych skaleczeniach czy oparzeniach. Nas obowiązują najnowsze wytyczne resuscytacyjne, intubacja, udrożnienie dróg oddechowych, konikotomia, czyli zabiegi z którymi lekarz rodzinny (jak i każdy inny) może się spotkać niechcący gdzieś na ulicy jako np. świadek wypadku. Może się mylę i przemawia przeze mnie brak doświadczenia, ale nie za bardzo widzę związek medycyny ratunkowej (gdzie powinny być nauczane powyższe czynności) z medycyną rodzinną, bo czy może zajść następująca sytuacja:

- Dzień dobry. Co pana sprowadza do mnie??

- Mam NZK*

- Od kiedy??

Z Bartem doszliśmy do wniosku, że na zaliczeniu powinniśmy dostać do napisania trzy skierowania do różnych specjalistów xD

BTW. Trzymajcie kciuki jutro !!

* NZK - nagłe zatrzymanie krążenia

Żaneta, tępa głowa i siekiera

2011-11-08T18:31:00.002+01:00

Na ćwiczeniach fantomowych z medycyny rodzinnej uczyliśmy się dziś w pracowni laryngologicznej jak płukać kanał słuchowy zewnętrzny. Do tego używa się takiej oto specjalnej strzykawki o nazwie Żaneta. Kiedy usłyszeliśmy tę nazwę u wszystkich na twarzy pojawił się banan.

Żaneta

Na pytanie czy taki zabieg boli, pani doktor powiedziała, że nie tyle co boli co raczej jest nieprzyjemne odczucie. Michał, który taki zabieg miał wykonywany skomentował, że jemu się nawet podobało.

Ludzi mają różne zboczenia :]

Gregor opowiadał także o swoich doświadczeniach podczas tamowania krwawienia z nosa. Jego opis tego zabiegu zdecydowanie odbiegał od teorii, w której była mowa o znieczuleniu i delikatności.

Udałem się dziś także na wykład z medycyny sądowej. Prowadzący omawiał typy obrażeń, mechanizm powstawania ran, dochodzenia sposobu ich powstania u poszkodowanego.

Na początek omówiliśmy jakie są typy narzędzi, które mogą spowodować uszkodzenie. Mamy wśród tych grup narzędzia tępe typu obłego. Jako jeden z przykładów takiego narzędzia została podana pałka policyjna, kij od miotły oraz może to być część ciała (bez skojarzeń :P) np. głowa.

Więc stwierdzenie 'tępa głowa' ma swoje głębsze znaczenie xD

W naszym społeczeństwie rany rąbane o dziwo najczęściej są przy użyciu siekiery. Nie wiedzieć czemu mam pewne podejrzenia, że w Krakowie, do którego się niebawem wybieram, jeden ze znajomych będzie mi chciał taką ranę zadać. Istnieje hipoteza, że miesiąc temu, kiedy krakowiacy byli we Wrocławiu nie zachowałem dystansu z pewną osobą, czego nikt z nas nie pamięta i jest to rzekomy powód, aby biegać za mną z siekierą. Obawiam się, że już może w Katowicach (o ile nie w Opolu) będzie czekać, żeby mi głowę odrąbać. A gdyby to się nawet nie udało, to na pewno rozmieści ładunki wybuchowe na trasie przejazdu pociągu.

Medycyna rodzinna po raz drugi

2011-11-07T12:43:00.006+01:00

Jakoś nie mam szczęścia do zajęć z medycyny rodzinnej. O tym dlaczego nie mam szczęścia pisałem tutaj. Prawie codziennie się spóźniałem, a pragnę zauważyć, że jestem osobą punktualną i na zajęcia przychodzę na czas.

Aby tradycji stało się zadość, dziś też zaspałem. Może nie tyle co zaspałem, co nie wiedzieć czemu budzik w telefonie mi nie zadzwonił.

Budzę się. Widzę przez okno już piękne niebieskie niebo i od razu się zastanawiam ile już jestem spóźniony. Patrzę na komórkę i ...

O fuck!! Już 8:36!!

Szybki wyskok z łóżka i zacząłem smsować do Maćka. Nasz dialog wyglądał następująco:

R: Zaczęła się seminarka?? (8:37)

M: Tak. Na drugim piętrze w sali konferencyjnej. (8:38)

R: Kurwa. Dopiero wstałem. (8:39)

M: To biegusiem :P (8:39)
R: A sprawdzali obecność?? (8:44)

M: Tak. Ale do 10:40 mamy z jedną babką (8:48)

Na śniadanie to mogłem tylko popatrzeć jak wychodziłem, a zapachu porannej kawy nawet nie poczułem. Najwięcej czasu straciłem na pisanie wiadomości i wybieranie tego w co się ubrać; a ja w poniedziałki nie lubię myśleć co przyodziać, bo po weekendzie mam niezły bajzel w całym pokoju, gdzie są porozrzucane ciuchy w których chodziłem przez ostatnie dwa dni. Dobrze, że Iwonka poratowała mnie jabłkiem w czasie przerwy, bo całe seminarium burczało mi w brzuszku :]

Przybiegłem na przystanek i po szybkiej kalkulacji czekać na autobus czy dzwonić po taxi uznałem, że poczekam. W końcu studenci są biedni :P

Na zajęcia spóźniłem się bagatela 45 minut. Pani prowadząca zapytała mnie czy postaram się na kolejne zajęcia dotrzeć punktualnie. Naprawdę nie wiem, dlaczego moja twierdząca odpowiedź została skwitowana cichym śmiechem przez kolegów :P Bart powiedział, że ja powinienem dostać pół obecności a nie całą.

Tato stwierdził, że gdybym mu wczoraj powiedział, że dziś zaśpię to by mnie obudzi :] No bardzo pomysłowe:] Dziękuje za takie życiowe rady :]

Seminarium ogólnie ciekawe ale jak większość zgodnie stwierdziła, trwało kapeczkę za długo. No widzicie, wiedziałem kiedy przyjechać i o godzinę dłużej spałem. Ale na jutro chyba budzenie trzeba zamówić :P

Apdejt 21:50:
Dziś to jakiś dzień spóźnialstwa mnie dopadł. Rano na zajęcia, po południu spóźnienie na spotkanie koła naukowego, z którego musiałem wyjść wcześniej, aby zdążyć na fakultet z sądówki, na który spóźniłem się 20 min poprzez korki; a żeby tego jeszcze nie było za mało na 19 byłem umówiony ze znajomymi na gorącą czekoladę i oczywiście co... spóźniłem się :]

A na jutro zamówiłem już budzenie :P

Shopping

2011-11-05T13:18:00.003+01:00

W ramach poprawy nastroju wybrałem się wczoraj na zakupy do Pasażu Grunwaldzkiego (takie centrum handlowe). Właściwie nie tyle co na zakupy, ale po buty, które już sobie wcześniej upatrzyłem. Zabrałem Mamę ze sobą i po południu pojechaliśmy.

Buty były upatrzone, ale co szkodzi popatrzeć na inne, prawda?? Zaczęliśmy od pierwszego sklepu z bucikami. No i zaczęło się... te fajne, te ładne, te ciepłe., te lekkie.. i upatrzyłem sobie kolejną parę. Ale jeszcze muszę z tym pochodzić, więc poszliśmy do drugiego (zarazem ostatniego) obuwniczego, gdzie miała być moja upatrzona wcześniej para trzewików. Szybka ocena sytuacji i Mama mówi, że są beznadziejne. Nie wiem jak to jest, ale jak Mama powie, że coś mnie pasuje to zaczynam automatycznie widzieć że ma racje (może nie zawsze:P). Połaziłem po sklepie i znalazłem inne, akurat nie zimowe, ale przecież jadę do Krakowa to muszę mieć jakieś wyjściowe obuwie na party, aby na wszystkich małopolaninach robić wrażenie :P

I pierwsza stówka poszła. Dobrze, że buty były już po drugiej przecenie, bo inaczej bym więcej na nie musiał przeznaczyć. Ból przy wpisywaniu PINu na szczęście został złagodzony przez osobę obsługującą kasę, bo było na kim oko zawiesić.

Skoro upatrzona para butów okazała się do niczego, po przymierzeniu kolejnych 3 czy 4 wróciłem do pierwszego sklepu i po kolejnej przymiarce zdecydowałem się na zakup tej wcześniejszej pary.

I kolejnej stówce powiedziałem papa :]

Jak już przyjechałem do centrum handlowego to tak zupełnie przy okazji mogę odwiedzić jeszcze kilka innych sklepów (a dopiero zaliczyliśmy dwa sklepy na poziomie minus 1, więc przed nami było kilka pięterek).

Wspominałem kiedyś, że lubię robić zakupy?? Nie?? To wspominam, że uwielbiam robić zakupy :P Jeszcze gdyby moja karta płatnicza była o wiele bardziej wydajna to byłoby już całkiem super xD

Od dawna mam fazę na spodnie typu rurki, i to najlepiej w jakimś oryginalnym kolorze. Zacząłem biegać po wszelakich butikach wypatrując coraz to ciekawsze modele, odwiedzać przymierzalnie i przeglądać się w lutrach z każdej storny. Najbardziej spodobały mi się zielone. Niestety nie były w moim rozmiarze. Innym problemem pozostawała kwestia, że czarne buty (których mam zdecydowaną większość) nie będą pasowały.

Doszliśmy do ZARY. Lubię ten sklep, chociaż zdecydowanie lepsze ubrania w tym sklepie widziałem we Włoszech. Mam takie wrażenie, że to co nie schodzi za granicą wysyłają na polską prowincję :P
Tam to wręcz pierdolca dostałem, bo chyba połowę asortymentu przymierzałem.

W ZARZE poluję na jasnoniebieskie spodnie jakie mój znajomy (notabene z Krakowa) miał. Oczywiście nie było ich. Były szare, krój fajny, dobrze na mnie leżały podkreślając mój zgrabny tyłek, ale jednak za mało oryginalny kolorek. Kupiłbym, ale coś mówiło jeszcze nie. Na pewno przed wyjazdem do Krakowa je kupie jeśli nie znajdę nic innego.

Na pocieszenie znalazłem w H&M, ale w kolorze zgniłej zieleni. Przynajmniej pasują do moich nowych czarnych bucików.

Oczywiście to nie był koniec, bo jak możecie Drodzy Państwo z pewnością zauważyć to zacząłem się ubierać od dołu, więc kolejny maraton po sklepach. Kilka przemierzonych koszul, kilka sweterków, ale zawsze coś mi nie pasowało i tym razem karta płatnicza nie była wykorzystywana.

Ale zakupy i tak uważam za udane :))

Poza tym czuć zbliżające się święta, bo choinki już ubrane stoją.

Wieczorem, Iwonka przygotowała kolację brazylijską. Muszę powiedzieć, że się postarała :)) Oczywiście Rafał przyodział nowe spodnie i założył nowe buciki xD

"Ja nie wiem czy mogę Pana wpuścić"

2011-11-03T00:20:00.012+01:00

Postanowiłem odwiedzić znajomych w akademiku, o których wspomniałem parę dni temu tutaj w tym oto poście. Przyszedłem parę minut po 19, czyli po tym jak zmieniają się panie portierki.

Traf chciał, że nockę miała ta sama przemiła pani co tamtejszej nocy we wspomnianym wyżej poście.

Podchodzę do okienka, obwiązany czarno-szarym szalikiem, stanąłem bokiem, wzrok gdzieś błądzi dookoła, podaję legitymację mówiąc 215, próbując powstrzymać się od śmiechu, naiwnie myśląc, że może mnie nie rozpozna.

Rozpoznała.

- Ale ja nie wiem czy mogę Pana wpuścić.

Maciek mi doniósł, że powiedziała jemu, że mam zakaz wstępu do akademika.

- Ale jest przecież jeszcze wcześnie.

- Ale ja nie wiem.

- Ale ja tylko na chwilę.

- Nie jestem taka pewna.

- Ale ja będę grzeczny. Obiecuję (no bo co by mi miały te dwa piwa w torbie zaszkodzić, które miałem zamiar z Maćkiem wypić).-

- No dobrze, ale ja nie jestem pewna.

- Dziękuję :))

Jak wychodziłem to pani miała taaaaaki banan na twarzy jak mnie zobaczyła xD

Przypomniały mi się czasy pierwszego roku na uniwerku, kiedy to w nocy na czterech przechodziłem pod okienkiem, aby nikt portierka mnie nie zauważyła. Chociaż był też pan portier, któremu raz chciałem po bożemu oddać legitymację. Jego wzrok, który podniósł znad rozwiązywanej krzyżówki mówił: Panie nie zwracaj mi pan dupy, ja tu krzyżówkę rozwiązuję, żeby mikser wygrać; chcesz wejść to kto Ci broni.

A teraz w związku z zachętą jaką otrzymałem po przeczytaniu postu przyszłej Pani kardiolog (o tutaj link) biorę się za oglądanie filmów :))

"Canta, porque la vida carino es bella"

2011-10-30T14:24:00.003+01:00

"Śpiewaj, bo życie kochanie jest piękne"

Taki właśnie melodyjny i prosty kawałek wczoraj usłyszałem w Muzycznym radiu udając się na imprezę:

Canta, porque la vida carino es bella

Cuando me miras nada me falta
Cada segundo que pasa vuela

Oczywiście najpierw mi się wydawało, że tekst jest po włosku, a nie po hiszpańsku. Melodyjka bardzo fajna i mi szybko w ucho wpadła.

A czy życie jest rzeczywiście piękne to nie wiem. Aktualnie pracuję nad tym, aby takie było.

Wczorajsza impreza jest przeze mnie zaliczona do udanych, ale bez szału; pewnie dlatego, że plan zazdrości, który miałem wprowadzić w życie celem zwrócenia na siebie uwagi pewnej osoby, nie wypalił. Może to i dobrze. Lepszy był spacer po imprezie :)

18 - 20 listopad: Benvenuti a Cracovia!!

Tylko hotel muszę znależć:P

Monopol, ADHD i haloperidol

2011-10-28T13:41:00.006+02:00

Zajęcia z psychiatrii zakończone. Nie zostałem zakwalifikowany do leczenia zamkniętego:P Nawet mi się niektóre zagadnienia spodobały, więc zaopatrzyłem się dziś w podręcznik (rychło w czas:P).

Wczoraj zajęcia mieliśmy w Ośrodku Neuropsychiatrii Dziecięcej. Jak na złość dla mnie to był drugi koniec miasta, na szczęście tuż obok mieszka Iwonka, więc zaprosiła mnie (i nie tylko mnie) na nocleg. Kupilim my grzańca (nawet dwa), resztki śliwowicy mieliśmy, wpadł jeszcze Maciek z winem i zaczęliśmy grać w monopol.

Gra nam się po jakieś godzinie znudziła, właściwie to Iwonka narzekała, że ja, Wojtek i Maciek oszukujemy i ona przegrywa xD Monopol porzuciliśmy, przez chwilę był też pomysł aby się udać na wycieczkę do monopolowego, ale nie było chętnej [czyt. Agata nie chciała iść]. Zaczęliśmy grać w karty. Mi już grzaniec trochę szumiał, do tego dołożyły się jeszcze marynowane grzybki od mamy Iwonki (halucynki??) i przez resztę wieczoru, a właściwie nocy prezentowałem postawę iście niewyżytego seksualnie. Każda moją wypowiedź miała w sobie podtekst seksualny. Agata twierdzi, że zaczęła się o mnie bać, bo nigdy mnie tak nakręconego nie widziała - kiedyś musi być ten pierwszy raz :P

Efekt całej zabawy był taki, że poszliśmy spać po 4, a pobudka miała być około 7.30 - 8.00. Morał taki, żę gdybym normalnie, po bożemu spał u siebie w domu, to mimo iż musiałbym wstać wcześniej to bym był bardziej wypoczęty. Taki paradoks :P

Wstawanie szło nam opornie.Oczywiście kolejka do łazienki. Agata narzekała na suszarkę Iwony, że jest duża, ale słabo działa. Jak się później Iwonka do niej dobrała to okazało się, że Agata nastawiła na zimny nawiew. Zapomniałem dodać, że Agata suszyła swoje blond włosy, co by wyjaśniało komiczność zaistniałej sytuacji.

Zajęcia wg planu mały się rozpoczynać o 8. Jakaś grupa dostała opierdziel, że są zbyt punktualnie, kolejna grupa, że są spóźnieni bo przyszli godzinę później. Wspólnie z grupa uznaliśmy, że skoro i tak nam się oberwie, to lepiej dłużej pospać, więc ustaliliśmy, że przyjedziemy na 8.30, a nawet bliżej 9. Byliśmy o 9.03. Kiedy wszyscy się zjeżdżali to najpierw wpadali do Iwonki, i tak pomyślałem, że lepiej zadzwonić po prowadzącą, żeby ona do nas przyszła. Swoją droga asystenci powinni podawać telefony do siebie, aby się umówić na którą godzinę są zajęcia, bo nigdy nie jest wg planu.

Na początek godzinna (miało być 1,5h, ale skoro się spóźniliśmy to będzie krócej) prezentacja o zaburzeniach u dzieci. Gdyby nie ta senność i lekki ból głowy to zapewne bym się bardziej zainteresował tym o czym pani mówiła. Później zajęcia w szkole specjalnej. Trafiłem na lekcję angielskiego piątej klasy podstawówki, gdzie było sześciu chłopców z ADHD.

ADHD - Attention Deficit Hyperactivity Disorder, czyli zespół nadpobudliwości psychoruchowej z deficytem uwagi, określany w literaturze także jako zaburzenia hiperkinetyczne. Jest to grupa zaburzeń charakteryzujących się wczesnym początkiem (zazwyczaj w pierwszych pięciu latach życia), brakiem wytrwałości w realizacji zadań wymagających zaangażowania poznawczego, tendencją do przechodzenia od jednej aktywności do drugiej bez ukończenia żadnej z nich oraz zdezorganizowaną, słabo kontrolowaną nadmierną aktywnością. 2-3 razy częściej występuje u chłopców. Aby rozpoznać musi wystąpić triada objawów: zaburzenie uwagi, nadmierna aktywność oraz impulsywność przez min. 6 miesięcy.

Definicja w miarę prosta. Jeden z profesorów jakiś czas temu mi powiedział, że za jego czasów to ADHD nazywało się po prostu owsikami w dupie :] Dywagacje teoretyczne na temat jak te dzieci się zachowują (nie słuchają rodziców, nie mogą usiedzieć na lekcji, wiercą się, przeszkadza innym, łatwo się złoszczą, nie potrafią się dostosować do reguł w zabawach grupowych, są nielubiane etc) są bardzo proste.

Zdecydowanie inaczej wygląda to w praktyce. Spędziłem na tej lekcji angielskiego jakieś 10-15 minut. Jak dla mnie to była istna patologia!! Rozumiem problemy z koncentracją, brak skupienia etc. Ale zwrot do nauczyciela: Ej ziomek, jak jest kurwa krzesło po angielsku?? jest wg mnie niczym innym jak niewychowaniem!! Podziwiałem tego nauczyciela za jego anielską cierpliwość. Ja bym już takie dzieci lał czym popadnie. Zajęcia z nimi to była istna walka. Jak jeden dzieciak się odrobinę uspokoił to kolejny już szalał nakręcając pozostałych. W rzeczywistości jak nam później nauczyciel powiedział, każdy z nich kwalifikuje się na indywidualne nauczanie, jednak wiadomo jakie są polskie możliwości. Zrealizowanie podstawy programu nauczania graniczy z cudem. Poza tym ważna jest też współpraca z rodzicami, a niestety często są to rodziny patologiczne, więc jest to kolejne utrudnienie.

Dzisiaj zajęcia zaliczeniowe. Nasz asystent szybko się po nas zjawił, Biorąc po uwagę, że my przyszliśmy na 8.30 (a nie na 8) to on spóźnił się tylko 20 min bo był o 8.50. Ogólnie miały charakter rozmowy na temat podstaw psychiatrii. Nawet fajnie się rozmawiało. Na koniec i tak usłyszeliśmy, że do ideału nam daleko, ale na pewno doczytamy (czyżby to był bodziec do zakupu podręcznika?). Poza tym znowu nasłuchaliśmy się jak to lekarze innych specjalności mają klapki na oczach i patrzą tylko w swojej dziedzinie i nie myślą o innych, i że czasami należy wezwać psychiatrę na konsultację. Łatwo powiedzieć... Kiedyś wzywałem psychiatrę to przyjechał dopiero na drugi dzień koło południa, kiedy ja go potrzebowałem dzień wcześniej wieczorem.

Dowiedziałem się dzisiaj, że w przypadku niespokojnych pacjentów nie zawsze stosujemy znane i lubiane przez wszystkich Relanium. Czasami należy zastosować haloperiodol. Tłumaczenie czemu neuroleptyk, a nie benzodiazepinę w miarę logiczne, jednak weźmy pod uwagę polskie realia. Gdzie mogę sobie w szpitalu znaleźć haloperidol?? Według pana doktora powinien on być na każdym oddziale, w praktyce to chyba na OIOMie i sali operacyjnej, ewentualnie SOR można go dostać.

Przypomniała mi się prelekcja z angiologii na temat zatorowości płucnej. Lekarz stwierdził, że jeśli na jego dyżurze przyjechałby pacjent z szybko rozpoznanym zatorem, to musiałby przez 3 dni chodzić po szpitalu i szukać alteplazy celem wykonania trombolizy.

Tymczasem przede mną cały tydzień wolnego :)) Ale muszę się poduczyć z medycyny rodzinnej, bo zaliczenie za 2 tygodnie, a jak z zaliczenia jest ocena 4,5 to jest zwolnienie z egzaminu praktycznego w przyszłym semestrze.

Oddział bez klamek

2011-10-25T22:17:00.003+02:00

Jak z pewnością po tytule postu można się domyśleć, rozpocząłem tydzień zajęć psychiatrycznych.

Nie dzielę chorób na lepsze i gorsze, czy też bardziej lub mniej wstydliwe. Choroba to choroba i pacjentowi należy się szacunek, bez względu czy to jest działka interny, neurologii czy właśnie psychiatrii.. Jednak nie chciałbym kiedykolwiek być chorym psychicznie.

Najprościej mówiąc w psychiatrii ciało jest zdrowe, natomiast choruje nasza psychika. W każdej innej działce medycyny można wykonać badania biochemiczne, obrazowe i widać co działa nie tak i przystąpić do leczenia (lub ewentualnie do zahamowania/spowolnienia procesu chorobowego).

W psychiatrii nie można tak prosto postawić diagnozy. Bo czy można zobaczyć lub zmierzyć cudzą myśl tak jak zbadać wycinek wątroby? Czy można zmierzyć poziom świadomości tak jak poziom leukocytów we krwi? Czy można rokować o przyszłości pacjenta na podstawie jakiś markerów czy innych znaczników?

Psychiatria jest dla mnie grubymi nićmi szytą dziedziną medycyny. Tu się coś wydaje... tu coś może świadczyć... pacjentka mogłaby myśleć... pacjent sądzi... etc. Nie znaczy że jest nauką prostą, która nie wymaga żadnej wiedzy. Jednak tutaj trzeba bardziej wczuć się w pacjenta niż w innych działkach medycyny.

Dzisiaj zajęcia miały raczej wygląd seminarium, jednak przeszedłem przez oddział. Widok drzwi bez klamek mnie przeraził. Kiedy zobaczyłem pacjentów to miałem wrażenie, że ich życie (dusza??) gdzieś jest poza nimi. Tępy, nieobecny wzrok... Scena iście z Harrego Pottera w momencie ataków dementorów...
Szpital już z zewnątrz wygląda jak z amerykańskich filmów. Wysoki stary ceglany budynek z wieżą zegarową. Przed budynkiem podjazd w kształcie ronda; tylko fontanny brakuje. A na dodatek po drugiej stronie jest więzienie...

Jeden z pacjentów powiedział, że najlepszym lekarzem jest ten który przeżył chorobę, którą leczy u kogoś. Coś w tym jest, bo przecież syty nie zrozumie głodnego, tylko trudno aby np. kardiolog przeżył zawał każdej ściany serca i dopiero leczył zawałowców:P

1,92 zł

2011-10-24T21:29:00.006+02:00

O 8.07 czasu miejscowego zadzwoniła do mnie pani z sieci telefonii komórkowej w której mam telefon. Po przedstawieniu się i zapytaniu czy ze mną rozmawia, zaczęła powolnym głosem wciskać mi ofertę nowego telefonu, z darmowymi minutami, z darmową aktywacją nowego numeru, bo ja stały klient jestem od długiego czasu, i w ogóle fajny jestem to ofertę telefoniczną specjalnie dla mnie mają przygotowana i tej pani przypadł zaszczyt aby mi ją przedstawić.

Wszystko super fajnie ale droga pani, jak pani do mnie dzwoni to po pierwsze mówi się szybciej, a nie tempem żółwia, a po drugie jest poniedziałek 8 rano!!

Logiczne dla mnie, że w tym czasie ktoś może:

a) spać

b) być w pracy

c) mieć zajęcia

Mnie akurat dotyczy odpowiedź c.

Rozumiem, że pani jest w pracy i ma w tym czasie zawracać ludziom tyłek urządzając telemarketing, ale gdyby tak zupełnie przypadkiem od niechcenia zapytała mnie pani czy mogę rozmawiać to naprawdę byłoby dużo lepiej. Akurat nie mam w zwyczaju bezczelnie się rozłączać kiedy nie mogę rozmawiać, jednak kiedy dzownię do kogoś w godzinach, w których ktoś może mieć inne, ważniejsze zajęcie, to zapytam grzecznościowo zawsze czy możemy pogadać, bo ja wychowany jestem :))

Na pani szczęście nie miałem jeszcze zajęć (mimo iż w planie powinny one trwać od minut siedmiu).

Tak więc pani rozpoczęła swój telemarketingowy monolog. Wyrecytowała jaką to zajebiaszczą ofertę dla mnie mają, że super wypaśny telefon dostanę za całe symboliczne 1 zł, no po prostu delicje.

Wytłumaczyłem grzecznie, że jest poniedziałek, pora wczesna i ja nie będę podejmować żadnych wiążących decyzji i żeby zadzwoniła o 15. Do tego czasu ja sobie zdążyłem obejrzeć ten wypaśny cud telefon w necie i opinie o nim były różne. Miał kilka fajnych funkcji, ale telefon który aktualnie używam też te funkcje posiada, więc po co je zmieniać?? Moją motorolkę V3 miałem 4 lata i jakoś nie czułem potrzeby jej zmiany (dopóki nie zaczęła odmawiać posłuszeństwa).

Przemiła pani zadzwoniła do mnie raz jeszcze. Znowu powolnie zaczęła mówić kim jest, z kim chce rozmawiać i że rozmowa jest nagrywana. Jeszcze raz przedstawiła mi tą super specjalnie dla mnie ofertę telefoniczną. I wypaśny telefon z super aparatem będzie (jak będę chcieć aparat to kupię sobie aparat fotograficzny a nie nowy telefon- logiczne nie?? Wiem, że teraz jest tendencja do tego aby wszystko było w jednym, łącznie z odkurzaczem i zmywarką, ale to często się odbija na jakości całego urządzenia), i kurier mi to w zębach dostarczy w ciągu 3 dni na koszt firmy.

Dla mnie telefon musi posiadać kilka funkcji, takich jak:

nawiązywanie połączeń
wysyłanie smsów
budzik
kalkulator
radio/ odtwarzacz muzyki
być wytrzymały na upadki na wszelakie powierzchnie płaskie
ładnie wyglądać (a co :p)

wszystkie inne dodatki (jak np. dzwonki polifoniczne, dyktafon etc) są dla mnie sprawą drugorzędną.

Jak zadałem kilka pytań dodatkowych to się okazało, że mam się władować w nowy abonament w wysokości 59,90 zł/ miesiąc na 3 lata!! Jak zorientowała się, że za długo dla mnie to zaproponowała umowę na 2 lata z innym telefonem, o którym mi zaczęła opowiadać (a ja akurat byłem przed kompem, więc sam szybko w necie obejrzałem tę maszynkę do nawiązywania połączeń - też bez szału).

Po około 6 minutach zacząłem tej pani spokojnie tłumaczyć, że dodatkowy wydatek 60 zł przez nawet 2 lata jest w tej chwili niemożliwy dla mnie. Ale do tej pani nie docierało co ja mówiłem. Znowu powrót do tego, że będę mieć 250 minut darmowych, że będę sobie telefonować i że na pewno je wykorzystam, na pewno mam wielu znajomych z którymi mam nieogarnięte pragnienie porozmawiać. Oczywiście, że jeśli będę je mieć to wykorzystam i mam wielu znajomych do których bym zadzwonił. Ale ta przyjemność to jednak jest nadal 60zł/ miesiąc. A ja sobie mogę przez skypa porozmawiać za darmo. Wiadomo, że jak kogoś stać na luksusy to będzie z nich korzystać, ale jeśli takiego przeciętnego studenta na coś nie stać to musi sobie sam jakoś inaczej poradzić.

Pani nadal nie kumała co ja do niej mówiłem w mowie ojczystej (co za uparta kobieta, gdybyście widzieli jak ja przewracałem oczami w czasie rozmowy). Zaczęła ze mną z innej strony (mój wyraz twarzy mówił- ludzie litości!!). Otóż Drodzy Państwo wyliczyła mi, że dziennie to wychodzi tylko 1,92 zł, że to jest baaardzo malutko (no kokosy to akurat nie są). Na pewno taką małą kwotę codziennie na coś przepuszczam (zapewne), a tutaj już będę wiedzieć na co - fajnie jest tak rządzić się cudzymi pieniędzmi nie?? Na nic moje tłumaczenie, że ja nawet jak się zdecyduję na tej super wypaśny tani abonament za 1,92 zł/ dziennie, to i tak będę przepuszczał kasę na inne pierdoły. A te 250 minut, które są w ramach tej umowy nie są mi aż tak niezbędne do ziemskiej egzystencji i na pewno sobie bez nich poradzę.

Po około 13 minutach pani prawie dała za wygrana, i powiedziała, że jeśli nie chcę to nie (no nareszcie dotarło!!), ale że może ktoś z moich znajomych byłby wówczas zainteresowany tą ofertą (a niby to była super hiper zajebista oferta specjalnie dla mnie ??). Zgodziłem się pogadać z kolegą co ma zamiar numer zmieniać i może on by sobie skorzystał. Chyba, że ktoś tutaj jest chętny to pisać.

Stanęło na tym, że za 2 dni ma oddzwonić i zapytać co i jak... Ale jeśli zacznie mnie znowu namawiać to zacznę być dla niej niemiły ...

Grzane wino

2011-10-23T12:56:00.002+02:00

Sezon na grzane wino uważam oficjalnie za otwarty :))

Chłodne jesienne i zimowe wieczory są idealne na spędzenie ich w miłym towarzystwie przy szklance grzańca.

We Włoszech baaaardzo mi brakowało tego trunku.

Przepis na grzane winko jest bardzo prosty:

butelka Grzańca galicyjskiego (lub innego podobnego zależy kto co lubi)
pomarańcza
jabłko
goździki
cynamon
można też dodać trochę zwykłego wina jeśli ktoś nie lubi zbyt słodkiego lub odrobinę spirytusu dla wzmocnienia

i grzejemy :))

Ja preferuję wersję z pomarańczą i goździkami.

Mniam :)))

Urodziny Olś i Maćka

2011-10-22T18:13:00.003+02:00

Na wstępie chciałem moim drogim Solenizantom życzyć wszystkiego najlepsiejszego, zdrowia, szczęścia, pomyślności :))))

Wczorajsza impreza jest zaliczona do bardzo udanych. Potańczyłem, popiłem, tyłkiem pokręciłem. Cudnie się bawiłem xD

Najlepsza część była poimprezowa w akademiku. W akademiku jak wiadomo mieszka duża ilość studentów na stosunkowo małej przestrzeni. Ja oczywiście wejść w nocy do akademca nie mogę, gdyż nie jestem mieszkańcem. Jednakże w tłumie jakoś udało mi się wślizgnąć. Niestety pani portierka mnie zauważyła i prowadziła aktywne poszukiwania mnie poprzez monitoring.

W pokoju Gonza zrobiliśmy małe after-party, które prawie wyszło mi bokiem, a właściwie górą. [tak btw. od jutra nie piję :P]

Miałem nawet nocować, ale uznałem, że wrócę sobie do domu. Sprawa powrotu wcale nie była taka prosta jakby się wydawało, ponieważ trzeba było jakoś akademik opuścić (a portierka już mnie u Maćka w pokoju szukała).

Najpierw zszedłem nie tą klatką schodowa i trafiłem gdzieś do piwnicy. Dzwonię od Maćka, że się zgubiłem, on każe mi nacisnąć klamkę. Ale tu nie ma żadnej klamki?? Mam tego dość zaraz rozwalę te drzwi.

Jakimś cudem wróciłem na piętro i dotarłem do wyjścia i się okazało, że pani portierka czeka na mnie przy drzwiach (ten nowoczesny monitornig). Oczywiście dostaliśmy małe opr. Ja chciałem nawet zapłacić za nocleg, ale babka kazała mi iść do domu i nie zawracać głowy. I po co było mnie szukać wcześniej?? 16 zł zaoszczędzone zostanie dziś przeznaczone na grzane wino :))

Na dworze pizgało w ch***. Nie znoszę zimy!! Autobusu brak. Pojechałem nieco na około, aby tylko nie marznąc na przystanku. Na pl. Kromera przesiadłem się na 130 i prosto pod dom podjechałem. Dodam tylko, że pl. Kromera jest mi bardzo nie po drodze z akademika. Ale co tam... miesięczny mam to trzeba jeździć.

Tymczasem oddalam się od kompa celem upolowania śniadania i wzięcia prysznica.

7:08 i medycyna rodzinna

2011-10-17T16:15:00.003+02:00

7:08 - Rafał wstawaj, już 5 po siódmej.
O fuck!! Nie jest 5 po siódmej, tylko 7:08.
7:09 - Ekspresowa toaleta (dobrze, że ogoliłem się wczoraj wieczorem).
7:10 - Ubieram się.
7:12 - Jem śniadanie na stojąco robiąc sobie herbatę. O kawie nawet nie ma mowy, bo już powinienem wychodzić
7:14 - Pakuję się fartuszek, stetoskop i kończę w biegu śniadanie.
7:16 - Ubieram się do wyjścia.
7:18 - Wybiegam z domu i zapier*** na przystanek [sport to zdrowie].
7:20 - Przybiegam na przystanek.
7:21 - Kurwa, gdzie jest ten autobus??
7:22 30' - No nareszcie jest. Ile można czekać?!
7:25 - Ludzie wsiadajcie szybciej. Ja nie mam całego dnia.
7:29 - Próbuję się przesiąść na autobus pospieszny... nie udało się... kurwa mać!
7:32 - Autobus stoi na światłach, a ja kurwuję, bo spóźnię się na kolejną przesiadkę.
7:37 - Wybiegam z autobusu, biegnę na drugą stronę skrzyżowania na kolejny przystanek, po drodze mija mnie jakiś autobus, na szczęście nie mój...
7:38 - Kurwa, gdzie jest to 116?? Jak mam zajęcia stosunkowo blisko domu, to dojazd muszę mieć wyjątkowo do dupy :/
7:39 - Agata, która miała już jechać owym 116 dzwoni do mnie: Rafał, gdzie jesteś?? Ja już wysiadłam z tego autobusu i nie wiem gdzie dalej iść.
No zajebiście, przyjechał wcześniej... kurwa mać!!
7:40 - Przyjechało 141, szczęśliwie, że do zajezdni to mogę nim przejechać te 3 przystanki.
7:46 - Wysiadam. Idę sobie wesoło na zajęcia.
7:52 - Przychodzę do budynku Zakładu medycyny rodzinnej
7:53 - Witam się ze wszystkimi. Rafał, a wiesz, że zajęcia zaczynają się o 8:15.
7:54 - Kurwa mać!! Mogłem spokojnie wypić w domu kawę!! Uwielbiam tę uczelnię, każdy plan zajęć podaje inne godziny rozpoczęcia ćwiczeń... wrrrr...
8:25 - Rozpoczęcie zajęć. Cenię sobie punktualność!! I kocham poniedziałki :]

Zajęcia z medycyny rodzinnej miały dziś formę kilku krótkich różnotematycznych seminariów, mimo iż w planie oznaczone były jako F1 - ćwiczenia fantomowe.

Najciekawsze dla mnie było seminarium odnośnie resuscytacji. Fajnie prowadzone, asystent potrafił zainteresować tematem. Już nie mogę się doczekać ćwiczeń na fantomach z tego działu :))

Badanie piersi

2011-10-14T14:41:00.000+02:00

Na zakończenie bloku z onkologii uczyliśmy się jak badać piersi u pacjentek.

Po opuszczeniu sali stanęliśmy na korytarzu i rozmowa wyglądała następująco:

- asystentka: To panowie w ramach ćwiczeń mogą pobadać w domu swoje dziewczyny. Ale żeby one wam nie były dłużne, to wasze dziewczyny mogą wam zbadać jądra.

- my: Dobrze, że nie per rectum.

- asystentka: No to by było zbyt wyuzdane, chociaż z medycznego punktu widzenia też może mieć pozytywny skutek.

Doszedłem dziś do wniosku, że gdyby asystenci przychodzili na czas i tyle byśmy nie tracili na czekanie na nich to studia medyczne trwałyby 4 lata a nie 6.

Fotel ginekologiczny i tabletki poronne

2011-10-13T14:34:00.004+02:00

Onkologia trwa. Dzisiaj zajęcia z ginekologii onkologicznej.

Prelekcja nt. raka szyjki i trzonu macicy. Niewiele z niej wyniosłem, a to dlatego, że prowadzący mówił w takim tempie, że byłem w stanie wyłapać tylko pojedyncze słowa, z czego większość stanowiła prawda na końcu zdania. Inna sprawa, że naprawdę nie miałem ochoty słuchać tej prelekcji, bo wolałem spać na ławce :P

Ku naszej radości mieliśmy jeszcze z nim ćwiczenia. Ponad pół godziny czekania (w czekaniu to studenci są zdecydowanie najlepsi) i zaprowadził nas do gabinetu, aby badać pacjentki.

W sześciu chłopaków wchodzimy i doktor każe się rozgościć. Niestety tylko dwa stołki były, ale za to jedno miejsce leżące czyli fotel ginekologiczny. Na co doktor powiedział, że kiedyś miał okazję leżeć w takiej pozycji u urologa i przyjemne to nie jest i że każdy z nas powinien spróbować, żeby wiedzieć jak się pacjentka może czuć :]

Mieliśmy też okazję przysłuchać się rozmowie telefonicznej lekarza z pacjentką, która chciała zakupić u niego tabletki poronne. Lekarz tłumaczył jej, że są tabletki ale 'po stosunku', które należy zażyć do 72 godzin. Kazał przyjść jej jutro do gabinetu to jej wypisze receptę i może jeszcze zdąży je zażyć xD Zażartowaliśmy, że może ta pacjentka dopiero planuje niezajście w ciążę i woli się dodatkowo zabezpieczyć, gdyby jednak zaszła.
Cóż, trzeba liczyć się z konsekwencjami przy uprawianiu sportów ekstremalnych xD

Budynek H

2011-10-10T17:56:00.003+02:00

Rozpocząłem dziś blok onkologiczny.

O 8.00 stawiłem się w Dolnośląskim Centrum Onkologicznym.

Na dzień dobry seminarium na temat raka piersi w budynku C. Następnie udaliśmy się do szatni w budynku B. Później wycieczka do budynku A na oddział chemioterapii, gdzie wg rozpiski moja grupa miała mieć zajęcia.

Przyszliśmy na oddział i sobie stanęliśmy w jakimś miejscu, aby łatwo było nas dostrzec, że studenci dotarli. Mija nas jeden lekarza, mija drugi, każdy udaje, że nas nie widzi. Jakby każdy myślał: to nie ze mną macie zajęcia, a jak ze mną to ja i tak jeszcze tego nie wiem, więc was nie widzę ...

Po pół godzinie jakaś pani doktor (ordynator chyba) zapytała kim jesteśmy i czego chcemy. Tłumaczymy grzecznie, że my VI rok i mamy zajęcia z onkologii.

- Ale kto wam tak powiedział, że tutaj??

- Prof. M.

- A on jest chirurgiem, i to nie tu macie zajęcia. Zresztą czekajcie sobie dalej. A byliście w budynku H w pokoju 122??

- Nie, nie byliśmy, bo nikt nam nie powiedział, żeby tam iść tylko, że mamy zajęcia tutaj.

- Nie, tu nie macie zajęć, idźcie tam do budynku H.

Przynajmniej coś się wyjaśniło. Podzieliliśmy się na dwie części, aby szybciej zlokalizować budynek H. Po dotarciu tam gdzie nas skierowano, zobaczyliśmy całą rzeszę pacjentów, którzy czekali do pokoju 122 i już zaczynali awanturę kto był pierwszy a kto ostatni. Jak się okazało była to przychodnia chemioterapeutyczna.

Doszliśmy z kolegami do wniosku, że nas specjalnie tak odsyłają od jednego miejsca do drugiego i w zależności jak szybko dotrzemy do ostatniego punktu, to jest to odpowiednikiem naszego zaangażowania w zajęcia - im szybciej dotrzemy, tym bardziej chcemy je mieć.

Oczywiście był lekki OPR że tak późno przyszliśmy... A mówił ktoś, gdzie mam przyjść?? A same zajęcia bez szału. Omówiliśmy trzy pacjentki i heja do domu.

Jutro mamy radioterapię. Ciekawe jaka będzie kolejność literek budynków zanim trafimy do naszego asystenta.

Bez alkoholu

2011-10-08T13:34:00.003+02:00

Domówka. Urodziny - niespodziewajka dla kolegi z roku. Liczba osób: 11.

Po odśpiewaniu Sto lat (z naciskiem na 'Jeszcze po kropelce' :D), złożeniu życzeń, wręczeniu prezentu, wypiciu symbolicznej pięćdziesiątki za zdrowie solenizanta siedizmy przy stole i prowadzimy ożywiony dialog:

- Yyyyy...
- No tak...
- Hmmm...
- Tak że tego...
- Lubię tę niezręczną ciszę...
- Tak Polacy bawią się bez alkoholu.
- No dobra, Maciek, polej, bo nudno tak trochę.

Pierwszy tydzień za nami

2011-10-07T14:50:00.002+02:00

Nareszcie weekend!!

Wstawanie o 6.20 nie należy do przyjemności, szczególnie kiedy ma się problemy z zasypianiem i o 1 w nocy nadal się przewracam z boku na bok...

Chirurgia urazowa okazała się zajęciami czysto teoretycznymi, no może poza wczorajszym obejściem oddziału - jeden lekarz + 24 osoby :/

Dzisiejsza prelekcja, trwająca nieprzewalanie 2,5 godziny, okazała się najciekawszą ze wszystkich. Dotyczyła urazów kończyny dolnej, z duża dozą informacji odnośnie medycyny sportu. W porównaniu do wczorajszego tematu, który dotyczył kończyny górnej, zawierała o wiele więcej informacji praktycznych jakie student powinien usłyszeć. Według mnie nie ma sensu opowiadania nam (tak jak wczoraj) o technikach operacyjnych, co z czym się zszywa, jaki szew się stosuje czy jak dana technika się nazywa. Te informacje są dobre dla tych co chcą zostać ortopedami, a nie dla przeciętnego studenta.

Z ciekawszych przypadków był 19-letni chłopak po próbie samobójczej. Rzucił się pod pociąg i ma amputowane podudzie i złamaną miednicę. Wniosek nasuwa się prosty: polska kolej nie nadaje się nawet do tego aby się pod nią rzucić.

Z okazji zakończenia tygodnia, a także tego iż obecnie w Hali Stulecia we Wrocławiu trwa Kongres Kardiologiczny (wczoraj z okazji rozpoczęcia był bankiem połączony z koncertem Kombi), razem z krakowskimi kolegami po fachu idziemy uczcić nasze spotkanie :))

"Bitwa warszawska"

2011-10-05T20:42:00.001+02:00

Obejrzałem w 3 Dy.

Niektórzy zachwalali, że fajny film. Pełno plakatów w mieście, więc sam postanowiłem się przekonać.

Ogólnie spoko, ale według mnie bez szału. Liczyłem na lepsze efekty.

Jak to z kolegą stwierdziliśmy: my byśmy lepszą rozpierduchę zrobili xD tym bardziej, że kolega wojskowy to zna się na rzeczy xD

Powrót na front

2011-10-03T20:57:00.003+02:00

... czyli witamy ponownie na uczelni.

W tym roku zajęcia mam w systemie blokowym. Czyli przez tydzień lub dwa codziennie mam ten sam przedmiot i ostatniego dnia jest (teoretycznie) zaliczenie. Taki system na swoje plusy i ma minusy, ale o tym się nie będę teraz rozpisywać.

Na pierwszy ogień poszła ortopedia i traumatologia. Logicznym było dla mnie, że zajęcia będą w Klinice Ortopedii i Traumatologii Narządu Ruchu. Jak się okazało w pierwszym tygodniu będzie urazówka w Klinice Chirurgii Ręki i Chirurgii Urazowej. Oczywiście nikt nam nie powiedział gdzie jaka grupa ma zajęcia - standard naszej uczelni. Dobrze, że to ten sam budynek a nie druga strona miasta.

Najpierw prelekcja trwająca 2 godziny (!!) na temat unieruchomienia i transportu pacjenta, a później trochę na temat złamań. Obejrzeliśmy kilka obrazków rtg. Później zajęcia praktyczne trwające godzinkę. Nie wiele zrobiliśmy. Omówiliśmy kiedy należy unieruchomić kręgosłup szyjny i jak należy go badać.

Jutro dzień rektorski, czyli wolne. Jak na złość i tak bym jutro nie miał zajęć :/ szkoda, że dni rektorskich nie można odrabiać :D

Zastanawiam się nad pójściem jutro na dyżur do szpitala wojskowego.Stęskniłem się za salą operacyjną.

Numer prywatny

2011-10-02T13:03:00.004+02:00

- Dobry wieczór. Czy dodzwoniłem się do przedstawiciela firmy A*** ?
- Yyy... to chyba jest jakaś pomyłka?
- Jest pan pewien?
- Tak jestem pewien. To jest numer prywatny.
- Bardzo prywatny??
- Bardzo.
- A czy myśli pan że pani M. J. może mieć ten numer??
- Tak, może.
- A co pan teraz robi??
- No ona jest pewnie teraz w domu.
- Wiem, że jest teraz w domu bo nawet siedzi teraz koło mnie, ale ja pytam co pan robi?

Wyspałem się !!!

2011-10-01T12:40:00.000+02:00

Ostatni tydzień wakacji w trakcie. I to chyba najgorszy tydzień tychże wakacji.

Miałem się totalnie obijać, a wyszło... dokładnie odwrotnie. Codziennie od poniedziałku do piątku musiałem gdzieś rano jechać, coś załatwiać... a to ZUS, a to ubezpieczenie, to ze szpitala wojskowego dzwonią i każą coś donieść, a to kurs tańca, a to zmiana konta w banku albo spotkanie z doradcą finansowym...

I tak ciągle... więc o wysypianiu się nie było mowy ...

Aż do dzisiaj!! Bo wstałem sobie prawie w południe [słownie: prawie o dwunastej], że się akurat o 4 położyłem to pominę. Ale spałem osiem [cyfrowo: 8] godzin... beż przerwy. I nie przeszkadzały mi szczekające psy, czy płaczące dzieci jakby ktoś je ze skóry obdzierał. Po prostu spałem sobie w najlepsze. Coś mi się tam śniło, ale nie pamiętam co, ale spałem!!! I muszę powiedzieć, że czuję się wyspany. A dawno się tak nie czułem.

A od wczoraj jestem pod rozkazem komendanta. A to dlatego, że od dziś oficjalnie jestem na wolontariacie w szpitalu wojskowym (ileż formalności z tym było, żeby to załatwić).

Z tego też powodu (przynajmniej oficjalnie, a nieoficjalnie z okazji dnia chłopaka) poszedłem wczoraj z Paulą to uczcić. Ale żeby nie było to odrobiliśmy zadanie domowe, gdyż jak już wcześniej tutaj wspominałem, pamiętacie... to zapisaliśmy się na kurs tańca i w czwartek mieliśmy pierwsze zajęcia.

Kręcenie tyłkiem nawet nieźle nam idzie xD Tylko jak zawsze na parkiecie mało miejsca było dla nas.

I mamy też pamiątkowe zdjęcie z Metropolis :))

Drogi narodzie !!

2011-09-25T14:05:00.003+02:00

1. nie jestem pracownikiem ASK, mimo że się czasem tam kręcę, ale to jeszcze o niczym nie świadczy
2. jeśli chcesz ze mną porozmawiać to do mnie podejdź, a nie rób głupich min, bo ja nieśmiały jestem; krzywdy przecież Ci nie zrobię, a kto wie, może będziemy żyć długo i szczęśliwie
3. wyznania: "jesteś super fajny i już cię kocham" spowodują jedno - od razu zacznę Cię nienawidzić
4. czasami potrzeba się doprowadzić do stanu kiedy muzyka już nie przeszkadza
5. parkiet służy do tańczenia (ballare, danzare i te sprawy), a nie do tego żeby stać na środku i rozmawiać jednocześnie się rozpychając
6. piwo pijam zimne, wódkę zresztą też
7. niektóre osoby powinny płacić podwójnie za wstęp ze względu na swój rozmiar w pasie - może to je zmobilizuje do przejścia na ścisła dietę
8. to że Britney Spears jest teraz na topie nie oznacza że każda jej piosenka musi na imprezie lecieć przynajmniej 3 razy (już jeden raz to jest za dużo)
9. jak zmawiam kebab XXL to chcę kebab XXL
10. i na tak na koniec: Fuck me!! I'm famous!!